ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ

ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ
Προτού προχωρήσω στην παρουσίαση της Νέας Παγκόσμιας Θρησκείας, θα ήθελα να αρχίσω με μια Περίληψη και στη συνέχεια να αναφερθώ, για ολίγον στη διαδρομή του Ανθρώπου, από της παρουσίας του στον Πλανήτη ΓΗ, μέχρι σήμερα, προκειμένου να γίνουν από τον αναγνώστη οι σχετικές κριτικές και συγκρίσεις, ώστε να έχει μια πλήρη εικόνα, για την ομαλή προσαρμογή του στη προτεινόμενη Νέα Ολύμπια Παγκόσμια Θρησκεία του Ολυμπισμού:
Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ στον Α΄ ΑΙΩΝΑ Ο Λ Υ Μ Π Ι Σ Μ Ο Υ
Το Έργο μου από τον Ιστό: www.sync.gr/olympismos ή ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ
Ως Δημιουργός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και Ιδρυτής - Πρόεδρος της Πολιτιστικής - Πολιτικής Κίνησης «ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ», αλλά και με τις Πανεπιστημιακές μου Σπουδές και τη 33χρονη ζωή στις Ένοπλες Δυνάμεις, σας παρουσιάζω το έργο μου, σε περίληψη: Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ στον Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον Αληθινό Αιώνα, που θα αντικαταστήσει ειρηνικά τον Αναληθή Κόσμο των 20 Αιώνων Χριστιανισμού και θα αποκαταστήσει την ταπείνωση που υπέστη το Ανθρώπινο Γένος, αλλά και του Αιώνα που: α. Θα εγκαθιδρυθεί μια ΟΜΟΣΠΟΝΔΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, β. Θα αντικατασταθούν όλες οι Θρησκείες, με μια Νέα Θρησκεία, την ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και γ. Θα έχουμε ένα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ, το ΟΛΥΜΠΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ. ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, που προσκαλεί όλους τους Ανθρώπους του Πλανήτη ΓΗ, να αναβαπτιστούν στη Κολυμβήθρα των Ιδεωδών του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Αγαπητέ αναγνώστη, επειδή η όλη δομή του Έργου μου, βασίζεται, σε Αληθινά και Ιστορικά γεγονότα, που έχουν συντελεστεί στο διάβα των αιώνων και η αξιολόγησή των έγινε, με σφαιρική και αντικειμενική ενατένιση και προπάντων χωρίς τις σκοτεινές παρεμβάσεις των επιτηδείων του κάθε Λαού, διαπίστωσα ότι έχει δημιουργηθεί ένας Αναληθής Κόσμος, στα τελευταία 2.000 μ.χ. έτη, οπότε πιστεύω ακράδαντα ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν μέλλοντα Αληθινό και καλύτερο Κόσμο, με την παρουσίαση του Έργου μου ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ. Με την διαβεβαίωση αυτή, παρακαλώ τον κάθε έναν αναγνώστη χωριστά, σε οποιαδήποτε Θρησκεία και Εθνότητα και εάν ανήκει, να μελετήσει και εμπεδώσει πολύ καλά το έργου μου, καθόσον ο σκοπός μου δεν είναι να διχάσω τον χθεσινό Αναληθή Κόσμο των 2.000 χρόνων Χριστιανισμού, με τον δημιουργούμενο Νέον Αληθινό Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Ο σκοπός και ο στόχος μου είναι να προβληματίσω τον κάθε έναν χωριστά, για να κάνει μια νέα αρχή, επανεξετάζοντας τις απόψεις του, έχοντας σαν βάση την αρχή που λέει: «Ερευνάται τας γραφάς» και όχι την αρχή του: « Πίστευε και μη ερεύνα», ή αυτό που πάντα λέμε: « Έτσι τα βρήκαμε, έτσι και τα κρατάμε», με αποτέλεσμα να συνεχίζονται διαχρονικά οι ψευδοϊστορίες, μέσα από τις γενεαλογίες δυναστειών, αυτοκρατόρων και βασιλιάδων, πριγκίπων, χαλίφηδων και Ιερατικών προχούντων, καθώς και του κυριάρχου κύκλου των, που τους πλαισιώνει. Εξάλλου, γνωρίζουμε ότι αυτοί είναι και εκείνοι που κατασκευάζουν τις Θρησκείες, τους Θεούς, τους Αγίους, τα θαύματα, τα λείψανα, τα μυστήρια, κτίζοντας και ανακαινίζοντας χιλιάδες Μοναστήρια και Εκκλησίες, χωρίς να τους ενδιαφέρει η ύπαρξη Σχολείων και η Καλλιέργεια της Νέας Γενιάς, αλλά και η ευημερία των Λαών των. Συμπράττουν σε τούτο τα Ιερατεία με τις Εξουσίες, γιατί οι Εκκλησίες είναι χώροι της οικτρής διαιώνισης της πλάνης των Ανθρώπων και Λαών, χώροι του πίστευε και μη ερεύνα και χώροι που επέχουν και θέση Θησαυροφυλακίων, με τα διάφορα τεχνάσματά των, αλλά και χώροι, για προσευχές και προσκύνημα των λειψάνων Αγίων, αλλά και των πολλών δακρυζόντων, χαμένων και δήθεν αναβρισκόμενων εικόνων, των δήθεν θαυμάτων των Αγίων, όπως και αυτή η περιφερόμενη δήθεν Αγία ζώνη της Παναγίας, από έναν αγύρτη Μοναχό τον Εφραίμ. Η επιδίωξή των ήταν, αλλά και είναι, να διαιρούν και φανατίζουν τους Λαούς, να συντελούν στην συνέχιση των πολέμων, του μίσους, του ψεύδους και του Αναρχισμού, τον οποίον όλο και ποιό πολύ τον συντηρούν και σήμερα, προκειμένου και πάλι, με το συνεχιζόμενο "Διαίρει και Βασίλευε", να ελέγχουν, αλλά και να καταπιέζουν τον Άνθρωπο, τους Λαούς γενικότερα. Το αποτέλεσμα όλων τούτων είναι να δημιουργούνται ναυάγια, στις Αρχές, Ιδέες και Δομές μιας Κοινωνίας και κατά προέκταση στους ανθρώπους, είτε αυτοί είναι Στρατηγοί και Πολιτικοί, είτε Δικαστικοί και Καθηγητές, είτε Σοφοί και Αθλητικοί φορείς, όλο ναυάγια. Από τα συνεχόμενα αυτά ναυάγια, προήλθε ο Μεσαίωνας και η κατάπτωση του Πνεύματος και τούτο λόγω της σύμπραξης και συμπόρευσης των Πολιτικών Εξουσιών, μετά των Εκκλησιαστικών Ιερατείων, με αποτέλεσμα τα Ιερατεία να επεμβαίνουν καθεστωτικά στους Λαούς και τη Παιδεία, σε αντίθεση της εποχής εκείνης, του Αρχαίου Ελληνισμού, όπου η Θρησκεία του Πολυθεϊσμού δεν είχε ανάμειξη και δεν δημιουργούσε προβλήματα στην Κοινωνία, καθόσον οι Θεοί εξέφραζαν Ανθρώπινες πτυχές της ζωής και προπάντων ήσαν φιλικοί προς τον Άνθρωπο, σε αντίθεση της Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, που παρότρυναν τους Ανθρώπους σε υποταγή στην υπηρεσία του ενός Θεού, που κυβερνά δήθεν ουρανό και γη. Ιδού και η παρότρυνση του Απόστολου Παύλου, προς όλους τους Λαούς: «Εντολή του Θεού είναι να υποτάσσεστε στην Εξουσία, αλλά και τον Θεό», εξασφαλίζοντας έτσι την απόλυτη σύμπνοια, σύμπραξη και συμπόρευση, της κάθε Πολιτικής Εξουσίας, μετά της Θρησκείας και των Ιερατείων της. Οπότε ο Άνθρωπος σήμερα, έχει να επιλέξει τη συνέχιση της Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, ή την Φιλοσοφική, ορθολογική, αλλά και Αληθινή Επιστημονική σκέψη των Μεγάλων Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων και του σημερινού Επιστημονικού Κόσμου, όπου μας δίνουν, όλο και ποιό πολύ, ένα νέο χρωματισμό και ένα νέο Πνεύμα, αλλά και μια νέα κατεύθυνση των Ανθρωπίνων πραγμάτων.

Αγαπητοί μου φίλοι, όλοι θα πρέπει να γνωρίζουμε τη μεθόδευση της εκδίωξης της Θρησκείας του Αρχαίου Ελληνισμού και του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος, αλλά και την καθιέρωση και αναγνώριση του Χριστιανισμού ως Θρησκείας, αναφέροντας τη σύγκρουση δύο εξάδελφων Αυτοκρατόρων της τότε Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του Μέγα και Αγίου, αλλά και Ισαποστόλου, κατά το Χριστιανισμό του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου και του μετά τον θάνατό του, διάδοχο στην Αυτοκρατορία, εξαδέλφου του, Αυτοκράτορα Ιουλιανό, τον αποστάτη και παραβάτη, κατά τον Χριστιανισμό και τούτο επειδή δεν δεχόταν μια αναληθή, εξωπραγματική, μυστηριακή και με μαντικές ικανότητες Θρησκεία, που επέβαλε ο εξάδελφός του, που ήταν λάτρης των μυστηριακών φαινομένων, αλλά και αναληθής, όσον αφορά, το ότι είδε, δήθεν στον ουρανό τις λέξεις: «Εν τούτο Νίκα», ενώ ο ίδιος δεν γνώριζε τα Ελληνικά, για να τις διαβάσει, και προπάντων ήταν ένας αλλόφρονας ακαλλιέργητος και αλαζονικός, ως στρατιωτικός και κυρίως πολύ μικρός ηγέτης, αφού στηρίχθηκε πάνω στο μαύρο Ράσο και την μητέρα του Ελένη, Αγία και αυτή, για να επικρατήσει ελαίου του φόβου προς το Θεό και την Δύναμη της Εξουσίας, κάνοντας πράξη αυτά που έλεγε ο Απόστολος Παύλος, προς όλους τους Λαούς: «Να υποτάσσεστε στο Θεό και την Εξουσία». Δεν έλαβε όμως υπόψη του και την Ιλιάδα, όταν ο Διομήδης λέγει στον Αγαμέμνονα, τον Βασιλέα όλων των Βασιλέων: " Ναι, μπορεί να είσαι ο Βασιλιάς και να κρατάς το σκήπτρο, στην πραγματικότητα δεν αξίζεις τίποτα". Πέραν όλων των ανωτέρω κακών και παράδοξων, ο ίδιος δημιούργησε και τους εμφυλίους πολέμους, που κράτησαν 17 έτη, με συνομωσίες, προδοσίες, δολοφωνίες, δολοπλοκίες, αλλά και εξαναγκασμούς των Ανθρώπων, Λαών και Κρατών, για να υποκύπτουν στις δόλιες μεθοδεύσεις του, ώστε να υπάρξει μια απόλυτη υπακοή και πίστη στον Αυτοκράτορα - Δεσποτοκράτορα, και τα Ιερατεία του Χριστιανισμού και προπάντων, με τον φόβο και τις δολοφονίες, κρατούσε, σε απόλυτο σκοταδισμό τους Λαούς, όπως είναι η δολοφονία του αντιπάλου του Μαξέντιου και αυτού ακόμη του φίλου του Λίκυνου, αλλά και αυτού του υιού του, που προερχόταν από παλλακίδα γυναίκα και όλα αυτά, προκειμένου να καταστεί ο μοναδικός μονοκράτορας, αλλά και Δεσποτοκράτορας της νεοσύστατης Αυτοκρατορίας του. Την ίδια μεθόδευση τήρησαν και οι επόμενοι αυτού Βυζαντινοί Αυτοκράτορες, ακολουθούντες τα νάματά του, όπως ο Θεοδόσιος, ο οποίος και αυτός ονομάστηκε Μέγας, αφού σαν φανατικός Χριστιανός καταδίωξε τους Αιρετικούς, ανέστειλε την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν επέτρεπε να εκκλησιάζονται στους Αρχαίους Ναούς και επέβαλε ως επίσημη Θρησκεία τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Επίσης αυτός ο Μέγας κατά τον Χριστιανισμό σφάγιασε χιλιάδες Θεσσαλονικείς και μάλιστα χωρίς διάκριση ηλικίας. Από όλους τους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες, εξαίρεση αποτελεί ο εξάδελφος του Κωνσταντίνου ο Ιουλιανός, ο οποίος σαν Αυτοκράτορας ήταν σώφρον, σοφός και καλλιεργημένος, αλλά και πράγματι Μέγας και λάτρης του Αληθινού και του Ωραίου, του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος. Ο έγκαιρος θάνατός του δεν του επέτρεψε ως Αυτοκράτορας να ολοκληρώσει το έργο, ώστε να συνεχιστεί η επικράτηση του Αρχαίου Ελληνισμού, του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και να υπάρξει και σήμερα ο Δίας, που θα ήταν και ο Θεός του Κόσμου ολοκλήρου. Το αποτέλεσμα όλων τούτων ήταν να μην έχουμε μέχρι και σήμερα την συνέχιση της άνθησης της Φιλοσοφίας, της Τραγωδίας, της Δημοκρατίας και τη συνέχιση της λειτουργίας της Ακαδημίας του Πλάτωνος, αλλά και τη λειτουργία του Πνευματικού Φορέα του Όλου, της Δύναμης και της Ελπίδας, του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στην Αρχαία του μορφή, όπου Καλλιεργούσε τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, στο Πνεύμα, το Σώμα, τη Ψυχή και μάλιστα οιασδήποτε διαφορετικότητας των Ανθρώπων, σε Θρησκεία, Πίστη και Εθνικότητα.



Οπότε ήρθε η ώρα να μπω στη καρδιά του όλου έργου μου, της επικράτησης στον Πλανήτη ΓΗ της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, δια της οποίας στο Κόσμο ολόκληρο, θα έχουμε και πάλι την επανάκαμψη της Ελεύθερης Θείας Σκέψης, της Θείας Έμπνευσης και του Θείου Λόγου και Νου, αλλά και Νέους Θείους ΟΛΥΜΠΙΟΥΣ Παγκόσμιους Νόμους και όταν λέμε Θείο δεν έπεται ότι ταυτίζεται με κάποιον Θεό, παρά είναι μια απόλυτη χάρη που είναι και συνδυασμός της Αλήθειας, αλλά και της βούλησης της Ανθρώπινης λελογισμένης προσπάθειας, μέσα από τον Ελεύθερο Λόγο, την Ελεύθερη Σκέψη, των Φυσικών Φαινομένων και του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Οπότε θα είναι δυνατόν, αλλά και βέβαιο αύριο, ότι θα αναμένεται να προκύψει και ένας Αληθινός υπεραισθητός χώρος και Κόσμος, από τον οποίον θα αναδύεται και μια υπέρτατη δύναμη, και αυτή η Δύναμης θα είναι, για τον κάθε Ανθρώπινο Νου ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, καθόσον μόνο αυτός διαμορφώνει το Ανθρώπινο ΟΝ, Λόγο και Νου και δημιουργεί Καλλιεργημένους Νέους, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή, οπότε θα είναι και βέβαιο, ότι αύριο θα προέλθει και μια Ολυμπιακή θεώρηση του Ανθρώπινου Γένους, δημιουργώντας στη συνέχεια και έναν Αληθινό Κόσμο, τον Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ δίδουμε και την σημερινή δική μας αληθινή θεώρηση της έννοιας Θεός και Θείο, καθόσον παράγεται, από τον ορθό και Αληθή Λόγο, αλλά και τη θέληση και την βούληση, την Ηθική και Σοφία του Νου των Ανθρώπων, προς το Θείο και όχι αναγκαστικά πρέπει και να λατρεύεται. Θεός υπάρχει και μάλιστα τέλειος, με την έκφραση της Σοφίας και της δίκαιης φωνής, αλλά και όταν ο ίδιος ο Ανθρώπινος Νους το συλλαμβάνει έτσι, άρα από το Νου έπονται οι Ιδέες και μάλιστα όταν οι Ιδέες είναι αιώνιες, αναλλοίωτες και αναγκαίες, οπότε δεν μπορεί και να προέρχονται από αλλού, παρά μόνον από αυτόν τον Ιδεώδη Νου των Καλλιεργημένων Ανθρώπων, από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή. Με βάσει τα ανωτέρω, ο Άνθρωπος θα καταστεί και το ανώτατο κυρίαρχο ΟΝ του Πλανήτη ΓΗ και σε κάθε του δυσκολία, δεν θα επικαλείται άλλοτε έναν κατασκευασμένο Θεό, ή Άγιο κ.λ. μένοντας έτσι αδρανής και αφελής, αλλά θα ενεργεί άμεσα, για την αντιμετώπιση, αλλά και την επίλυση του κάθε παρουσιαζόμενου δύσκολου προβλήματός του. Έτσι μόνο θα εκλείψουν και οι από αρχαιοτάτων χρόνων επιτήδειοι αγύρτες εκμεταλλευτές του Ανθρώπινου πόνου και αδυναμίας, που στηρίζονται στη θεωρία περί υπάρξεως Θεού, εμπεδώνοντας στη συνέχεια και τον φόβο του Ανθρώπου προς τον Θεό. Θεός δεν υπάρχει, και η επικρατήσασα θεωρία περί υπάρξεως Θεού δεν είναι τίποτε άλλο, από μια μυθοποιημένη, υπερφυής, μυστηριώδης και μυστική τάση, που επικράτησε σαν αντικείμενο μαρτυρίας, από την Πρωτόγονη Ανθρώπινη Κοινωνία και ασφαλώς, από τους ίδιους επιτήδειους και αγύρτες, επικαλούμενοι εκάστοτε ότι, στις δύσκολες στιγμές του ο Άνθρωπος θα πρέπει να απευθύνεται στον, από αυτούς προβαλλόμενο Θεό. Μάλιστα, για να εξασφαλίσουν την ύπαρξη του Θεού των, τους έλεγαν ότι ο Θεός διαμένει σε απρόσιτους χώρους, όπως στα ψηλά βουνά, στον ουρανό, στα έγκατα της Γης και ότι μόνο αυτοί μπορούν να τους βλέπουν.
Και ιδού γιατί όλοι μας σήμερα προβληματιζόμαστε, όταν βλέπουμε ότι δεν υπάρχει έστω και ένας Θεός, από τους πολλούς κατασκευασμένους Θεούς, σε ολόκληρο τον Κόσμο, να πράττει το ορθόν, το λελογισμένο, το δίκαιο και να δίνει λύσεις στα ανακύπτοντα προβλήματα, αλλά και να λέει την Αλήθεια, καθόσον η Αλήθεια είναι το αποτέλεσμα και της κάθε Ανθρώπινης λελογισμένης προσπάθειας,, πράγμα που βλέπουμε ήδη στην Ιλιάδα, όταν ο Διομήδης λέει στον Αγαμέμνονα, τον Βασιλέα των Βασιλέων: " Ναι, μπορεί να είσαι ο Βασιλιάς και να κρατάς το σκήπτρο, αλλά στην πραγματικότητα δεν αξίζεις τίποτα". Ιδού μια προϋπόθεση που επιτρέπει την σημερινή ανάδυση της ελεύθερης έρευνας και σκέψης, μέσα, από μια Δημοκρατική Κοινωνία, μια Κοινωνία που μπορεί να γίνει νοητή, μόνον όταν είναι δημιούργημα του εαυτού της, με άλλα λόγια, με την συγκυριακή ανάδυση του Ανθρώπινου είδους και με τις φοβερές του βιολογικές ιδιαιτερότητες, δίδοντας στη ψυχή του, πάντα ένα νόημα. Όταν το νόημα αυτό, παρουσιάζεται και επιβάλλεται ως αδιαμφισβήτητο, αλλά και ως αδιαπραγμάτευτο, τότε η Κοινωνία θεσπίζεται ως ετερώνυμη. Και συμβαίνει παντού και πάντα, η Κοινωνία να δημιουργείται ως ετερώνυμη, δηλαδή ως Θρησκευτική, Θεοκρατική Κοινωνία. Ιδού γιατί πάντα στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχε η ταύτιση της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας και ο λόγος είχε πάντα τον πρωτεύοντα ρόλο σε μια Δημοκρατική Πόλη, καθόσον διαμορφώνεται μέσα στην Πόλη και ως κοινή Αλήθεια, αλλά και ως ανάπτυξη της Αλήθειας, οπότε και αποτελεί την πραγματική Αλήθεια και δεν παίρνει τη θέση, ως κατοχή μιας δεδομένης Αλήθειας. Ιδού γιατί στην Αρχαία Ελλάδα η Δημοκρατία είναι το Πολίτευμα, που έχει να φοβηθεί, μόνον τα ίδια του τα λάθη, οπότε μπορεί να κινδυνεύσει από τις ίδιες του τις πράξεις. Ο Περικλής έλεγε: Φοβάμαι πολύ περισσότερο τα δικά μας λάθη, από τα τεχνάσματα των εχθρών μας. Και ιδού γιατί η Δημοκρατία που γέννησε η Αρχαία Ελλάδα, θεωρείται και το μοναδικό Πολίτευμα, στο οποίο υπάρχει και Δημόσιος Χώρος, για την ανάπτυξη του λόγου της Αλήθειας. Ο Δημόσιος Χώρος, η Αγορά όπως λειτουργούσε στην Αθήνα, στηριζόταν στο ενεργό ενδιαφέρον των Πολιτών, ενδιαφέρον αναπόσπαστο από τις αποφάσεις που θα έπαιρναν την επόμενη ημέρα, για την ψήφιση του Νόμου. Οπότε βλέπουμε την ενεργό συμμετοχή των Πολιτών στα δρώμενα της Πόλης, καθόσον όταν μένετε έγκλειστοι σε κάτι που ήδη πιστεύετε, θα είστε όπως ο Άνθρωπος που κοιμάται, έλεγε ο Ηράκλειτος και συνέχιζε: "Ο καθένας όταν κοιμάται ζει σε έναν δικό του Κόσμο και αυτός που ζει στο δικό του Κόσμο κοιμάται, ενώ για του ξυπνητούς υπάρχει ένας Κόσμος μοναδικός και κοινός, από την άποψη του λόγου που τον διαπερνά και στον οποίο οι Άνθρωποι συμμετέχουν". Ακόμη ο Ηράκλειτος έλεγε ότι: "Ο Λαός οφείλει να μάχεται, για τον Νόμο, όπως και για τα ίδια τα τείχη του". Ιδού και μια κριτική, άμεση και υπαινικτική, του Ηράκλειτου: "Οι γάιδαροι, λέει περιφρονητικά ενδιαφέρονται περισσότερο για το σανό, παρά για τον χρυσό". Γάιδαροι εννοεί τους Ανθρώπους, που δεν γνωρίζουν την αληθινή αξία των πραγμάτων. Υπάρχουν και άλλες πολλές αναφορές του, όσον αφορά τους Θεούς και μάλιστα πολλές φορές σαν ανέκδοτα. Και ιδού ένα από αυτά: Όταν συνάντησε ο Ηράκλειτος τους Αιγύπτιους τους είδε να κλαίνε, σε επιμνημόσυνη τελετή του θανάτου του Όσιρι. Τότε τους είπε: Αφού είναι Θεός γιατί τον κλαίτε; Αν τον κλαίτε, σημαίνει ότι δεν τον θεωρείται Θεό". Κλείνοντας με τα λίγα αυτά λόγια, για τον Ηράκλειτο, δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στην αναφορά του Κορνήλιου Καστοριάδη, για τον Ηράκλειτο: Δεν γνωρίζουμε τι ψήφιζε στις εκλογές ο Ηράκλειτος, γνωρίζουμε αντιθέτως τι είπε ο Φιλόσοφος αυτός: « Η δυνατότητα της Αλήθειας, ανήκει σε όλους τους Ανθρώπους». Και συνεχίζει ο Κορνήλιος διά τον Ηράκλειτο: Στον Ηράκλειτο θα βρούμε, πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας, την διαβεβαίωση της Οικουμενικής ικανότητας όλων των Ανθρώπινων όντων να φθάσουν στην Αλήθεια, όποια και αν είναι, χωρίς περιορισμό. Βρίσκουμε λοιπόν εδώ μια αναζήτηση του αληθούς, μια διαβεβαίωση της Οικουμενικής δυνατότητας των Ανθρώπινων όντων να φθάσουν στην Αλήθεια. Και συνεχίζει ο Κορνήλιος: Έτυχε να διαβάσω στο times Literary Supplement, την παρουσίαση ενός βιβλίου, για τους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους, που δημιούργησαν και το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, όπου ο συγγραφέας ομολογούσε ότι δεν καταλάβαινε, πως ένας Λαός που δημιούργησε τη Φιλοσοφία, τη Δημοκρατία, τη Γεωμετρία, τη Τραγωδία, μπόρεσε να μείνει δέσμιος τέτοιων παράλογων και παιδιάστικων εξωφρενικών πεποιθήσεων, σε όλη αυτή τη ιστορική διαδρομή των 2000 μ.χ. χρόνων, αποδεχόμενος ακόμη και την άμωμο σύλληψη, από μία αγία παρθένο, ένα ον που είναι συγχρόνως Θεός και Άνθρωπος, που ανεβαίνει στους ουρανούς και επανέρχεται, εν ολίγοις όλες αυτές τις απίθανες ιστορίες, που δεν είναι ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο παράλογες. Ιδού και το αποτέλεσμα και η αποκάλυψη των 2000 μ.χ. χρόνων, όπου μας δίδει το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι, εάν ο Θεός, ο κάθε προβαλλόμενος Θεός, αλλά και ο κάθε Άγιος ενδιαφερόταν προσωπικά για τα Ανθρώπινα, θα είχε γίνει γνωστό εδώ και Αιώνες τώρα. Τούτο υποστηρίχθηκε με φανατισμό και με επιχειρήματα, κατά την διάρκεια του 19ου Αιώνα και από τον Ελληνιστή Γάλλο Συγγραφέα Louis Menard, αναφέροντας συμπερασματικά, για την Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων του πολυθεϊσμού και των μετέπειτα Μονοθεϊστικων Ανατολίτικων Θρησκειών. Η Ελληνική Θρησκεία δεν είναι εξ αποκαλύψεως Θρησκεία, δεν δίνει κανένα πλεονέκτημα στην Ανθρωπογονία, στη δημιουργία του Ανθρώπινου όντος. Επίσης δεν υπάρχει ούτε υπόσχεση ούτε ελπίδα και ακόμη, οι Θεοί των Ελλήνων δεν έχουν εθνικό χαρακτήρα, έχουν θέση Οικουμενική, καθόσον, για τους Έλληνες οι Θεοί δεν είναι οι Θεοί των Ελλήνων, αλλά οι Θεοί όλου του Κόσμου, άρα η Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων ήταν Οικουμενική. Ιδού η παρέμβαση του Finley, που λέει ότι: «Το βασικό γνώρισμα των Ολύμπιων Θεών είναι ο Ανθρωπομορφικός χαρακτήρας τους.» Για τον λόγο αυτόν οι Έλληνες δεν θεωρούν τον εαυτόν τους ανάξιο έναντι των Θεών των, σε αντίθεση των άλλων Θρησκειών του Χριστιανισμού, του Εβραϊσμού και του Ισλάμ, που διακηρύττουν ότι είναι αμάρτημα όταν, ενώ οφείλουμε να πράξουμε κάτι, για το οποίο ίσος δεν είμαστε ικανοί, αποτελεί σφάλμα, αμάρτημα και ο Άνθρωπος σαν αμαρτωλός, συγκρούεται συνεχώς, όχι με τον θάνατο, αλλά με την ιδική του ανανεωμένη κατάπτωση, με την αδυναμία του να αποδειχθεί άξιος του κανόνα που δίνει το νόημα στη ζωή του, οπότε παραμένει αναγκαστικά πάντα στην αθλιότητά του. Για τους Αρχαίους Έλληνες όμως, αυτές οι ιδέες είναι παράλογες, ασύλληπτες. Εξάλλου γνωρίζουμε ότι η Δημοκρατία στην Αρχαία Ελλάδα δημιουργήθηκε, αλλά και άνθησε και μεγαλούργησε, με αυτή την Θρησκεία του πολυθεϊσμού, όπως αναλυτικότερα θα αναφερθώ στη συνέχεια της Μελέτης μου. Η δημιουργία της Δημοκρατίας στην Αρχαία Ελλάδα, αποτελεί από Φιλοσοφική σκοπιά, απάντηση στην άνευ νοήματος τάξη του Κόσμου και έξοδο από τον κύκλο της ανυπαρξίας. Και τούτο διότι περιέχει, ταυτόχρονα και ομοούσια, την αναγνώριση του γεγονότος, ότι καμία άλλη δύναμης, ή παράδοση, ή θεία προσταγή δεν μπορεί να ρυθμίσει τις Ανθρώπινες υποθέσεις. Ιδού γιατί στην Αρχαία Ελλάδα η Πόλη θέτει και δημιουργεί το Νόμο της, αναγνωρίζοντας και επιβεβαιώνοντας εμπράκτως τον συγκυριακό του χαρακτήρα, καθόσον ο Νόμος είναι αποτέλεσμα διαβουλεύσεων και υπόκειται πάντοτε σε συζήτηση και σε τροποποίηση ή σε κατάργηση. Και ιδού γιατί ο λόγος που διαμορφώνεται στη Πόλη είναι η πραγματική Αλήθεια, η κοινή Αλήθεια και επίσης η ανάπτυξη της Αλήθειας και όχι η κατοχή μιας άπαξ διά παντός δεδομένης Αλήθειας, όπως γινόταν στα 2.000 χρόνια Χριστιανισμού.
Εδώ βρίσκεται χωρίς αμφιβολία ο πυρήνας της ρήξης, ο χαρακτήρας της αιώνιας Αλήθειας και η ανακάλυψη, αλλά και ο φωτισμός της Αβύσσου, καθόσον για μας τους Έλληνες η Άβυσσος μίλησε, μας μίλησε, επομένως δεν είναι πλέον Άβυσσος, όπως συμβαίνει να είναι ακόμη στο Χριστιανισμό. Με την Ελληνική Φιλοσοφία, την Ιστορία και την Δημοκρατία, η Ανθρωπότητα θα πρέπει να ανεβεί, με τους ίδιους της τους ώμους, για να δει πέρα από τον εαυτό της και για να κοιταχθεί η ίδια, για να διαπιστώσει την ανυπαρξία της και να στρωθεί στη δουλειά για να δημιουργήσει, αλλά και για να δημιουργηθεί. Αυτό ίσως είναι μια κοινοτοπία, όμως πάντοτε όλοι μας πρέπει να την υπενθυμίζουμε και μάλιστα επίμονα, διότι συχνά ξεχνιέται και συγκαλύπτεται. Η Δημοκρατία είναι σαν να λέμε, ότι η Θέσμιση της Κοινωνίας είναι πάντα αυτόθέσμιση, ότι ο Νόμος δεν μας έχει δοθεί από κανένα, έχει γίνει από εμάς. Πρόκειται για ρητή αυτοθέσμιση, αφού τίποτε δεν περιορίζει την Νομοθετική Εξουσία του Λαού και κάθε όριο που θα επιβαλλόταν στην Εξουσία αυτή, καθόσον θα προερχόταν και πάλι από την δική της πράξη. Στη Δημοκρατία γνωρίζουμε όλοι μας, ότι απαιτείται Δημόσιος Χώρος, καθόσον ισοδυναμεί με την ίδια την Δημοκρατία και δεν θεωρείται ως ιδιαίτερος Θεσμός. Ιδού γιατί η Δημοκρατία είναι το μοναδικό Πολίτευμα στο οποίο υπάρχει Δημόσιος Χώρος. Μόνο μέσω ενός τέτοιου μη αυθαίρετου Δημόσιου Χώρου, οι διαδικασίες διαλόγου, αντιπαράθεσης, ελέγχου και τελικά διαβούλευσης αποκτούν νόημα. Συζητούν οι Πολίτες με πάθος τα Δημόσια πράγματα και επειδή αυτοί οι ίδιοι θα λάβουν τις σχετικές αποφάσεις, τότε αποτελεί για την Πόλη ο Δημόσιος αυτός Χώρος δημιουργία. Ο παγκόσμιος Φιλόσοφος Σωκράτης συμμετείχε στη ζωή της Πόλης και αυτό φαίνεται από τη μορφή της δραστηριότητάς του, καθόσον πίστευε ότι οι Πολίτες είναι σε θέση να δεχθούν την Αλήθεια, διά του λόγου και της αντιπαράθεσης, αλλά και για να μάθουν πολλά. Ο ίδιος έλεγε: " Εν οίδα ότι ουδέν οίδα", όπως και: "Δεν είμαι Πολίτης της Αθήνας και της Ελλάδας μόνο, είμαι Πολίτης του Κόσμου ολοκλήρου".
Ιδού γιατί σιγά-σιγά θα πρέπει να διεισδύσουν, σε ολόκληρο τον Κόσμο και πάλι τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού, μέσα από τον Αληθινό Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με την επικράτηση στο Κόσμο ολόκληρο, της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, άσχετα αν θα υπάρχει η επίμονη τροχοπέδη και οι αντιρρήσεις των Αρχιερέων και Ιερατείων, προσπαθώντας να κρατήσουν τους Λαούς στον συνεχή σκοταδισμό και με πολλές προβαλλόμενες φοβίες προς τον Θεό, για τη σωτηρία των, οπότε τους προτρέπουν να συνεχίζουν να πηγαίνουν στα Μοναστήρια και τις Εκκλησίες, χώροι συγκέντρωσης, για την προβολή των Θεϊκών των Δοξασιών και Θεωριών και χώροι, για προσκύνημα των Ανθρώπων και Λαών, αλλά και χώροι, για να θησαυρίζουν τα Ιερατεία, με προτροπή στους προσκυνητές να προσφέρουν Τάματα, προς τους Θεούς, τον Χριστό, την Παναγία, ή τους Αγίους κ.λ. με αποτέλεσμα πολλοί συγγραφείς να τους ονομάζουν αγύρτες και εκμεταλλευτές του φόβου, του πόνου και των αδυναμιών των Ανθρώπων, προς την πίστη τους. Ιδού και ο ψαλμός στην Εκκλησία: " Μετά φόβου Θεού προσέρχεστε". κλ. Και το δραματικότερο είναι ότι οι Θρησκείες προσπαθούν πάντα να προβάλλουν τον ιδικό τους Ναό, και Θεό, χωρίς να τους ενδιαφέρει, για τον Ναό και Θεό του διπλανού ή του άλλου Κράτους, με αποτέλεσμα να αρχίζουν και πάλι οι έριδες, οι πόλεμοι, οι καταστροφές και οι σφαγές, καθόσον δεν θέλουν να ενωθούν, ώστε να αποφεύγονται τα δεινά, στους Ανθρώπους, αλλά και τα δεινά όλων των Λαών του Κόσμου. Μήπως και στις ημέρες μας δεν συνεχίζεται το ίδιο, με το ποιά Θρησκεία και Θεός θα έχει το Παγκόσμιο προβάδισμα; Ήδη με την πρόσφατη τοποθέτησή του ο Πάπας της Ρώμης, ελέω του Θεού του, και ελέω της Εξουσίας του, αφού το Βατικανό έχει και Κρατική οντότητα, θεωρεί ότι, η Καθολική Εκκλησία είναι και Εκκλησία του Κόσμου όλου. Αλήθεια, ποιός είναι σήμερα ο ρόλος της κάθε Πολιτικής Εξουσίας και κυρίως των Ανθρώπων των Γραμμάτων, όταν βλέπουμε και σήμερα ακόμη, να αφήνουν ελεύθερα τα Ιερατεία να αλωνίζουν και να παρεμβαίνουν, σε όλα τα επίπεδα της Πολιτείας και ιδιαίτερα στην εκπαίδευση και διαμόρφωση της Παιδείας; Προ όλων των ανωτέρω, και προ όλης της σημερινής κακής κατάστασης του Πλανήτη μας, θα πρέπει άμεσα να αφυπνιστούμε και άμεσα να συμβάλλουμε όλοι μαζί, αφού προηγουμένως κατανοήσουμε, αλλά και παραδεχθούμε την μέχρι σήμερα πλάνη μας, ώστε να παύσουν να υπάρχουν οι αναληθείς, οι δόλιες και μυστηριώδεις Θρησκευτικές Δοξασίες, αλλά και τα κλειστά και όλο σκοταδισμό Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των, που θέτουν τους Λαούς σε αναγκαστικά καθεστωτικά καλούπια, όπως αυτής της εποχής των 2.000 χρόνων του Χριστιανισμού, όπου δημιουργήθηκε μια εποχή ανιστόρητη, καθόσον συντάσσεται μυστικά από τους γραφείς, τα Ιερατεία και τους Μοναχούς, προς αποκλειστική χρήση της Δεσποτικής και Θεοκρατικής των γραφειοκρατίας και τούτο αποδεικνύεται στο διάβα των 20 μ.χ. Αιώνων, όπου ουδείς από τους Θεούς και τους Αγίους, έχει παρέμβει, για να δώσει λύσεις στα ανακύπτοντα προβλήματα των Λαών.
Ως Δημιουργός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, δηλώνω ότι το όλο Έργο μου είναι δομημένο από φιλειρηνικά και ενωτικά μηνύματα, που σαν σκοπό και στόχο έχουν, την ΑΛΛΑΓΗ του σημερινού Αναληθούς Κόσμου και όσον αφορά την επικράτηση της Ειρήνης, στο Πλανήτη ΓΗ, θα προέλθει μόνο, όταν των Οπλιτών οι Στρατώνες καταστούν των Ολυμπιονικών Ξενώνες και όταν οι Ηγέτες όλων των Κρατών και Λαών του Πλανήτη ΓΗ , αναβαπτιστούν στα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και όλοι μαζί οι Λαοί να τολμήσουμε να δημιουργήσουμε τον Νέο Αληθινό Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίο ήδη διανύουμε, μετά το τέλος του 20ου μ.χ. αιώνα, οπότε δεχόμαστε τον κάθε Άνθρωπο που πιστεύει δευτερευόντως την ιδική του Θρησκεία και τον ιδικόν του Θεό, αρκεί να αποδέχεται και την πιθανότητα ότι και ο Θεός τους μπορεί να έδωσε την έμπνευση στον Άνθρωπο, να δημιουργήσει τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ως την Πυραμίδα όλων των Θρησκειών και ως την πρώτη ανώτατη Πνευματική, Ψυχική και Σωματική Υπέρτατη δύναμη του Ανθρώπινου Γένους, αφού Καλλιεργεί τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή, ώστε να μπορεί ο ίδιος ατομικά, αλλά και ομαδικά να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά, τα δύσκολα παρουσιαζόμενα προβλήματα στη ζωή του, με τελικό αποτέλεσμα την επίλυσή των. Τούτο περίτρανα αποδεικνύεται και από έναν μεγάλο και καταστροφικό σεισμό, όπου δεν μπορεί κανένας Θεός να τον σταματήσει, οπότε όταν επικαλείται την βοήθεια στον Θεό του ή τη Παναγία ή τον Άγιο, τότε ασφαλώς χρόνο θα χάσει και δεν θα αποφύγει το κακό, αν δεν κάνει αυτά που, δια βίου καλλιεργείται ο Άνθρωπος, από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, του Όλου, της Δύναμης και της Ελπίδας. Πέραν όλων τούτων, είναι γνωστό, στον καθένα μας, ότι καμιά από τις Θρησκείες ή Θεούς ή Άγιους κ.λ. έκανε κάτι, ώστε να μη πραγματοποιηθούν οι αιμοσταγείς Εικονομαχίες και Σταυροφορίες, οι Βανδαλισμοί, οι σφαγές και μάλιστα η καταστροφή είκοσι φορές της Πόλης του Θεού των, τα Ιεροσόλυμα, ο βάρβαρος Μεσαίωνας, η άλωση της Ιεράς Πόλης της Κωνσταντινουπόλεως, οι Α’ και Β’ Παγκόσμιοι Πόλεμοι, οι αδελφοκτόνοι πόλεμοι των Λαών, οι σημερινές αιμοσταγείς παρεμβάσεις, με εξαναγκασμούς των μεγάλων Δυνάμεων, κατά μικρών Χωρών και Λαών, αλλά και των μεγάλων Οικονομικών, αλλά και Περιβαλλοντικών καταστροφών, κ.λ.π. και μάλιστα χωρίς προειδοποίηση από οιανδήποτε Θεό, οιασδήποτε Θρησκείας και Δόγματος. Άρα περίτρανα διαπιστώνεται, ότι όλες οι Μονοθεϊστικες Θρησκείες της Ανατολής και όλες του Κόσμου Θρησκείες, έχουν γαλουχήσει και τις Πολιτικές Εξουσίες, κατά τα νάματά τους, με αποτέλεσμα να μη κατορθώσουν όλοι τους, στα 2.000 μ.χ. έτη να θέσουν, Νέες Ιδέες, Ιδεώδεις Αρχές και Δομές, που θα οικοδομούσαν έναν Αληθινό Κόσμο, οπότε το Ανθρώπινο Γένος δεν θα είχε υποστεί την σημερινή ταπείνωσή του, αλλά και το Πνεύμα δεν θα είχε υποβαθμιστεί, ώστε να μην έχει φθάσει έκτοτε στα ύψη εκείνα του Αρχαίου ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.
Αγαπητέ αναγνώστη, τόσο η Επανάσταση του Ελληνικού Λαού το1821, όσον και κάθε άλλου Λαού αντίστοιχη Επανάσταση, δεν έχουν ολοκληρώσει το έργο τους, όσον αφορά την ύπαρξη μιας ορθολογικής και καθολικής Δημοκρατικής Πολιτικής και κυρίως μιας Ιδεώδους συμπεριφοράς των Πολιτικών Ανδρών προς τους Λαούς των, καθόσον συνεχίζουν να έχουν τις ίδιες συμπεριφορές των αυταρχικών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, (Αρχιερέως και Αυτοκρατόρα), όπως και των μετέπειτα Βασιλειάδων της Ευρώπης, οι οποίοι πάντοτε ήταν και είναι περιτριγυρισμένοι από αγύρτες, αυλοκόλακες, εμπαθείς στους πολέμους, στις καταστροφές και σκοτωμούς, για να κρατούν τους Λαούς κάτω από την Θεοκρατική και Αυτοκρατορική ή Βασιλική Εξουσία. Με τον τρόπο αυτόν, ανενόχλητοι προέβαιναν στον πλουτισμό και την κατάχρηση του κάθε Δημοσίου πλούτου και προπάντων να γίνονται εισβολείς σε άλλες χώρες και Λαούς, τουτέστι κατακτητές και βασανιστές, σπαταλώντας τον Δημόσιο πλούτο και κυρίως καταστρέφοντας πέραν από την χώρα τους και άλλες χώρες και λαούς, αλλά και σκοτώνοντας και κάνοντας ανάπηρους τους Νέους και πτωχότερους τους Λαούς των, με τις εκάστοτε επιστρατεύσεις των, ενώ θα μπορούσαν να διπλασιάσουν τον πλούτο και ευημερία της χώρας των, βοηθώντας μάλιστα και τις γειτονικές, αλλά και άλλες Χώρες και Λαούς. Τι θα περίμενε όμως κανείς, από τέτοιους Ηγέτες όταν οι ίδιοι είναι διαμορφωμένοι, από τις λατρευτικές των συνήθειες, σε Θρησκείες, Δόγματα και Θεούς, που είναι κατασκευάσματα των ιδίων αγυρτών Αρχιερέων και των Ιερατείων των, διαιωνίζοντας έτσι το διαίρει και βασίλευε των Λαών και Κρατών, με πρωτεργάτη τον Αρχιερέα της όλης διαμόρφωσης και δομής του Κόσμου των 2.000 μ.χ. χρόνων, τον Βυζαντινό άφρονα και αλαζονικό Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο, κατά την Εκκλησία του Χριστιανισμού, ο οποίος προκειμένου να απαλλαγή, από τις τότε ενοχλητικές Θρησκείες και Θεούς στην Αυτοκρατορία του και για να έχει και την απόλυτη Αυτοκρατορική και Δεσποτοκρατική Εξουσία της Αυτοκρατορίας, επέβαλε το δόγμα του Αποστόλου Παύλου, προς τους Λαούς του, που έλεγε: «Να υποτάσσεστε στο Θεό και την Εξουσία», άρα στην επικράτηση μιας αλλοπρόσαλλης, μυστηριώδους και όλο σκοταδισμό, αλλά και παράνομης μέχρι τότε Θρησκείας του Χριστιανισμού, με το αντάλλαγμα φυσικά της απόλυτης αποδοχής και επικράτησής του, ως Αυτοκράτορα και Αρχιερέως. Το αποτέλεσμα ήταν η Εκκλησία του Χριστιανισμού να το αποδεχθεί και να τον ονομάσει Μέγα και Άγιο, αλλά και Ισαπόστολο, όπως και την μητέρα του Ελένη και αυτός με την σειρά του να επιβάλει την επικράτηση του Χριστιανισμού, με τη βία της Αυτοκρατορικής του Εξουσίας και του φόβου προς τον Θεό. Με τη σειρά τους τότε και οι Αρχιερείς, επέβαλαν τον εξαναγκασμό στους Λαούς, να προσκυνούν τη Δεσποτοκρατία, τα λείψανα, τους Αγίους, που οι ίδιοι μυστηριωδώς κατασκεύαζαν. Πέραν τούτων επέβαλαν και την αλαζονική σύμπραξη της Εκκλησίας, με την εκάστοτε Κρατική Εξουσία και κυρίως με το παράλογο παπαδο-μάντρωμα της Παιδείας, η οποία έχει υποστεί διαχρονικά, μια θλιβερή, αλλά και αλλοπρόσαλλη και εξωπραγματική Καλογερίστικη παιδεία, όπως είναι το ξεκίνημα της ημέρας, με μια αναληθή και αλλοπρόσαλλη Προσευχή του: Πάτερ Ημών, εν τοις ουρανοίς. ΔΟΞΑ στον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, γιατί αυτός σήμερα έφερε το τέλος του 20ου μ.χ. αιώνα και την θέση του πήρε ο Α΄ ΑΙΩΝΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με την εγκαθίδρυση μιας Ομόσπονδης Παγκόσμιας Δημοκρατίας, μιας Νέας Θρησκείας της Ολύμπιας Παγκόσμιας Θρησκείας και ένα Παγκόσμιο Νόμισμα, Θεσμοί ισχυροί, ικανοί, αποτελεσματικοί και κυρίως χαρισματικοί, καθόσον είναι Δομημένοι, μέσα από τις Αρχές Ιδέες και Δομές της Ενιαίας και Κραταιάς ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, οπότε θα μπορούν να ανταποκρίνονται στις σημερινές και μελλοντικές ανάγκες και απαιτήσεις όλων των Λαών-Κρατών του Πλανήτη ΓΗ. Επίσης θα μπορούν να ελέγχουν τη βία και να προλαμβάνουν και να σταματούν τους Πολέμους, αλλά και να θέτουν τα θεμέλια μιας ενιαίας Ενωμένης και Ισχυρής, αλλά και Ειρηνικής Οικουμενικής Κοινότητας, από την οποία θα πηγάζει και μια Παγκόσμια Πολιτιστική, Πολιτική, Οικονομική και Περιβαλλοντική, αλλά και Κλιματολογική Πολιτική, καθόσον σύντομα θα αναμένονται να προκύψουν πόλεμοι νερού, μετακινήσεις Λαών και πληθυσμών, λόγω της ανύψωσης της στάθμης των θαλασσών, αλλά και αυτής της μετοίκησης των πληθυσμών σε άλλους Πλανήτες. Οπότε απαιτείται εδώ και τώρα, μια άμεση προετοιμασία, αρχής γενομένης, από την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο, το 12ο έτος του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στην οποία θα πρέπει να παραβρίσκονται όλοι οι Αρχηγοί των Κρατών του Κόσμου και δοκιμαστικά Αρχηγός όλης της χρονικής αυτής περιόδου, να είναι ο Πρόεδρος της ΔΟΕ, έτσι ώστε η εγκαθίδρυση μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στη θέση του σημερινού αδύναμου και αναποτελεσματικού Ο.Η.Ε. να είναι δεδομένη. Επίσης να αποφασιστεί ότι, όλες οι μετέπειτα ΟΛΥΜΠΙΑΔΕΣ να πραγματοποιούνται μόνιμα στην γενέτειρά των την Ελλάδα, Πνεύμα, Σώμα και ΨΥΧΗ, όπως στην Αρχαία Ελλάδα, στην Ολυμπία, που ήταν Χώρος των Ιδανικών και του Πνεύματος. Σήμερα, με τον Νέον και Αληθινό Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, απαιτείται μια ιδιαίτερη προσοχή, όσον αφορά την διαμόρφωση μιας Νέας και Ιδεώδους Πολιτικής ζωής της Ελλάδας, αλλά και κάθε άλλου Λαού της ΓΗΣ, ώστε να μην έχουμε και πάλι τις παρεμβάσεις, αλλά και εκβιασμούς του κάθε Αρχηγού Κράτους, από τους εκάστοτε αγύρτες Δεσποτο-κράτορες της κάθε Εκκλησίας, όπως αυτής του Μακαριστού Σεραφείμ, προς τον Ανδρέα Παπανδρέου, Πρωθυπουργό της Ελλάδος, λέγοντάς του: «Πρόσεχε, γιατί εγώ έχω μεγαλύτερο Μαγαζί και μάλιστα Γωνιακό», με αποτέλεσμα ο τότε Πρωθυπουργός να εξαναγκαστεί να υποκύψει, αλλά και να εκδιώξει τον τότε Οραματιστή Υπουργό του, Αντώνη Τρίτση, όπως και την προ ολίγων ετών άφρονα σύναξη, με τα μπαϊράκια του Μακαριστού και διαμαντοσυλλέκτη Χριστόδουλου και των άλλων πέριξ αυτού Ιεραρχών, προκειμένου να επιβάλουν, ελέω Θεού των, την αναγραφή του Θρησκεύματος στις ταυτότητες των Πολιτών, χωρίς να τους ενδιέφερε ο πιθανός διχασμός που θα προέκυπτε στον Λαό. Το δυστύχημα ήταν να συμπράξει και ο Αρχηγός του Κόμματος της Ν.Δ. ο κ. Κ. Καραμανλής. Το μέγιστο καταστροφικό έργο των Ιερατείων του Χριστιανισμού, κατά της Πατρίδας μας, θα παρουσιαστεί με τον διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας, όπου οι Ιεράρχες, πρωτοστατούντων του Άνθιμου και Αμβροσίου σαν δυνάστες και καταπατητές, θα αλώσουν τα πάντα και θα απαιτήσουν τη μισή Ελλάδα.
Ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ σήμερα, θέλουμε να καταργήσουμε τις κάθε είδους παρεμβάσεις των Θρησκειών του Κόσμου, προς τις εκάστοτε Πολιτικές Εξουσίες, καθόσον όλες οι Θρησκείες είναι κατασκευάσματα αγυρτών, που ακολουθούν την ηθελημένη πεπατημένη του διαίρει και βασίλευε του Κόσμου ολόκληρου και ιδού γιατί εμείς θεωρούμε πολύ μικρό και αδύναμο τον κάθε Θρησκευόμενο Πολιτικό να ηγηθεί και να Κυβερνήσει, Κράτη-Λαούς, χωρίς την αναβάπτισή του στα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Ιδού γιατί, οι Αρχαίοι Έλληνες, περισσότερο από κάθε άλλον Λαό της εποχής των, επιδίδονταν στη Καλλιέργεια όλων των Νέων, στο Πνεύμα, στο Σώμα, αλλά και τη Ψυχή, προκειμένου να είναι πάντοτε ασφαλείς, για την συνέχιση του Πνευματικού τους έργου, όπως είναι μεταξύ των άλλων, το έργο του Πλάτωνα και του Πραξιτέλη, όπου με τη Φιλοσοφική διείσδυση και την αξιολόγηση του Εγώ και του Σύμπαντος, αλλά και με τις αποκαλύψεις του απολύτου κάλλους, είχαν αρχίσει να δημιουργούν τον Άνθρωπο, ως το ανώτατο πνευματικό ΟΝ πάνω στον Πλανήτη Γη, με απώτερο σκοπό να προέλθει στη συνέχεια η τελειότητα, η λαμπρότητα και το μεγαλείο, αλλά και η αιώνια αξία του Ανθρώπινου Γένους. Στη συνέχεια, βλέποντας ότι ο Βίος των, γίνεται Παγκόσμιος βίος, το Πνεύμα να έχει φθάσει στα ύψη του, αλλά και οι Ελληνικές Λέξεις να έχουν ήδη αρχίσει να λάμπουν και αυτές, σαν φωτεινές Αψίδες, στο Παγκόσμιο Στερέωμα, άρχισαν να προβληματίζονται, για τους πέριξ αυτών Λαούς και τα Κράτη, που θα αποτελούσαν και το πιθανό αυριανό κίνδυνο, όσον αφορά την ασφαλή συνέχιση του Δημιουργικού και Πνευματικού τους έργου, αλλά και την εξασφάλιση της ειρηνικής των διαβίωσης, έκριναν, ότι με την επικράτηση, ενός μόνιμου Παγκόσμιου Θεσμού, που θα εκφράζει την Δύναμη και την Ολότητα, αλλά και την Ελπίδα, απεφάσισαν να δώσουν την ονομασία του Θεσμού αυτού ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ. Με τον Ολύμπιο αυτόν Θεσμό τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, διεξαγόταν, ανά 4 έτη οι Ολυμπιακοί Αγώνες ΠΝΕΥΜΑ-ΣΩΜΑ και ΨΥΧΗ, Καλλιεργώντας την Νέα Γενιά και τον Άνθρωπο γενικότερα, στο ανώτατο Πνευματικό, Σωματικό και Ψυχικό επίπεδο, έτσι ώστε να είναι αυτάρκεις στην όλη ζωή των και να μην έχουν ανασφάλειες και εξαρτήσεις, από διάφορους αγύρτες, που προβάλουν Θεούς και Δαίμονες. Με τις ανωτέρω ενέργειές των, οι Αρχαίοι Έλληνες, κατέβαλαν και την κάθε δυνατή προσπάθεια, για να ενώσουν, όσο το δυνατό περισσότερο, τους Έλληνες και τους πέριξ αυτών Λαούς, αλλά και όλους τους άλλους Λαούς του Κόσμου, γι' αυτό και τους καλούσαν πάντα να συμμετέχουν στις Εορτές των Ολυμπιακών Αγώνων. Με την όλη αυτή προσπάθεια, προήλθε και επικράτησε στη συνέχεια και αυτή η Ιδέα της Παγκοσμιότητας, ήτοι της Ενότητας όλων των Λαών και Κρατών, αλλά και αυτών των ανθρώπινων πραγμάτων γενικότερα, με αποτέλεσμα την εποχή εκείνη να προέλθει μια Παγκόσμια Πολιτική, εκπολιτίζοντας όλους τους τότε Λαούς, με τα Ιδεώδη του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού και να επικρατήσει μια Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση, αλλά και μια πλήρη έννοια της έκφρασης της λέξης ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, του Όλου, της Δύναμης και της Ελπίδας, οπότε θα είχε καταστεί και η Υπέρτατη του τότε Κόσμου Δύναμης.
Το μεγαλειώδες αυτό ΄Εργο των Αρχαίων Ελλήνων, της Ένωσης της Ανθρωπότητας, με τα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, σταμάτησε, αμέσως μετά την παρουσία διάφορων αγυρτών και εκμεταλλευτών των Λαών, με το πρόσχημα της σωτηρίας των Λαών, από αόρατες δυνάμεις του ουρανού και τις κατασκευασμένες Θρησκείες και Θεούς των και ιδιαίτερα με την κυριαρχία του τότε Κόσμου, από τη άφρονα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τις παρουσιαζόμενες διενέξεις της ισχυρής τότε Φυλής των Ιουδαίων, μετά των Αυτοκρατόρων της εποχής εκείνης, με αποτέλεσμα τα Ιερατεία των Εβραίων και διάφοροι Προφήτες, προκειμένου να απαλλαγούν από αυτούς και προπάντων από τους συχνούς διωγμούς των, άρχισαν να μηχανεύονται διάφορους τρόπους και μεθόδους δράσης, όπως είναι οι διάφορες Προφητείες, με απώτερο σκοπό και στόχο να καταστούν αυτοί οι Κυρίαρχοι του τότε Κόσμου, με ιδικόν τους Θεό και Αυτοκράτορα, διαδίδοντας με τις προφητείες των την έλευση ενός Εβραίου Ιησού, Υιού του Θεού, που τόσο πολύ προετοίμαζαν για Θεό των. Το αποτέλεσμα ήταν να δράσει άμεσα ένας Εβραίος ονομαζόμενος Ιησούς, με 12 αγράμματους ψαράδες μαθητές του, γυρίζοντας στις πόλεις, κάνοντας διάφορα θαύματα, όπως έλεγαν τις πράξεις εκείνες την εποχή εκείνη, μέχρι που υπέστη και τον βασανισμό, διά της σταύρωσης. Στη συνέχεια, μετά από 200-300 χρόνια, προήλθε η Θρησκεία του Χριστού, του Ιησού του Εβραίου του Υιού του Θεού, ήτοι του Χριστιανισμού, άσχετα, αν οι μεθοδεύσεις των ήσαν αναληθείς και προπάντων μέθοδοι, παραπλανητικές και επιβαλλόμενες επιτακτικά και εξαναγκαστικά, προς τους Λαούς, από τον τότε άφρονα και αλαζονικό Βυζαντινό Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο και φονιά του γιού του, από παλλακίδα γυναίκα και όλα αυτά, για την επικράτηση και εδραίωση της Εξουσίας, ελέω Θεού και Ανακτόρου, θέτοντας σε εφαρμογή το δίπτυχο της Εξουσίας, Θεού και Βασιλέως ή Αυτοκράτορα, μορφή του Ναού και Ανακτόρου. Επίσης ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτόν του αντιπρόσωπο της Θεότητας επί της Γης και ακόμη αυτός, όπως λέει η παράδοση, είδε το σχήμα ΧP και για άλλους τον σταυρό στον ουρανό, προ της μάχης κατά του Μαξέντιου το 312 μ.χ. οπότε ελέχθη και το γνωστό " Εν τούτο νίκα", καίτοι ο ίδιος δεν γνώριζε Ελληνικά, οπότε και αυτό είναι κόλπο των Ιερατείων. Στο διάβα των μετέπειτα χρόνων, οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες, αλλά και τα Ιερατεία της Βυζαντινής Ορθοδοξίας, γαλουχήθηκαν, με τα ίδια νάματα, του Μέγα Κωνσταντίνου, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα, με όλα τα Ιερατεία της Χριστιανικής Θρησκείας, (Ορθοδόξων και Καθολικών). Εξαίρεση αποτέλεσε ο Αυτοκράτορας Ιουλιανός, ο Παραβάτης, κατά τα Ιερατεία, καθόσον ήταν αντίθετος στο γκρέμισμα του Κόσμου του Αρχαίου Ελληνισμού και τούτο επειδή γνώριζε πολύ καλά ότι στην Αρχαία Ελλάδα επικρατούσε η σκέψη της Ελεύθερης Βούλησης των Ανθρώπων, με πρωτεργάτη τον Ηρόδοτο, ο οποίος έθεσε και τα θεμέλια της ελεύθερης διανόησης της Ανθρωπότητας και η οποία παίζει ακόμη και σήμερα σπουδαίο ρόλο, σε όλες τις υποθέσεις του Κόσμου. Στη συνέχεια ακολουθεί και η σκέψη του Επίκουρου, όπου προτείνει, να ακολουθήσει η Ανθρωπότητα τον δρόμο της, χωρίς την εξάρτηση των ιδιοτροπιών των πολλών Θεών και Θρησκειών, που προβάλλονται πάντοτε, από τα Ιερατεία των και να μη θυσιάζει ο Άνθρωπος την ελεύθερη βούλησή του, από τις τόσες και τόσες προβαλλόμενες φοβίες των Θεών. Προς τούτο συνέταξε και το Ευαγγέλιο, στο οποίο ανέφερε, μεταξύ των άλλων, ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε κάθε προβαλλόμενο Θεό, από τις Θρησκείες και τα Ιερατεία των, όπως και αυτόν τον θάνατο επίσης. Το καλό και το αγαθό, αλλά και το ηθικό, μπορούμε να τα αποκτήσουμε μόνοι μας και κάθε τι που μας τρομάζει, μπορούμε να το υποφέρουμε, αλλά και να το νικήσουμε. Επίσης ο Ηράκλειτος μας λέει πως δεν πρέπει κανείς να σκέπτεται και να πράττει σαν παιδί των γονιών του, θα πρέπει να εξετάσουμε και να ελέγξουμε οι ίδιοι τις πηγές. Οπότε βλέπουμε, ότι στην Αρχαία Ελλάδα είχε αρχίσει η ελεύθερη σκέψη και η φαντασία των Νέων και τούτο, διότι δεν είχαν ιδρυθεί τότε πολλές Ιερατικές Σχολές, που θα έβαζαν τροχοπέδη στη σκέψη και την διανόηση. Σπουδαίο ρόλο σε αυτό έπαιξε και η φιλική σχέση, αλλά και προσέγγιση, που είχε ο Άνθρωπος στην Αρχαία Ελλάδα με τους Θεούς του και τούτο διότι είχαν προσιτούς δεσμούς και εκπροσωπούσαν το Αγαθό και το Καλό, το Ωραίο και το Ηθικό, αλλά και το Αληθινό. Ακόμη στην Αρχαία Ελλάδα, έχουμε και την παρουσία του γίγαντα της Φιλοσοφίας Πλάτωνα, ο οποίος δυναμικά παρότρυνε τους Νέους, τους Ανθρώπους γενικότερα, να πιστεύουν ότι είναι δυνατοί, αλλά και ικανοί, για να μπορούν να αναδιοργανωθούν, αλλά και να οργανώσουν στη συνέχεια τις συνθήκες μιας Ανθρώπινης ζωής και ότι μπορούν να κάνουν όλα τα πράγματα όπως αυτοί θέλουν, άρα μπορούν να γίνουν κύριοι της ζωής των, διαφοροποιούμενοι, από τις σκέψεις και λογικές των Ιερατείων, των Θεών και Θρησκειών, που υποστήριζαν, ότι δήθεν, από ένα σημείο και πέρα, μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει λύσεις και να μας λυτρώσει. Επίσης ο Ηράκλειτος, που έζησε στην 69η Ολυμπιάδα, έλεγε ότι: « Οι Άνθρωποι είναι Θεοί θνητοί και οι θεοί Άνθρωποι αθάνατοι», άρα αθάνατοι-θνητοί και θνητοί-αθάνατοι θα είναι όλοι οι Καλλιεργημένοι Άνθρωποι με την επικράτηση του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, όπως επίσης και καλοί, ωραίοι, δυνατοί και ηθικοί.
Εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με την εγκαθίδρυση της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, άμεσα, και ειρηνικά, θα αλλάξουμε τον σημερινό Κόσμο των 2.000 μ.χ. χρόνων, ώστε να μεταπηδήσουμε ενωμένοι, από τον Αναληθή Κόσμο των 2.000 ετών, στον Αληθινό Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με άλλα λόγια, στο Κόσμο της Ελεύθερης Σκέψης και Διανόησης, αλλά και στον Κόσμο, με καθαρό και απελευθερωμένο το Ανθρώπινο Πνεύμα. Οπότε θα πρέπει άμεσα να δικαιώσουμε, αλλά και να συνεχίσουμε την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού να επαναφέρει την Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, άρα και η προσπάθειά μας θα πρέπει να είναι η αναστήλωσης εδώ και τώρα των Αρχαίων Ελληνικών Ναών, μέσα από τα προγράμματα της ΕΟΚ και του Ο.Η.Ε. έτσι ώστε να είμαστε βέβαιοι πλέον, ότι το Ανθρώπινο Πνεύμα αύριο θα απελευθερωθεί, αλλά και θα φθάσει και πάλι στα ύψη της εποχής εκείνης του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος. Εξάλλου εμείς οι Έλληνες και ο Κόσμος ολόκληρος, πιστεύει και σήμερα σε αυτό το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα , την Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, τους Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς, τα Αγάλματα, την Δημοκρατία, την Τραγωδία και την Φιλοσοφία. Ήδη η αρχή έγινε με το τέλος των Θεοκρατικών Αυτοκρατοριών και Βασιλείων και την θέση των πήραν οι Δημοκρατίες και σιγά-σιγά διείσδυσαν σε ολόκληρο τον Κόσμο και πάλι τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως είναι η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού, παρά τις επίμονες αντιρρήσεις των Ιερατείων των Θρησκειών του Κόσμου. Σε αυτή την προσπάθεια της απελευθέρωσης του Πνεύματος, συνετέλεσε και η Αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, από τον Γάλλο Βαρόνο Piere de Couberten το έτος 1896, έστω και αν η Αναβίωση έγινε μόνο κατά την Καλλιέργεια του Σώματος, όμως ήταν αρκετό σαν αρχή, αφού η ανά τον Κόσμο διαδρομή της Δάδας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με το Αληθινό Φως, το εκπορευόμενο από την ΟΛΥΜΠΙΑ, ενσάρκωνε στο έπακρον την Ιδέα της ενότητας της Ανθρωπότητας, σε αντίθεση του ψευδούς και μυστηριώδους κατασκευαζόμενου φωτός της Αναστάσεως, που επιφέρει συμπλοκές και διχασμούς, όπως κάθε χρόνο στον Ναό της δήθεν Αναστάσεως του Χριστού.
Ιδού γιατί, με την αναβίωση των Ιδεωδών του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αλλά και με την παράλληλη επικράτηση της Κοσμοθεωρίας του Ολυμπισμού, στον Α΄ Αιώνα ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, οι σημερινές Θρησκείες και Θεοί, όπως και ο σημερινός Αναρχισμός δεν θα έχουν θέση, αλλά και δεν θα φοβίζουν τον κόσμο και μάλιστα όταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα πραγματοποιούνται μόνιμα στα Ιστορικά και Ιερά Εδάφη, που τους γέννησαν, καθόσον ο Αρχαίος Ελληνισμός-Ολυμπισμός με τα Ιδεώδη τους, σαν σκοπό και στόχο είχαν και συνεχίζουν να έχουν να ενώνουν και εκπολιτίζουν τους Λαούς και τις Χώρες και προπάντων να μη δημιουργούν εστίες Αναρχισμού, Πολέμων και Θρησκευτικών παθών. Ιδού και η αποστολή των σημερινών και αυριανών Πολιτικών Ηγητόρων, των Πνευματικών και Αθλητικών Φορέων του Ιστορικού αυτού Τόπου και του Κόσμου ολοκλήρου, να κρατούν την μία και μόνη Αληθινή Ιερή Δάδα του Φωτός, την Δάδα που εκπορεύεται, από την Πηγή του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ την ΟΛΥΜΠΙΑ, την Δάδα του Φωτός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ώστε ενωμένοι όλοι οι Λαοί, του Πλανήτη ΓΗ, να διαμορφώσουν τον αυριανό Αληθινό Κόσμο, τον Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Και ιδού η σημερινή φωνή των Λαών, όπου επιζητούν και απαιτούν έναν Αληθινό Κόσμο με στοιχείο αυτής της ενότητας και της Δημοκρατίας, γκρεμίζοντας τα σύνορα και καταργώντας τους εξοπλισμούς, τους πολέμους, και προπάντων τις τυραννίες και δεσποτείες, που προέρχονται από τις εκάστοτε συμπράξεις των Πολιτικών Εξουσιών, μετά των Θρησκειών, Θεών και των Ιερατείων των. Αλλά και ιδού γιατί, ο Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός καθιέρωνε τις Παναθηναϊκές και Πανελλήνιες Εορτές, που αντιπροσώπευαν την Αληθινή Ανθρώπινη παρουσία, στη Φύση, στις Εποχές, στην Επιστήμη, στον Έρωτα, στην Αγάπη και στην Ολυμπιακή Καλλιέργεια του Ανθρώπου, έτσι ώστε να μην υπάρχουν εορτές, που να επιβάλλονται, από τις Θρησκευτικές Δοξασίες, με σκοπό την διαίρεση και του φανατισμού των Λαών, με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζεται ο Ανθρώπινος νους, από τον Αληθινό Κόσμο και τα Αληθινά Δημιουργήματα του Ανθρώπου, όπως είναι η Επιστήμη, η Φιλοσοφία, η Τεχνογνωσία, η Τεχνολογία, η Τραγωδία και η Φύση. Οπότε, με την Παγκόσμια επικράτηση του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, δια του οποίου θα προέλθει και η κατάργηση των νυν υπαρχόντων Κοσμοθεωριών και ο διαχωρισμός των Πολιτικών Εξουσιών των Λαών και της Παιδείας, από τις Θρησκείες, τους Θεούς και τα Ιερατεία, αλλά και η δρομολόγηση, της υπαγωγής των Εκκλησιών και Ναών στους Δήμους, με παράλληλη παραμονή των Ιερατείων στους τόπους των, τα Μοναστήρια, ώστε να ευρίσκονται κοντά στους Θεούς των και μόνο. Οπότε ο Καλλιεργούμενος Άνθρωπος, από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή, δεν θα έχει πλέον την ανάγκη των κατασκευασμένων Θεών των, αφού ο Άνθρωπος θα καταστεί, από τον Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και το Ανώτατο και Κυρίαρχο ΟΝ του Πλανήτη Γη, όπως αναλυτικότερα αναφέρομαι στο όλο Έργο μου. Πέραν όλων τούτων, απαιτείται και η άμεση κατάργηση της περαιτέρω παραγωγής όπλων, όπως Πυραύλων, Κανονιών, Πολυβόλων κλ, γιατί δεν είναι δυνατόν σήμερα να σκοτώνονται Άνθρωποι, για οποιονδήποτε σκοπό και λόγο, οπότε με την αντικατάστασή των, με όπλα που δεν θα είναι απαραίτητο να αφαιρούν ζωές και τούτο είναι δυνατόν να γίνει, με την σημερινή Τεχνογνωσία και Τεχνολογία, αφού οι μέχρι σήμερα Θεοί του Κόσμου ολοκλήρου, δεν κατόρθωσαν να το επινοήσουν, παραμένουν εισέτι στην ίδια παραμυθία των του Μεσαίωνα. Ιδού πως θα είναι δυνατόν να αναμένεται αύριο να προχωρήσουμε και στην αντικατάσταση της σημερινής επιστράτευσης των νέων στους Στρατούς, με την ειρηνική επιστράτευσή των στα Διδασκαλεία, στους στίβους και τις παλαίστρες, έτσι ώστε: «Των οπλιτών οι στρατώνες να καταστούν των Ολυμπιονικών Ξενώνες», καθόσον μια οργανωμένη Αστυνομία στην Ξηρά και του Λιμενικού Σώματος στη Θάλασσα, αλλά και των δύο μαζί στον Αέρα, είναι Ικανές Δυνάμεις, να παρέχουν τη Πρόληψη, την Καταστολή και την Ασφάλεια, σε κάθε Άνθρωπο, Λαό και Κράτος και συνολικά στον Κόσμο ολόκληρο, από την επικράτηση της ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αντί του σημερινού αδύναμου Ο.Η.Ε.
Εδώ θα ήθελα να κάνουμε μια διαδρομή στα παλαιά χρόνια και ιδιαίτερα στην Ανατολή, όπου θα δούμε ότι οι πρώτοι Θεοί και Βασιλείς, όπως ήταν οι Φαραώ, ενώ συγκέντρωναν όλες τις Εξουσίες και Δυνάμεις επάνω τους, εντούτοις, μετά από 2.000 χρόνια έσβησαν και εξαφανίστηκαν, από προσώπου Γης. Ακόμη και αυτή η προσπάθεια του Αιγύπτιου Ακανατών, ο οποίος κατήργησε όλες τις παλαιές Θρησκείες και Θεούς, προκειμένου να ιδρύσει μία Θρησκεία ονομασθείσα Ατών και έναν Θεό τον Ατον, που παρίστανε την σφαίρα του Ηλίου, έσβησε και αυτός. Τώρα το πως, όλοι αυτοί οι Θεοί ερχόταν και εξαφανιζόταν και στην θέση τους εμφανίζονταν άλλοι Θεοί και μάλιστα με τις δομές και πλαισίωση των ιδίων Ιερατείων, είναι θέμα που μπορεί να δώσει λύση και ο πλέον ανόητος και αγράμματος Άνθρωπος σήμερα, εκτός βεβαίως εκείνων που ακόμη τηρούν το: "Πίστευε και μη ερεύνα", με αποτέλεσμα, επιλεκτικά να μη θέλουν να κατανοήσουν, ότι όλα αυτά, περί Θρησκειών και Θεών, είναι επινοήσεις και κατασκευάσματα, όλων αυτών των επιτήδειων αγυρτών των Ιερατείων. Εκεί επάνω πόνταραν τα Ιερατεία και προχωρούσαν ακάθεκτα στην έτι περαιτέρω εκμετάλλευση των Λαών, αφού είχαν πάντα την συμπαράσταση και υποστήριξη των Αυτοκρατορικών και Βασιλικών Εξουσιών, οι οποίοι με τον φόβο της Εξουσίας, επέβαλαν στους Λαούς τις θελήσεις των. Για να κάνω μεγαλύτερο το ενδιαφέρον σας, αναφέρω τους πολέμους μεταξύ Αιγυπτίων και Ασσυρίων, πόλεμοι που γινόταν, το ποιός Λαός θα κυριαρχήσει τον Κόσμο, αλλά και ποιός Θεός θα επικρατήσει έναντι του άλλου. Ακόμη και αυτοί οι πόλεμοι μεταξύ των Εβραίων και των Φιλισταίων, οι Εβραίοι, προκειμένου να εμψυχώσουν τους Στρατιώτες, τους παρουσίαζαν σαν Ιερό σύμβολο την Κιβωτό, την δήθεν Διαθήκη του Θεού των και μάλιστα με την ακολουθία των Ιερατείων των και τότε με συνεχείς αλαλαγμούς, όλοι οι Στρατιώτες την αποδεχόντουσαν, σαν προστάτη και φύλακά των, αφού προηγουμένως είχαν σκοτωθεί χιλιάδες από αυτούς στη μάχη. Ιδού το οξύμωρο, για σχετικό σχολιασμό, από κάθε έναν μας, καθόσον και σήμερα το ίδιο γίνεται και με τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, όπως όλοι γνωρίζουμε. Επίσης ακόμη και σήμερα τηρείται και το λεγόμενο του Ιησού υιού ενός Εβραίου στους πειρασμούς του σατανά, όπου έλεγε: " Κύριον τον Θεό σου προσκυνήσεις και αυτόν μόνον να λατρέψεις", με αποτέλεσμα, μέχρι και σήμερα να συνεχίζουμε να λατρεύουμε, να ασπαζόμαστε και να προσκυνούμε εικόνες, με τις μορφές κατασκευασμένου Θεού, όπως τον ίδιο τον Ιησού τον Εβραίο, καίτοι ήταν καθ' όλα Άνθρωπος και γύριζε και έκανε θαύματα, κατά τον πολυγραφότατο της εποχής εκείνης Ιώσηπο, π.χ. το νερό το έκανε κρασί, με τους τρόπους που γνωρίζουμε, τα ψάρια τα διπλασίαζε και τα καρβέλια ομοίως, καθόσον ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται και βλέπει κ.λ. Επίσης την Παναγία, που ήταν γυναίκα ενός ξυλουργού του Ιωσήφ, οι προφήτες την φυγάδευσαν, προκειμένου μόνον ο υιός της Ιησούς, να μη σφαγιαστεί, ενώ σφαγιάστηκαν 30.000 βρέφη, στο βωμό της Νέας Θρησκείας των, αρκεί να προχωρούσε η μεθόδευσή των, περί της ελεύσεως του δήθεν Υιού του Θεού. Ιδού το ξεκίνημα της Θρησκείας του Χριστιανισμού, αλλά και η συνέχισή της στα 2.000 χρόνια της, με σφαγές, λιμούς, πολέμους, διχασμούς και διωγμούς, αλλά και καθήλωσης του Πνεύματος και της Ελεύθερης Σκέψης του Ανθρώπου, με ιδιαίτερη έμφαση των χρόνων του Μεσαίωνα. Και ιδού η γυναίκα που συνετέλεσε στο διωγμό του Αρχαίου Ελληνισμού-Ολυμπισμού και την επικράτηση της Θρησκείας του Χριστού, η μητέρα του άφρονα Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ελένη και αυτή Αγία, αλλά και ισαπόστολος, από την Χριστιανική Θρησκεία, η οποία πήγε στους Αγίους Τόπους το 326μ.χ. και ανακάλυψε τον Γολγοθά και τον δήθεν Τάφο του Ιησού, κατά την Εκκλησία και στη συνέχεια έκτισε και εγκαινίασε τον Ναό της Αναστάσεως, καίτοι στους χώρους αυτούς, από τον Αυτοκράτορα Αδριανό είχαν τοποθετηθεί τα Αγάλματα της Αφροδίτης και του Δία, τα οποία και γκρέμισε. Στη συνέχεια τα Ιερατεία της Θρησκείας του Χριστιανισμού τοποθέτησαν στο χώρο αυτό στήλη με το σταυρό που έγραφε: "Εις Άγιος, εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξα Θεού Πατρός. Την ίδια μεθόδευση τήρησαν και οι επόμενοι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες, με προεξάρχοντα τον Θεοδόσιο, ο οποίος ονομάστηκε Μέγας, αφού σαν φανατικός Χριστιανός καταδίωξε τους Αιρετικούς, ανέστειλε την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων το 393 μ.χ. με την αιτιολογία ότι οι Ολυμπιακές Εορτές, αποτελούσαν αντιχριστιανικές εκδηλώσεις και εξέφραζαν ειδωλολατρικές ιδέες. Στην περίπτωση της Ειδωλολατρίας, λατρεία στο είδωλο, που είναι φανταστικά δημιουργήματα, πρώτοι οι Αρχαίοι Έλληνες, όπως ο Ξενοφάνης το 580-485 π.χ. και ο Ηράκλειτος το 544-483 π.χ. καυτηρίασαν το φαινόμενο της λατρείας των ειδώλων. Μετέπειτα οι Προφήτες του Ισραήλ, συχνά καταφέρονταν και μάλιστα με ιερό μένος κατά των ομοιωμάτων, αφού ήδη είχαν δρομολογήσει και την δήθεν έλευση του ενός Θεού, όμως του ιδικού τους Θεού, της φυλής του Ισραήλ. Αυτός πάλι προχώρησε και στην απαγόρευση της εισόδου σε Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς και το392μ.χ. και επέβαλε ως επίσημη Θρησκεία τον Χριστιανισμό. Επίσης αυτός ο Μέγας κατά τον Χριστιανισμό σφάγιασε χιλιάδες Θεσσαλονικείς και μάλιστα χωρίς διάκριση ηλικίας. Επίσης ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστινιανός, προχώρησε και αυτός, με τη σειρά του, στην κατάργηση της λειτουργίας της Φιλοσοφικής Σχολής των Αθηνών το 526 μ.χ. και στη συνέχεια άρχισε να προσηλυτίζει στον Χριστιανισμό, τόσον τους Βαρβάρους, όσον και τους Ειδωλολάτρες και μάλιστα, με εξαναγκασμό, οπότε άρχισε έκτοτε και η πλήρης αποδυνάμωση της Αρχαίας Ελεύθερης Ελληνικής Σκέψης και Διανόησης, παρά την επίμονη προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού (361-363) να επαναφέρει την Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, του παραβάτη κατά την Θρησκεία του Χριστιανισμού, γιατί έτσι συμπεριφέρονταν τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, σε όποιον δεν ήθελε να απαρνηθεί το Αληθινό, το Ωραίο και αυτό το Αθάνατο Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα, και αυτό δυστυχώς το ανεχόμαστε και σήμερα ακόμη, με αποτέλεσμα ο Χριστιανισμός να δράξει και αυτής της ευκαιρίας και επιδοθεί στο γκρέμισμα του κάθε ωραίου, αλλά και λατρευτικού στοιχείου του Ελληνισμού και πάνω στους Αρχαίους Ναούς έκτιζε τους ιδικούς του Ναούς, με πρωτεργάτη και πάλι τον Απόστολο Παύλο, όπου οι Έλληνες Αθηναίοι, Δημοκράτες , τον δέχθηκαν με πολύ Αγάπη, για να διδάξει την διδασκαλία του Χριστού, σε αντίθεση των Κορινθίων, όπου την πρώτη φορά δεν τον δέχθηκαν, με αποτέλεσμα και αυτήν την κατάσταση να εκμεταλλευθεί και να συνεχίσει δριμύτερος το δόλιο έργο του, κατά του Αρχαίου Ελληνισμού. Το παράδοξο είναι, εμείς οι Νεοέλληνες γιορτάζουμε και σήμερα ακόμη τα βήματά του και μάλιστα με χρήματα του Δημοσίου και παρουσία της Πολιτικής Ηγεσίας, γίνεται και αυτή η παράσταση της ομιλία του στη Πνύκα. Ιδού το οξύμωρο, αλλά και το ανόητο, το οποίο και μας φωτογραφίζει, σαν Νεοέλληνες, αφού ποτέ δεν ενδιαφερθήκαμε και να αναλογιστούμε, αλλά και να προβληματιστούμε, προκειμένου να μάθουμε την αλήθεια, παρά μόνον, όπως μας τα επέβαλαν οι άφρονες και αλαζονικοί Αυτοκράτορες του Βυζαντίου, έτσι και τα αποδεχθήκαμε και το κακό είναι που τα αποδεχόμαστε ακόμη και σήμερα, καίτοι τα καθεστώτα αυτά, έπαυσαν να υπάρχουν.
Προ όλων των ανωτέρω, και προ όλης της σημερινής ανισόρροπης κατάστασης του Πλανήτη μας, θα πρέπει άμεσα να αφυπνιστούμε και ενεργοποιηθούμε, ώστε να συμβάλλουμε όλοι και ενωμένοι στην Αλλαγή του σημερινού Κόσμου, αφού προηγουμένως κατανοήσουμε, αλλά και παραδεχθούμε την μέχρι τώρα πλάνη μας, από τις αναληθείς, δόλιες και μυστηριώδεις Θρησκευτικές Δοξασίες, αλλά και τα κλειστά και όλο σκοταδισμό Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των, που θέτουν τους Λαούς σε αναγκαστικά καθεστωτικά καλούπια, όπως αυτής της εποχής των 2.000 χρόνων του Χριστιανισμού, που αφήνει ένα Κόσμο κατακερματισμένο, γεμάτο από μίση, διχασμούς άγριους Πολέμους, τυραννίες Σταυροφορίες και δεσποτείες, αλλά και με πολλές μισητές μεταξύ των Θρησκείες, Θεούς και Αγίους και προπάντων μια εποχή ανιστόρητη, καθόσον συντάσσεται μυστικά από τους γραφείς, τα Ιερατεία και τους Μοναχούς, προς αποκλειστική χρήση της Δεσποτικής ή Θεοκρατικής των ιδιότητας και μόνο. Ιδού γιατί ο Αρχαίος Ελληνικός Βίος, σε αντίθεση του βίου των 2.000 μ.χ ετών, είχε καταστεί Παγκόσμιος Βίος και το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα είχε φθάσει στο ανώτατο ύψος του και ιδού γιατί ο αυριανός βίος των Ανθρώπων του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα πρέπει να γίνει και πάλι ο Βίος όλου του Κόσμου, προκειμένου να προέλθει και η αποκατάσταση του μεγάλου Φιλοσόφου όλων των εποχών Σωκράτους, από τον Κόσμο του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ως τον εκφραστή της Παγκοσμιότητας, που έλεγε ότι: «Δεν είμαι μόνο πολίτης των Αθηνών, αλλά πολίτης του Κόσμου ολοκλήρου», αλλά και ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, προτρέπομε, με το έργο μας, να αναβαπτιστεί το Ανθρώπινο γένος, στην κολυμβήθρα του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, εμείς οι Έλληνες θα πρέπει να πρωτοστατήσουμε στις παρούσες Κοσμογονικές ανακατατάξεις του κόσμου, χρησιμοποιώντας κατάλληλα ολόκληρο το Πνευματικό μας Οπλοστάσιο, λαμβάνοντας υπόψη και τα του Πλάτωνα, όπου παρότρυνε τους Ανθρώπους να γίνουν κύριοι της ζωής των, χωρίς τις φοβίες οποιουδήποτε Θεού, καθόσον όλα τα πράγματα, που μπορούν να αποτελούν την δυστυχία, μπορούν και να αποφευχθούν και να γίνουν όπως τα επιθυμούμαι, καθόσον η Ευδαιμονία έρχεται, από τη γνώση εκάστου Ανθρώπου και τη γνώση αυτή μας την προσφέρει ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, καθόσον αυτός μπορεί να Καλλιεργεί τον Άνθρωπο ΠΝΕΥΜΑ,ΣΩΜΑ και ΨΥΧΗ. Όσον αφορά για την Αθάνατη Φύση, το αίτιο και τις ποικίλες κινήσεις της, κατά την εξέταση των φαινομένων και ιδιαίτερα σήμερα όπου η Επιστήμη, η Τεχνολογία και Τεχνογνωσία έχουν φθάσει στο έπακρο, μας παρέχουν Αλήθειες, με τα προκύπτοντα γεγονότα, όπως θα γίνει και με την εξέταση του DNA της Γέννησης του Σύμπαντος, οπότε γρήγορα θα έχουμε και την πλήρη και Αληθινή αποκάλυψη της υπάρξεως του Σύμπαντος Κόσμου. Με βάσει τα ανωτέρω, ο κάθε Άνθρωπος ελεύθερος πλέον θα μπορεί να επιλέξει την συνέχιση της παλαιάς Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, όπου μυστηριακά, σκοταδιστικά και εξαναγκαστικά συντηρείται εδώ και 2000 χρόνια, σε αντίθεση με την ορθολογιστική και Αληθινή, αλλά και ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση της Νέας ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.Η σημερινή Επιστημονική Σκέψη του Κόσμου, του Κόσμου του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, μας δίνει όλο και πιο Αληθινό και νέο χρωματισμό στην Ελεύθερη Σκέψη, τον Λόγο και το Πνεύμα αλλά και σε αυτήν την νέα κατεύθυνση των Ανθρωπίνων πραγμάτων, ώστε να έχουμε αύριο έναν Παγκόσμιο Πολιτισμό, μια Παγκόσμια Επιστήμη, μια Παγκόσμια Οικολογική συμπεριφορά και μια Παγκόσμια Δικαιοσύνη, αλλά και μια ενιαία και Παγκόσμια Πολιτική, που θα προέλθει, μέσα από την αυριανή εγκαθίδρυση και επικράτηση μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και μιας Νέας Θρησκείας της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αλλά και ενός ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ, Θεσμοί που θα δομούνται, από τις Αρχές, Ιδέες και Δομές της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στον Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αντί της προσευχής του: Πάτερ ημών εν τοις ουρανοίς, προτείνουμε την καθιέρωση μιας Αληθινής Προσευχής, της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ:
Ίδωμεν το Φως το Αληθινό, το εκπορευόμενο από την ακτίνα του Ηλίου στη Πηγή του Ολυμπισμού, το Βωμό της Ολυμπίας. Ίδωμεν το Ιδεώδες Φως του Ολυμπισμού, που αυτό πάντα θα μας καθοδηγεί, για μία Καλλιεργημένη Παιδεία, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή.
Ίδωμεν την Αληθινή Πηγή της Δάδας του Ολυμπισμού και την ανά τον Πλανήτη ΓΗ περιφερόμενη Πύρινη Δάδα του Ολυμπισμού, για να αναβαπτίσει το Κόσμο ολόκληρο, στα Ιδεώδη του Ολυμπισμού και η Νέα Γενιά μας να γίνει Ολυμπιονίκης στη Ζωή.
Ίδωμεν οι Άνθρωποι, τη Θεία Πεφωτισμένη Δάδα του Ολυμπισμού, Ποτάμι να γίνετε, να τρέχει παντού, στην άκρη του Κόσμου, στο κέντρο του Νου, και στων Ανθρώπων να μπαίνει τη κάθε ψυχή, Ειρήνη να φέρει, Αγάπη και κάθε Καλό, στο Πλανήτη Γη. Οπότε αναφωνούμε: ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ. (Επισυνάπτω τα έργα μου): Α. Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ στον Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ Β. Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Γ. Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ Δ. Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ και κατά τη ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. Ε. Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ της ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΠΛΑΤΩΝΟΣ. ΣΤ. Η ανά τον Κόσμο Διαδρομή της ΦΛΟΓΑΣ, της ΔΑΔΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Ζ. Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ της ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ. Το e.mail μου: olympismos@hol.gr


ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
ΔΟΞΑ τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ.

Ο πρωτόγονος Άνθρωπος, βρέθηκε ξαφνικά στον Πλανήτη ΓΗ, ανάμεσα στα στοιχεία της φύσης, το άγνωστο ζωικό και φυσικό βασίλειο και μάλιστα χωρίς καθοδήγηση. Στην προσπάθειά του να προσαρμοστεί και μάλιστα με πολλές δυσκολίες, άρχισε να διακατέχεται, από την πρωτόγονη επιθυμία του, να αποκτήσει γνώσεις, για να δώσει λύσεις στα παρουσιαζόμενα μυστήρια και φαινόμενα, που έβλεπε δίπλα του, χωρίς όμως να μπορεί να το κατορθώσει. Έδιδε όμως διάφορες ερμηνείες, όπως για τον Ήλιο, το Φεγγάρι, τα Άστρα, τα ψηλά βουνά, τους Ιπποπόταμους, τις Αγελάδες κλ, λέγοντας ότι είναι υπεράνω αυτού, με αποτέλεσμα να τα επικαλείται στις δύσκολες στιγμές του. Στην δύσκολη αυτή περίοδο της ζωής του, ο Άνθρωπος άρχισε να βγαίνει από τις σπηλιές και να οργανώνεται σε ομάδες, χωριά, φυλές, να φτιάχνει τις πρώτες καλύβες του, χώροι προστασίας του κλ. Μερικοί από τους Ανθρώπους, άρχισαν να διακρίνονται, σαν πιο καλοβαλμένοι από την μάζα, με συμπεριφορές και τρόπους ζωής καλύτερη, από τους πολλούς, οπότε άρχισαν να τους προσεγγίζουν, νομίζοντας έτσι ότι θα μάθουν κάτι περισσότερο, από αυτούς. Βλέποντας αυτοί ότι συνεχώς και όλο περισσότεροι άνθρωποι τους πλησιάζουν, τότε άρχισαν να δημιουργούν μεγαλύτερους χώρους, τους οποίους ονόμασαν Ναούς και οι ίδιοι ονομάσθηκαν Μάγοι, Ιερείς και οι οργανωμένοι σε ομάδες Ιερατεία, οπότε άρχισε και η εκμετάλλευση των Ανθρώπων, με διάφορους τρόπους, περιγράφοντας ότι αυτοί είναι απεσταλμένοι από τον Θεό, για να μεσολαβούν μεταξύ του Θεού και των Ανθρώπων και στη συνέχεια να προβάλουν διάφορες φοβίες, περί την σωτηρία τους από το Θεό και μόνο, για τον θάνατο, για την κόλαση, για τον παράδεισο, κλ, με αποτέλεσμα να γίνει επάγγελμά τους και έτσι να απομυζούν πολλά αγαθά και περιουσίες ολόκληρες, από την εκμετάλλευση των Ανθρώπων. Συνήθως έξω από τους Ναούς συγκεντρωνόταν Άνθρωποι κυρίως πτωχοί, ανήμποροι, ανίκανοι, αγράμματοι, με αδυναμίες στις προβαλλόμενες φοβίες προς τον Θεό και την σωτηρία των. Οι Ναοί σιγά-σιγά έγιναν και χώροι συγκέντρωσης για μάθηση, για προσκύνημα, αλλά και χώροι εμπλουτισμού των, χώροι για να θησαυρίζουν τα Ιερατεία, με αποτέλεσμα πολλοί συγγραφείς να τους ονομάσουν αγύρτες και εκμεταλλευτές του πόνου και αδυναμιών των Ανθρώπων. Όταν με το πέρασμα των χρόνων, άρχισαν οι Άνθρωποι και Λαοί, να οργανώνονται σε Χωριά, Πόλεις, σε χωριστές Κοινότητες και Κράτη, σαν καθοδηγητές και Ηγέτες αυτών δεν ήταν άλλοι από αυτούς τους ιδίους Ιερείς και Ιερατεία, οπότε άρχισαν να αποκτούν και δύναμη στην Κοινωνική Οργάνωση. Όμως η κάθε ομάδα από αυτούς τους Ιερείς και τα Ιερατεία των, με τις επί μέρους Θρησκείες των και Θεούς των, προσπαθούσε να προβάλει τον ιδικό τους Ναό και Θεό, χωρίς να τους ενδιαφέρει, για τον Ναό και Θεό του διπλανού, του άλλου Χωριού ή άλλου Κράτους, με αποτέλεσμα να αρχίσουν οι έριδες, οι Πόλεμοι, οι καταστροφές και σφαγές, καθόσον ποτέ δεν ήθελαν να ενωθούν, ώστε να αποφεύγονται τα δεινά στους Ανθρώπους. Στη συνέχεια της διαδρομής της Ανθρωπότητας, παρουσιάζεται και το δίπτυχο της Εξουσίας του Θεού και Βασιλέως ή Αυτοκράτορα, μορφή του Ναού και Ανακτόρου, πάντα όμως υπερτερούσε ο Θεός, με τους Ιερείς και τα Ιερατεία του, οπότε βλέπουμε να παρουσιάζονται στην Ανατολή και οι πρώτοι Θεοί-Βασιλείς, όπως ήταν οι Θεοί Φαραώ, όπου συγκέντρωναν όλες τις Εξουσίες και Δυνάμεις επάνω τους. Όμως και αυτοί οι Θεοί, μετά από 2.000 χρόνια έσβησαν και εξαφανίστηκαν, από προσώπου Γης. Τώρα πως εξαφανίστηκαν αυτοί οι Θεοί και πως εμφανίστηκαν άλλοι Θεοί και μάλιστα με την πλαισίωση των ιδίων αυτών Ιερέων και Ιερατείων, είναι πρόβλημα που μπορεί να δώσει λύση και ο ποιο αγράμματος Άνθρωπος, καθόσον, για τους πολλούς της σημερινής εποχής, είναι κατανοητό, ότι είναι επινοήσεις και κατασκευάσματα, τόσον οι Ναοί και Θρησκείες, όσον και οι Θεοί των. Μετά τα ανωτέρω, παρουσιάζονται συλλογές Αρχαίων γραπτών και μαρτυριών, που προέρχονται, από την Εβραϊκή Φυλή, όπως είναι η Παλαιά Διαθήκη. Εκεί αναφέρονται σαν μύθοι, τα περί γενέσεως του Ανθρώπου και πολέμους μεταξύ Αιγυπτίων και Ασσυρίων, πόλεμοι για το ποιος Λαός θα κυριαρχήσει τον Κόσμο, αλλά και ποιος, από τους Θεούς των θα επικρατήσει έναντι του άλλου. Στην Πεντάτευχο αναφέρεται κυρίως η δημιουργία του Κόσμου και η επακολουθήσασα μεγάλη καταστροφή, από τον κατακλυσμό. Βάσει της περιγραφής αυτής, οι Εβραίοι μαθαίνουν για πρώτη φορά τους πατέρες και Ιδρυτές του Εβραϊκού Έθνους, τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και Ιακώβ, οι οποίοι ήσαν Βεδουίνοι Φίλαρχοι της εποχής εκείνης. Ακόμη περιγράφονται και οι πόλεμοι μεταξύ των Εβραίων και των Φιλισταίων και για να εμψυχώσουν τους Στρατιώτες οι Εβραίοι, τους παρουσίαζαν σαν Ιερό σύμβολο την Κιβωτό, την Διαθήκη του Θεού των, οπότε με αλαλαγμούς όλοι την αποδεχόντουσαν, αφού προηγουμένως είχαν σκοτωθεί χιλιάδες Στρατιώτες στη μάχη. Ιδού το οξύμωρο, για σχετικό σχολιασμό. Επίσης αποδέχθηκαν και την έννοια των Προφητών, που προφήτευαν ότι ένας είναι ο Θεός και αυτός θα παρουσιαστεί μόνο στο Λαό των Εβραίων, όπως και άλλοι πολλοί Προφήτες τότε, προφήτευαν περί της ελεύσεως του υιού του Θεού, με αποτέλεσμα να δρομολογηθεί η όλη πορεία της ζωής του Ιησού και να αναγκαστεί πλέον να αναλάβει όλο το βάρος της αποστολής αυτών των Προφητειών και στη συνέχεια να θυσιαστεί, δια της σταύρωσης. Τότε οι Απόστολοι και κυρίως ο Απόστολος Παύλος προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την όλη δημιουργημένη κατάσταση και προπάντων την συμπαράσταση της μητρός του άφρονα μονάρχη και Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου του Μέγα, κατά τον Χριστιανισμό, αλλά και αυτού του ιδίου, (λεπτομερέστερα θα αναφερθώ στη συνέχεια), με αποτέλεσμα να προσπεράσουν τους Εβραίους και επιτυχώς να κτίσουν την ιδική τους Θρησκεία την Χριστιανική τους Εκκλησία, με πολλά σημεία και στοιχεία της πρώτης Εκκλησίας του Μίθρα. Ήλθε στη συνέχεια ο Προφήτης και Θεός Μωάμεθ και ίδρυσε το Ισλάμ. Όλοι οι ανωτέρω Θεοί των Μονοθεϊστικων Ανατολίτικων Θρησκειών και τόσοι άλλοι Θεοί του Κόσμου ολοκλήρου, είναι μεν υπέρ της ενώσεως της Ανθρωπότητας, όμως η κάθε μία Θρησκεία, μετά των Ιερατείων της, επιδιώκει να επικρατήσει ο ιδικός τους Θεός και όχι ο Θεός της άλλης Θρησκείας, με αποτέλεσμα να αρχίζουν μεταξύ των και πάλι οι έριδες, οι σφαγές, οι καταστροφές, οι βανδαλισμοί, οι πόλεμοι, οι αιματηρές σταυροφορίες, με άλλα λόγια το διαίρει και βασίλευε των Λαών και των Κρατών, όπως ακριβώς συμβαίνει, με τις εισέτι υπάρχουσες Κοσμοθεωρίες και Θρησκείες.

Kαι πάλι, προτού προχωρήσω στην πλήρη ανάπτυξη, θα ήθελα να αναφερθώ, πολύ περιληπτικά στους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους, το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, την Θρησκεία του Πολυθεϊσμού, σε αντιπαράθεση με τις Μονοθεϊστικες Ανατολίτικες Θρησκείες, αλλά και άλλων του Κόσμου Θρησκειών, την Αθηναϊκή Δημοκρατία, την Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση, τον Ελεύθερο Λόγο και τον Δημόσιο Χώρο, που αποτελούν και το αναπόσπαστο κομμάτι της Δημοκρατίας όλου του Κόσμου. Το πράττω αυτό, προκειμένου να δώσω έμφαση στην όλη προσπάθειά μου, της παρουσίασης του μεγάλου Έργου μου, διά του οποίου προσδοκώ στην αυριανή Αλλαγή του Αναληθούς Κόσμου, που δημιουργήθηκε στα 2000 μ.χ. χρόνια, με την ειρηνική και ομαλή επικράτηση του Αληθινού Κόσμου, του Κόσμου του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, που θα δημιουργηθεί, με την επικράτηση της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στον Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του οποίου ήδη διανύουμε και από αυτή τη Κοσμοθεωρία να ξεπηδήσει και να επικρατήσει μια ΟΜΟΣΠΟΝΔΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στη θέση του σημερινού αδύναμου Ο.Η.Ε. και μια Νέα Θρησκεία, ενιαία για όλο το Κόσμο, η ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ:

Είναι γνωστό ότι η Παλαιά Διαθήκη αποτελεί την κοινή ρίζα των Μονοθεϊστικων Θρησκειών, του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ. Είναι επίσης γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη αντίθεση, μεταξύ της Μονοθεϊστικης παράδοσης, σαν ετερονομίας και της καθαυτό Ελληνικής Δημοκρατικής παράδοσης, ως αυτονομίας, καθόσον το στοιχείο της σύλληψης του Κόσμου, ως οντότητας της Ανθρώπινης ύπαρξης, μέσα στον Κόσμο, έγινε από τους Αρχαίους Έλληνες, καθόσον είναι γνωστό ότι επικρατούσε πάντοτε η σκέψη της Ελεύθερης Βούλησης των Ανθρώπων, με πρωτεργάτη τον Ηρόδοτο, ο οποίος έθεσε και τα θεμέλια της ελεύθερης διανόησης της Ανθρωπότητας και η οποία παίζει ακόμη και σήμερα σπουδαίο ρόλο, σε όλες τις υποθέσεις του Κόσμου. Στη συνέχεια ακολουθεί και η σκέψη του Επίκουρου, όπου κι' αυτός προτείνει, να ακολουθήσει η Ανθρωπότητα τον δρόμο της, χωρίς την εξάρτηση των ιδιοτροπιών των πολλών Θεών και Θρησκειών, που προβάλλονται πάντοτε, από τα Ιερατεία των και να μη θυσιάζει την ελεύθερη βούλησή της, από τις τόσες πολλές προβαλλόμενες φοβίες των Θεών. Προς τούτο συνέταξε και το Ευαγγέλιο, στο οποίο ανέφερε, μεταξύ των άλλων, ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε κάθε προβαλλόμενο Θεό, από τις Θρησκείες και τα Ιερατεία των, όπως και αυτόν τον θάνατο επίσης. Το καλό και το αγαθό, αλλά και το ηθικό, μπορούμε να τα αποκτήσουμε και κάθε τι που μας τρομάζει, μπορούμε να το υποφέρουμε, αλλά και να το νικήσουμε. Ως αντίθεση προς την παράδοση, η Ιστορία διασώζει, από τη λήθη τις πολλαπλές πηγές, που συνθέτουν το παρελθόν, αποτελεί απελευθέρωση του παρόντος και άνοιγμα προς το μέλλον. Ο Husserl έλεγε: " Κάθε παράδοση είναι λήθη των πηγών". Επίσης η απόρριψη της παράδοσης είναι ρητή, κατά τον Μάρκο Αυρήλιο. Ο Ηράκλειτος λέει πως δεν πρέπει κανείς να σκέπτεται και να πράττει σαν παιδί των γονιών του, για να βρει τον σωστό δρόμο δράσης. Τα μάτια μας είναι καλύτεροι μάρτυρες από τα αυτιά., καθόσον όλοι μας ακούσαμε να διηγούνται διάφορες ιστορίες ήδη από την παιδική μας ηλικία. Θα τις θεωρήσουμε σωστές; Όχι, θα πρέπει να τις εξετάσουμε και να τις ελέγξουμε οι ίδιοι. Είναι γεγονός ότι, πραγματική Ιστορία, ως ρητή συλλογή μνήμης και καταγραμμένη, είναι αυτή της εποχής της Αρχαίας Ελλάδας και αυτή των νεότερων χρόνων, του μετά του 18ου Αιώνα, ενώ στις υπόλοιπες εποχές, απλώς υπήρχαν χρονογράφοι, λίγο ή πολύ ευφυείς ή επιδέξιοι. Οπότε βλέπουμε ότι στις δύο αυτές εποχές συγκροτήθηκε και αναπτύχθηκε η γνώση. Εξάλλου ρητή Ιστορία, μόνο στην Δημοκρατία μπορεί να υπάρξει, καθόσον η Δημοκρατία δημιουργεί ταυτόχρονα την δυνατότητα και την ανάγκη μιας τέτοιας Ιστορίας. Στις άλλες Εποχές και Κοινωνίες, εκτός των δύο ανωτέρω αναφερομένων, υπάρχει είτε ανιστόρητη παράδοση, είτε χρονικό που συντάσσεται μυστικά από τους γραφείς, τα Ιερατεία, ή τους Μοναχούς, προς αποκλειστική χρήση της Δεσποτικής ή Θεοκρατικής των γραφειοκρατίας. Γενικότερα αυτές οι ψευδοϊστορίες και τα χρονικά είναι απλώς γενεαλογίες δυναστειών, πριγκίπων και χαλίφηδων, βασιλικών ή Ιερατικών προυχόντων, καθώς και του κυριάρχου κύκλου των, που τους πλαισιώνει. Αυτοί είναι εκείνοι που κατασκευάζουν τις Θρησκείες, τους Θεούς, τους Αγίους, τα θαύματα, τα λείψανα, τα μυστήρια, τις δήθεν δακρυσμένες εικόνες και αναβρισκόμενες εικόνες. Ιδού και το αποτέλεσμα και η αποκάλυψη των 2000 μ.χ. χρόνων, όπου μας δίδει το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι, εάν ο Θεός, ο κάθε προβαλλόμενος Θεός, αλλά και ο κάθε Άγιος ενδιαφερόταν προσωπικά για τα Ανθρώπινα, θα είχε γίνει γνωστό εδώ και Αιώνες τώρα. Τούτο υποστηρίχθηκε με φανατισμό και με επιχειρήματα, κατά την διάρκεια του 19ου Αιώνα, από τον Ελληνιστή Γάλλο Συγγραφέα Louis Menard. Γενικότερα ήθελα εδώ να αναφερθώ συμπερασματικά, για την Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων του πολυθεϊσμού και των μετέπειτα Μονοθεϊστικων Ανατολίτικων Θρησκειών. Η Ελληνική Θρησκεία δεν είναι εξ αποκαλύψεως Θρησκεία, δεν δίνει κανένα πλεονέκτημα στην Ανθρωπογονία, στη δημιουργία του Ανθρώπινου όντος. Επίσης δεν υπάρχει ούτε υπόσχεση ούτε ελπίδα και ακόμη, οι Θεοί των Ελλήνων δεν έχουν εθνικό χαρακτήρα, έχουν θέση Οικουμενική, καθόσον, για τους Έλληνες οι Θεοί δεν είναι οι Θεοί των Ελλήνων, αλλά απλώς οι Θεοί μιας πολιτικής Θρησκείας, της Θρησκείας της Πόλεως. Η πολιτική λατρεία αφορά την Πόλη, η οποία την επωμίζεται, την οργανώνει, τη ρυθμίζει και επικυρώνει την τήρησή της. Αυτοί που αναλαμβάνουν κάποιες Ιεροτελεστίες δεν ανήκουν σε Σώμα Κληρικών, διορίζονται από την Πόλη. Και προπάντων οι Θεοί των Ελλήνων δεν είναι οι Θεοί μιας Πόλης, είναι απλώς οι Θεοί, οι Θεοί όλου του Κόσμου, άρα η Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων είναι Οικουμενικοί. Εδώ παρεμβαίνει και ο Finley, όπου υποστηρίζει ότι το βασικό γνώρισμα των Ολύμπιων Θεών είναι ο Ανθρωπομορφικός χαρακτήρας τους. Για τον λόγο αυτόν οι Έλληνες δεν θεωρούν τον εαυτόν τους ανάξιο έναντι των Θεών, σε αντίθεση των άλλων Θρησκειών του Χριστιανισμού, του Εβραϊσμού, του Ισλάμ, όπου ακούμε να λέγουν: " Θεέ μου είμαι ανάξιός σου, είμαι ένα σκουλήκι κ.λ.π. Άλλο σημαντικό στοιχείο των Θρησκειών αυτών είναι η σχέση Αγάπης των Ανθρώπων προς τον Θεό: Αγαπάμε, οφείλουμε να αγαπάμε τον Θεό. Αγάπη όμως που δεν αποκλείει τον φόβο και τον εξαναγκασμό. Και το παράδοξο βρίσκεται στο ερώτημα: Πως είναι δυνατό ένα συναίσθημα να αποτελέσει αντικείμενο προσταγής; Ιδού το κεντρικό λάθος. Ο Χριστιανός οφείλει να αγαπά τον Θεό, ειλικρινά, αυθόρμητα, πείθοντας τον εαυτόν του ότι έτσι πρέπει να κάνει. Θέτοντας σε δράση το: "Πίστευε και μη ερεύνα". Από την άλλη πλευρά και ο Θεός σας αγαπά , όμως υπό ορισμένους όρους. Επίσης στον Χριστιανισμό υπάρχει και το πολύ χυδαίο δόγμα περί της αναστάσεως των σωμάτων. Και ερωτάτε: Σε ποιά ηλικία θα αναστηθούν το γεννημένο νεκρό βρέφος, ο γέρο-παραλυμένος, ή ο ανάπηρος στρατιώτης; Με ποιό σώμα; Δεν ξέρουμε. Πρόκειται για μυστήρια της πίστης που δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε με την σκέψη, αλλά και τη λογική. Ακόμη στον Χριστιανισμό προβάλλεται και αυτό το αμάρτημα, με άλλα λόγια όταν οφείλουμε να πράξουμε κάτι, για το οποίο ίσος δεν είμαστε ικανοί, αποτελεί σφάλμα και ο Άνθρωπος σαν αμαρτωλός, συγκρούεται συνεχώς, όχι με τον θάνατο, αλλά με την ιδική του ανανεούμενη κατάπτωση, με την αδυναμία του να αποδειχθεί άξιος του κανόνα που δίνει το νόημα στη ζωή του, οπότε παραμένει αναγκαστικά και πάντα στην αθλιότητά του. Δυστυχώς έτσι είναι οι μεγάλες Μονοθεϊστικες Ανατολίτικες Θρησκείες. Για τους Αρχαίους Έλληνες όμως, αυτές οι ιδέες είναι παράλογες και ασύλληπτες. Ιδού γιατί σήμερα όλοι μας πρέπει να προβληματιζόμαστε όταν βλέπουμε ότι μέσα σε ένα Κόσμο, δεν υπάρχει έστω και ένας Θεός, από τους πολλούς κατασκευασμένους Θεούς, σε ολόκληρο τον Κόσμο, που να λέει την Αλήθεια, αλλά και να πράττει το ορθόν, το λελογισμένο. Η Αλήθεια κατόπιν τούτου βλέπουμε να είναι το αποτέλεσμα της κάθε Ανθρώπινης λελογισμένης προσπάθειας, πράγμα που βλέπουμε ήδη στην Ιλιάδα, όταν ο Διομήδης λέει στον Αγαμέμνονα, τον Βασιλέα των Βασιλέων: " Ναι, μπορεί να είσαι ο Βασιλιάς, να κρατάς το σκήπτρο, αλλά στην πραγματικότητα δεν αξίζεις τίποτα". Ιδού μια προϋπόθεση που επιτρέπει την σημερινή ανάδυση της ελεύθερης έρευνας και σκέψης, μέσα, από μια Δημοκρατική Κοινωνία. Και συνεχίζω: Η Κοινωνία μπορεί να γίνει νοητή, μόνον όταν είναι δημιούργημα του εαυτού της, με άλλα λόγια, με την συγκυριακή ανάδυση του Ανθρώπινου είδους και με τις φοβερές του βιολογικές ιδιαιτερότητες, δίδοντας στη ψυχή του, πάντα ένα νόημα. Όταν το νόημα αυτό, παρουσιάζεται και επιβάλλεται ως αδιαμφισβήτητο, αλλά και ως αδιαπραγμάτευτο, τότε η Κοινωνία θεσπίζεται ως ετερώνυμη. Και συμβαίνει παντού και πάντα, η Κοινωνία να δημιουργείται ως ετερώνυμη, δηλαδή ως Θρησκευτική, Θεοκρατική Κοινωνία. Ιδού γιατί πάντα στην Αρχαία Ελλάδα υπάρχει η ταύτιση της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας και ο λόγος έχει πάντα τον πρωτεύοντα ρόλο σε μια Πόλη, καθόσον διαμορφώνεται μέσα στην Πόλη και ως κοινή Αλήθεια, αλλά και ως ανάπτυξη της Αλήθειας, οπότε και αποτελεί την πραγματική Αλήθεια και δεν παίρνει τη θέση ως κατοχή μιας δεδομένης Αλήθειας. Ιδού γιατί στην Αρχαία Ελλάδα η Δημοκρατία είναι το Πολίτευμα, που έχει να φοβηθεί, μόνον τα ίδια του τα λάθη, οπότε μπορεί να κινδυνεύσει από τις ίδιες του τις πράξεις. Ο Περικλής έλεγε: Φοβάμαι πολύ περισσότερο τα δικά μας λάθη, από τα τεχνάσματα των εχθρών μας. Και ιδού γιατί η Δημοκρατία που γέννησε η Αρχαία Ελλάδα, θεωρείται και το μοναδικό Πολίτευμα, στο οποίο υπάρχει και Δημόσιος Χώρος, για την ανάπτυξη του λόγου της Αλήθειας. Ο Δημόσιος Χώρος, η Αγορά όπως λειτουργούσε στην Αθήνα, στηριζόταν στο ενεργό ενδιαφέρον των Πολιτών, ενδιαφέρον αναπόσπαστο από τις αποφάσεις που θα έπαιρναν την επόμενη ημέρα, για την ψήφιση του τάδε Νόμου κλ. Οπότε βλέπουμε την ενεργό συμμετοχή των Πολιτών στα δρώμενα της Πόλης, καθόσον όταν μένετε έγκλειστοι σε κάτι που ήδη πιστεύετε, θα είστε όπως ο Άνθρωπος που κοιμάται, έλεγε ο Ηράκλειτος και συνέχιζε: " Ο καθένας όταν κοιμάται ζει σ' έναν δικό του Κόσμο και αυτός που ζει στο δικό του Κόσμο κοιμάται, ενώ για του ξυπνητούς υπάρχει ένας Κόσμος μοναδικός και κοινός, από την άποψη του λόγου που τον διαπερνά και στον οποίο οι Άνθρωποι συμμετέχουν". Ακόμη ο Ηράκλειτος έλεγε ότι: " Ο Λαός οφείλει να μάχεται, για τον Νόμο, όπως και για τα ίδια τα τείχη του". Ιδού και μια κριτική, άμεση ή υπαινικτική, του Ανθρωπομορφισμού, από τον Φιλόσοφο Ηράκλειτο: " Οι γάιδαροι, λέει περιφρονητικά ενδιαφέρονται περισσότερο για το σανό, παρά για τον χρυσό". Γάιδαροι εννοεί τους Ανθρώπους, που δεν γνωρίζουν την αληθινή αξία των πραγμάτων. Νομίζουν ότι κάποια είναι δίκαια και κάποια είναι άδικα, ενώ για τους Θεούς πιστεύουν ότι όλα είναι δίκαια και ωραία. Και συνέχιζε: " Οι Ανθρώπινες δοξασίες είναι σαν κουδουνίστρες, σαν παιδικά παιχνίδια". Υπάρχουν και άλλες πολλές αναφορές του, όσον αφορά τους Θεούς και μάλιστα πολλές φορές σαν ανέκδοτα. Και ιδού ένα από αυτά: Όταν συνάντησε ο Ηράκλειτος τους Αιγύπτιους τους είδε να κλαίνε, σε επιμνημόσυνη τελετή του θανάτου του Όσιρι. Τότε τους είπε: Αφού είναι Θεός γιατί τον κλαίτε; Αν τον κλαίτε, σημαίνει ότι δεν τον θεωρείται Θεό". Κλείνοντας με τα λίγα αυτά, για τον Ηράκλειτο, δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στην αναφορά του Κορνήλιου Καστοριάδη, για τον Ηράκλειτο: Δεν γνωρίζουμε τι ψήφιζε στις εκλογές ο Ηράκλειτος, γνωρίζουμε αντιθέτως τι είπε ο Φιλόσοφος αυτός: Ότι η δυνατότητα της Αλήθειας, ανήκει σε όλους τους Ανθρώπους. Και συνεχίζει ο Κορνήλιος διά τον Ηράκλειτο: Στον Ηράκλειτο θα βρούμε, πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας, την διαβεβαίωση της Οικουμενικής ικανότητας όλων των Ανθρώπινων όντων να φθάσουν στην Αλήθεια, όποια και αν είναι, χωρίς περιορισμό. Βρίσκουμε λοιπόν εδώ μια αναζήτηση του αληθούς, μια διαβεβαίωση της Οικουμενικής δυνατότητας των Ανθρώπινων όντων να φθάσουν στην Αλήθεια. Και συνεχίζει ο Κορνήλιος: Έτυχε να διαβάσω στο times Literary Supplement, την παρουσίαση ενός βιβλίου, για το συγκεκριμένο θέμα, τους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους, που δημιούργησαν το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, όπου ο συγγραφέας ομολογούσε ότι δεν καταλάβαινε, πως ένας Λαός που δημιούργησε τη Φιλοσοφία, τη Γεωμετρία, την Τραγωδία, μπόρεσε να μείνει δέσμιος τέτοιων παράλογων και παιδιάστικων εξωφρενικών πεποιθήσεων, σε όλη αυτή τη ιστορική διαδρομή των 2000 μ.χ. χρόνων, αποδεχόμενος ακόμη και την άμωμο σύλληψη, από μία αγία παρθένο, ένα ον που είναι συγχρόνως Θεός και Άνθρωπος, που ανεβαίνει στους ουρανούς και επανέρχεται- εν ολίγοις όλες αυτές τις απίθανες ιστορίες, που δεν είναι ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο παράλογες, από την Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, ή από οποιαδήποτε άλλη Θρησκεία και πίστη. Τέτοιες θέσεις προδίδουν απλώς παντελή άγνοια του τι εστί Θρησκεία και πίστη.

Εξάλλου γνωρίζουμε ότι η Δημοκρατία στην Αρχαία Ελλάδα δημιουργήθηκε, αλλά και άνθησε και μεγαλούργησε, με αυτή την Θρησκεία του πολυθεϊσμού, όπως αναλυτικότερα θα αναφερθώ στη συνέχεια της Μελέτης μου. Η δημιουργία της Δημοκρατίας στην Αρχαία Ελλάδα, αποτελεί από Φιλοσοφική σκοπιά, απάντηση στην άνευ νοήματος τάξη του Κόσμου και έξοδο από τον κύκλο της ανυπαρξίας. Και τούτο διότι περιέχει, ταυτόχρονα και ομοούσια, την αναγνώριση του γεγονότος, ότι καμία άλλη δύναμης, ή παράδοση, ή θεία προσταγή δεν μπορεί να ρυθμίσει τις Ανθρώπινες υποθέσεις. Στην Αρχαία Ελλάδα η Πόλη θέτει και δημιουργεί το Νόμο της, αναγνωρίζοντας και επιβεβαιώνοντας εμπράκτως τον συγκυριακό του χαρακτήρα, καθόσον ο Νόμος είναι αποτέλεσμα διαβουλεύσεων και υπόκειται πάντοτε σε συζήτηση και σε τροποποίηση ή σε κατάργηση. Ο λόγος που διαμορφώνεται στη Πόλη είναι η πραγματική Αλήθεια, η κοινή Αλήθεια και επίσης η ανάπτυξη της Αλήθειας και όχι η κατοχή μιας άπαξ διά παντός δεδομένης Αλήθειας, όπως συμβαίνει στα 2000μ.χ. χρόνια του Χριστιανισμού. Εδώ βρίσκεται χωρίς αμφιβολία ο πυρήνας της ρήξης, ο χαρακτήρας της αιώνιας Αλήθειας και η ανακάλυψη, αλλά και ο φωτισμός της Αβύσσου, καθόσον για μας τους Έλληνες η Άβυσσος μίλησε, μας μίλησε, επομένως δεν είναι πλέον Άβυσσος, όπως συμβαίνει να είναι ακόμη στο Χριστιανισμό. Με την Ελληνική Φιλοσοφία, την Ιστορία και την Δημοκρατία, η Ανθρωπότητα θα πρέπει να ανεβεί, με τους ίδιους της τους ώμους, για να δει πέρα από τον εαυτό της και για να κοιταχθεί η ίδια, για να διαπιστώσει την ανυπαρξία της και να στρωθεί στη δουλειά για να δημιουργήσει, αλλά και για να δημιουργηθεί. Αυτό ίσως είναι μια κοινοτοπία, όμως πάντοτε όλοι μας πρέπει να την υπενθυμίζουμε και μάλιστα επίμονα, διότι συχνά ξεχνιέται και συγκαλύπτεται. Η Δημοκρατία είναι σαν να λέμε, ότι η Θέσμιση της Κοινωνίας είναι πάντα αυτόθέσμιση, ότι ο Νόμος δεν μας έχει δοθεί από κανένα, ότι έχει γίνει από εμάς. Πρόκειται για ρητή αυτοθέσμιση, αφού τίποτε δεν περιορίζει την Νομοθετική Εξουσία του Λαού και κάθε όριο που θα επιβαλλόταν στην Εξουσία αυτή, καθόσον θα προερχόταν και πάλι από την δική της πράξη. Στη Δημοκρατία γνωρίζουμε όλοι μας, ότι απαιτείται Δημόσιος Χώρος, καθόσον ισοδυναμεί με την ίδια την Δημοκρατία και δεν θεωρείται ως ιδιαίτερος Θεσμός. Ιδού γιατί η Δημοκρατία είναι το μοναδικό Πολίτευμα στο οποίο υπάρχει Δημόσιος Χώρος. Μόνο μέσω ενός τέτοιου μη αυθαίρετου Δημόσιου Χώρου, οι διαδικασίες διαλόγου, αντιπαράθεσης, ελέγχου και τελικά διαβούλευσης αποκτούν νόημα. Συζητούν οι Πολίτες με πάθος τα Δημόσια πράγματα και επειδή αυτοί οι ίδιοι θα λάβουν τις σχετικές αποφάσεις, τότε αποτελεί για την Πόλη ο Δημόσιος αυτός Χώρος δημιουργία. Είναι ακόμη γνωστό ότι ο Παγκόσμιος Φιλόσοφος Σωκράτης συμμετείχε στη ζωή της Πόλης και αυτό φαίνεται από την ίδια τη μορφή της δραστηριότητάς του, καθόσον πίστευε ότι οι Πολίτες είναι σε θέση να προσχωρήσουν στην Αλήθεια, διά μέσου του λόγου και της αντιπαράθεσης, αλλά και για να μάθουν περισσότερα, όχι όμως και περισσότερα από αυτόν, καίτοι ο ίδιος έλεγε: " Εν οίδα ότι ουδέν οίδα", όπως και το άλλο: "Δεν είμαι Πολίτης της Αθήνας και της Ελλάδος μόνο, είμαι Πολίτης του Κόσμου ολοκλήρου"

Ιδού γιατί οι Αρχαίοι Έλληνες , είναι γνωστό, ότι περισσότερο από κάθε άλλον Λαό της εποχής των, επιδίδονταν στη Καλλιέργεια των Νέων, στο Πνεύμα, στο Σώμα και τη Ψυχή, προκειμένου να είναι πάντοτε ασφαλείς, για την συνέχιση του Πνευματικού τους έργου, όπως είναι μεταξύ των άλλων, το έργο του Πλάτωνα και του Πραξιτέλη, όπου με τη Φιλοσοφική διείσδυση και την αξιολόγηση του Εγώ και του Σύμπαντος, αλλά και με τις αποκαλύψεις του απολύτου κάλλους, είχαν καταστήσει τον Άνθρωπο, ως το ανώτατο πνευματικό ΟΝ πάνω στον Πλανήτη Γη, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να προέλθει η τελειότητα, η λαμπρότητα και το μεγαλείο, αλλά και η αιώνια αξία του Ανθρώπινου Γένους. Στη συνέχεια, βλέποντας ότι ο Βίος των, γίνεται Παγκόσμιος βίος, το Πνεύμα να έχει φθάσει στα ύψη του, αλλά και οι Ελληνικές Λέξεις να έχουν ήδη αρχίσει να λάμπουν και αυτές, σαν φωτεινές Αψίδες, στο Παγκόσμιο Στερέωμα, άρχισαν να προβληματίζονται, για τους πέριξ αυτών Λαούς και τα Κράτη, που θα αποτελούσαν και το πιθανό αυριανό κίνδυνο, όσον αφορά την ασφαλή συνέχιση του Δημιουργικού και Πνευματικού τους έργου, αλλά και την εξασφάλιση της ειρηνικής των διαβίωσης. Κατόπιν όλων τούτων έκριναν, ότι με την επικράτηση, ενός μόνιμου Παγκόσμιου Θεσμού, που θα εκφράζει την Δύναμη και την Ολότητα, απεφάσισαν να δώσουν την ονομασία ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, θεσμό με τον οποίο θα διεξάγονταν, ανά 4 έτη οι Ολυμπιακοί Αγώνες ΠΝΕΥΜΑ-ΣΩΜΑ και ΨΥΧΗ, Καλλιεργώντας την Νέα Γενιά και τον Άνθρωπο γενικότερα, στο ανώτατο Πνευματικό, Σωματικό και Ψυχικό επίπεδο, έτσι ώστε να είναι αυτάρκεις στην όλη ζωή των και να μην έχουν ανασφάλειες και εξαρτήσεις, από διάφορους αγύρτες, που προβάλουν Θεούς και Δαίμονες, δια μέσου των Θρησκειών. Προς τον σκοπό αυτόν, άρχισαν να έχουν συνεχείς ανταλλαγές επισκέψεων, αλλά και επαφές, με όλους τους γείτονές τους, αλλά και όλον τον τότε γνωστό τους Κόσμο, ώστε να υπάρχουν μόνιμες και Καλλιεργημένες σχέσεις, αλλά και ανταλλαγές επισκέψεων, στην κάθε είδους Πνευματική, Επιστημονική, Πολιτιστική, Περιβαλλοντική, Οικονομική και Πολιτική ζωή και προπάντων στην ύπαρξη μιας Ιδεώδους Ολυμπιακής εκπαίδευσης και Καλλιέργειας της Παιδείας.
Επίσης για την κάθε αποφυγή των επιδρομών και καταστολή των πολέμων, οι Έλληνες, καθιέρωσαν και επέβαλλαν τον Θεσμό των Εκεχειριών, δια μέσου του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Με όλες τις ανωτέρω ενέργειές των, οι Αρχαίοι Έλληνες, κατέβαλαν και την κάθε δυνατή προσπάθεια, για να ενώσουν, όσο το δυνατό περισσότερο, τους Έλληνες και τους πέριξ αυτών Λαούς, αλλά και όλους τους άλλους Λαούς του Κόσμου, γι' αυτό και τους καλούσαν πάντα να συμμετέχουν στις Εορτές των Ολυμπιακών Αγώνων. Με την όλη αυτή προσπάθεια, προήλθε και επικράτησε στη συνέχεια και αυτή η Ιδέα της Παγκοσμιότητας, ήτοι της Ενότητας όλων των Λαών και Κρατών, αλλά και αυτών των ανθρώπινων πραγμάτων γενικότερα, με αποτέλεσμα την εποχή εκείνη να προέλθει μια Παγκόσμια Πολιτική, εκπολιτίζοντας όλους τους τότε Λαούς, με τα Ιδεώδη του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού και να επικρατήσει μια Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση, αλλά και η πλήρη έννοια της έκφρασης της λέξης ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, του Όλου και της Δύναμης, οπότε θα είχε καταστεί και η Υπέρτατη του τότε Κόσμου Δύναμης, μετά από αυτή των Φυσικών Φαινομένων, , καθόσον το Θείον, η επιζητούμενη Θεότητα, ήτοι το Μεγαλείο το εντελώς Μεγαλειώδες και η Πνευματική άνοδος του Είναι του Ανθρώπου, θα προήρχετο από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, με την συνεχή Καλλιέργεια των Νέων και του Ανθρώπου γενικότερα στο Πνεύμα, στο Σώμα και τη Ψυχή. Το μεγαλειώδες όμως αυτό ΄Εργο των Αρχαίων Ελλήνων, της Ένωσης της Ανθρωπότητας κάτω από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, σταμάτησε, αμέσως μετά την παρουσία διάφορων αγυρτών και εκμεταλλευτών των Λαών, με το πρόσχημα της σωτηρίας των Λαών, από αόρατες δυνάμεις του ουρανού και τις κατασκευασμένες Θρησκείες και Θεούς των και ιδιαίτερα με την κυριαρχία του τότε Κόσμου, από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τις παρουσιαζόμενες διενέξεις της ισχυρής τότε Φυλής των Ιουδαίων, μετά των Αυτοκρατόρων της εποχής εκείνης, με αποτέλεσμα τα Ιερατεία των Εβραίων και διάφοροι Προφήτες, προκειμένου να απαλλαγούν από αυτούς και προπάντων από τους συχνούς διωγμούς των, άρχισαν να μηχανεύονται διάφορους τρόπους και μεθόδους δράσης, όπως είναι οι διάφορες Προφητείες, με απώτερο σκοπό να καταστούν αυτοί οι Κυρίαρχοι του τότε Κόσμου, με ιδικόν τους Θεό και Αυτοκράτορα, διαδίδοντας με τις προφητείες των την έλευση ενός Εβραίου Ιησού, Υιού του Θεού, που τόσο πολύ προετοίμαζαν για Θεό των. Το αποτέλεσμα ήταν να δράσει άμεσα με τους 12 αγράμματους ψαράδες μαθητές του, γυρίζοντας στις πόλεις, κάνοντας διάφορα θαύματα, όπως έλεγαν τις πράξεις εκείνες την εποχή εκείνη, μέχρι που υπέστη και τον βασανισμό, διά της σταύρωσης. Στη συνέχεια, μετά από 200-300 χρόνια, προήλθε η Θρησκεία του Χριστού, του Ιησού του Εβραίου του Υιού του Θεού, ήτοι του Χριστιανισμού, άσχετα, με μεθοδεύσεις που ήσαν αναληθείς και προπάντων μέθοδοι, παραπλανητικές και επιβαλλόμενοι επιτακτικά και εξαναγκαστικά, προς τους Λαούς, από τον τότε άφρονα και αλαζονικό Βυζαντινό Αυτοκράτορα και φονιά του γιού του, από παλλακίδα γυναίκα και προπάντων Μονοκράτορα της Βυζαντινής τότε Αυτοκρατορίας Κωνσταντίνου, του Μεγάλου και Αγίου και Ισαποστόλου, όπως και της μητέρας του Ελένης, κατά την αυτή Εκκλησία του Χριστιανισμού και όλα αυτά, για την επικράτηση και εδραίωση της Εξουσίας, ελέω Θεού και Ανακτόρου, θέτοντας σε εφαρμογή το δίπτυχο της Εξουσίας, Θεού και Βασιλέως ή Αυτοκράτορα, μορφή του Ναού και Ανακτόρου, εκμεταλλευόμενος έτσι στο έπακρον, τόσον τις παροτρύνσεις του Αποστόλου Παύλου, προς τους τότε Λαούς, που τους έλεγε: "Εντολή του Θεού είναι να υποτάσσεστε στον Θεό και την Εξουσία", όσον και τον παλαιό Θεσμό Εξουσίας της Ανατολής "Θεού και Ανακτόρου". Την πανούργα αυτή μέθοδο και λογική του Αυτοκράτορα της τότε Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κωνσταντίνου, όπως θα δούμε στη συνέχεια, ακολούθησαν και οι μετέπειτα Αυτοκράτορες και οι Βασιλείς, σε όλα αυτά τα 2.000 μ.χ. χρόνια, με εξαίρεση τον Αυτοκράτορα Ιουλιανό, τον Παραβάτη, κατά τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, καθόσον ήταν αντίθετος στο γκρέμισμα του Αληθινού και Ωραίου Κόσμου του Κόσμου του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και την θέση του να πάρει ένας αναληθής, αδιαφανής, μυστηριώδης και κυρίως όλο σκοταδισμό Κόσμο, που στη συνέχεια έφερε τον βάρβαρο Μεσαίωνα και αυτές τις αιμοσταγείς Σταυροφορίες, Πολέμους, σφαγές, βανδαλισμούς, καταστροφές, διχασμούς Ανθρώπων Κρατών και Λαών.
Σήμερα είναι γεγονός ότι γκρεμίστηκαν οι Αυτοκρατορίες και οι Βασιλείες, όχι όμως και οι πάμπολλες κατασκευασμένες Θρησκείες και Θεοί, μετά των Ιερατείων των. Επίσης γεγονός είναι ότι επικράτησαν οι Δημοκρατίες και σιγά-σιγά δειϊσδυσαν σε ολόκληρο τον Κόσμο τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού, όμως η επίμονη τροχοπέδη και οι αντιρρήσεις των Ιερατείων συνέχιζαν να κρατούν τους Λαούς στον σκοταδισμό, με αποτέλεσμα να επέλθει η αλλοίωση και η παύση των Αρχαίων Ελληνικών Αξιών, από τους άφρονες Μονοκράτορες Αυτοκράτορες Εξουσιαστές και κατακτητές των Λαών, με ανθελληνικές προθέσεις, αλλά και αλλόθρησκες Δοξασίες, της τότε εποχής, ήτοι Θρησκευτικές Δοξασίες, όπως αυτές της νέας κατασκευασμένης Θρησκείας του Χριστιανισμού, της οποίας τα Ιερατεία, σαν σκοπό και στόχο είχαν, να γκρεμίσουν, αλλά και να ανακόψουν την εξάπλωση και εδραίωση του Ωραίου και του Αληθινού, της Ελεύθερης Διανόησης και Σκέψης, ήτοι των Αρχών και Ιδεωδών του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού. Σπουδαίο ρόλο, σε αυτό έπαιξε, η άφρονα και αλαζονική συμπεριφορά μερικών Αυτοκρατόρων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ιδιαίτερα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με αποκορύφωση της Μονοκρατορίας, Αυτοκρατορίας του Κωνσταντίνου του Μέγα, κατά την Χριστιανική Θρησκεία, τον ιδρυτή της Νέας Ρώμης, με έδρα την Κωνσταντινούπολη, από τον οποίον πήρε και το όνομά της, αφού αυτός έκανε και τα εγκαίνια το 330 μ.χ. Η Χριστιανική Θρησκεία τον ονόμασε και Άγιο και ισαπόστολο, αφού και ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτόν του αντιπρόσωπο της Θεότητας επί της Γης και ακόμη αυτός, όπως λέει η παράδοση, είδε το σχήμα ΧP και για άλλους τον σταυρό στον ουρανό, προ της μάχης κατά του Μαξέντιου το 312 μ.χ. οπότε ελέχθη και το γνωστό " Εν τούτο νίκα". Επίσης αυτός με την μητέρα του βοήθησε να γίνει και το Διάταγμα των Μεδιολάνων, όπου ο Χριστιανισμός απέκτησε νομική ύπαρξη και περιουσία. Ο ίδιος εξίσωσε την Θρησκεία του Χριστιανισμού, με την Αρχαία Θρησκεία των Ελλήνων το 325 μ.χ. οπότε έδωσε την δυνατότητα στον Χριστιανισμό να εξαπλωθεί πλήρως και στη συνέχεια, με την προ του θανάτου του, βάπτιση, να γίνει και η αρχή της αναγνώρισης του Χριστιανισμού, με αποτέλεσμα να αποκτήσει πλήρη ελευθερία και έτσι να καθιερωθεί και ως η επίσημη Θρησκεία του Κράτους, βοηθούντες προς τούτο και οι μετέπειτα Αυτοκράτορες του Βυζαντίου, μετά του Στρατού και άλλων Πολιτικών παραγόντων. Δέον να σημειωθεί ότι, οι μετέπειτα του Κωνσταντίνου Αυτοκράτορες έπαιρναν και το όνομά του, πέραν του ιδικού των, αλλά και όλα του τα κακά, όπως είναι οι εμφύλιοι πόλεμοι, που κράτησαν 17 έτη, οι συνομωσίες, οι προδοσίες, οι δολοπλοκίες, οι εξαναγκασμοί των Ανθρώπων και των Λαών να υποκύπτουν στις δόλιες μεθοδεύσεις του, για απόλυτη υπακοή και πίστη στον Αυτοκράτορα και τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, αλλά και με τον φόβο και τις δολοφονίες, κρατούσε, σε απόλυτο σκοταδισμό τους Λαούς, όπως είναι η δολοφονία του αντιπάλου του Μαξέντιου και αυτή ακόμη του φίλου του Λίκυνου, αλλά και αυτού του υιού του, που προερχόταν από παλλακίδα και όλα αυτά, προκειμένου να καταστεί ο μονοκράτορας Αυτοκράτορας, σε ολόκληρο το Ρωμαϊκό Κράτος. Στο διάβα των μετέπειτα χρόνων, οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες, αλλά και τα Ιερατεία της Βυζαντινής Ορθοδοξίας, γαλουχήθηκαν, με τα ίδια νάματα, του Μέγα Κωνσταντίνου, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα, με όλα τα Ιερατεία της Χριστιανικής Θρησκείας, (Ορθοδόξων και Καθολικών). Επίσης η μητέρα του, η ονομασθείσα και αυτή Αγία, αλλά και ισαπόστολος, από την Χριστιανική Θρησκεία, πήγε στους Αγίους Τόπους το 326μ.χ. και ανακάλυψε τον Γολγοθά και τον Τάφο του Ιησού, κατά την Εκκλησία και στη συνέχεια έκτισε και εγκαινίασε τον Ναό της Αναστάσεως, καίτοι στους χώρους αυτούς, από τον Αυτοκράτορα Αδριανό είχαν τοποθετηθεί τα Αγάλματα της Αφροδίτης και του Δία, τα οποία και γκρέμισε. Με την καθολική συμπαράσταση της μητρός του, ο Κωνσταντίνος, πέραν των άλλων, επέβαλε ελέω Θεού και με εξαναγκασμό στον Ελληνισμό, να ασπαστεί την Χριστιανική Θρησκεία, οπότε και αυτή με την σειρά της, τους ανακήρυξε και Αγίους, αλλά και Ισαπόστολους και στο μέσον του τάφου αυτής και του υιού της Κωνσταντίνου, τα Ιερατεία της Νέας Θρησκείας τοποθέτησαν στήλη με το σταυρό που έγραφε: "Εις Άγιος, εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξα Θεού Πατρός". Είναι γεγονός ότι, αυτοί είχαν τους λόγους τους να επιλέξουν αυτή τη Θρησκεία, γιατί ο ένας είχε την ανάγκη του άλλου, προκειμένου, με τις προβαλλόμενες φοβίες προς τον Θεό και την Εξουσία να υποτάσσουν τους Ανθρώπους και τους Λαούς και έτσι να είναι οι μόνοι κυρίαρχοι. Την ίδια μεθόδευση τήρησαν και οι επόμενοι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες, με προεξάρχοντα τον Θεοδόσιο, ο οποίος και αυτός ονομάστηκε Μέγας, αφού σαν φανατικός Χριστιανός καταδίωξε τους Αιρετικούς, ανέστειλε την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν επέτρεπε να εκκλησιάζονται στους Αρχαίους Ναούς και επέβαλε ως επίσημη Θρησκεία τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Επίσης αυτός ο Μέγας κατά τον Χριστιανισμό εσφαγίασε χιλιάδες Θεσσαλονικείς και μάλιστα χωρίς διάκριση ηλικίας. Σήμερα όμως, όπου οι Αυτοκράτορες και οι Βασιλείς γκρεμίστηκαν και εγκαταστάθηκαν οι Δημοκρατίες, γιατί συνεχίζεται αυτή η καθεστωτική παρουσία της Θρησκείας και μάλιστα σε όλα τα επίπεδα της Πολιτείας και ιδιαίτερα της Παιδείας; Μήπως και σήμερα οι Ηγεσίες των Δημοκρατιών, σαν Οικογενειακές Δυναστείες που είναι στην πλειονότητα και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, που έχει και το προβάδισμα, έχουν και αυτές επιρρειαστεί, από το σύνδρομο των Αυτοκρατορικών και Βασιλικών Εξουσιών, αλλά και την επιρροή των Ιερατείων, που είναι ισχυρότερη και αυτής της Εξουσίας, όπως και παλαιότερα; Πάντως, όλος ο Κόσμος, όταν ταξιδεύουμε και αναφερόμαστε στην Αρχαία Ελλάδα των Προγόνων μας, αλλά και στη Αρχαία Θρησκεία μας, τους ακούμε να λένε: "Αλήθεια εσείς με τόση λαμπρή Πνευματική Ιστορία, τον Δία σας, που θα ήταν και ο Δίας όλου του Κόσμου σήμερα και κυρίως, με το Αθάνατο Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα, το οποίο και αυτό μέσα από τα νάματα αυτών των Θεών σας δημιουργήθηκε και το οποίο ο Κόσμος ολόκληρος θαύμασε, αλλά και συνεχίζει να θαυμάζει, πως όλα αυτά τα απαρνηθήκατε τόσο εύκολα;"
Ιδού γιατί συνεχίζω να στέκομαι στην επίδραση που είχε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όσον αφορά την επιλογή, την εδραίωση, αλλά και την επικράτηση, εδώ και 2000 χρόνια της Χριστιανικής Θρησκείας, αναφέροντας ότι, ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α', (379-395) και αυτός γαλουχημένος, από το πνεύμα των άλλων Αυτοκρατόρων του Βυζαντίου και σαν υποστηριχθείς της Χριστιανικής Θρησκείας, από την οποία ονομάσθηκε και αυτός Μέγας, επέβαλε οριστικά, ως επίσημη Θρησκεία τον Χριστιανισμό. Μεταξύ των άλλων, το 392μ.χ. προχώρησε και στην απαγόρευση της εισόδου σε Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς και το393μ.χ. στη κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων, με την αιτιολογία ότι οι Ολυμπιακές Εορτές, αποτελούσαν αντιχριστιανικές εκδηλώσεις και εξέφραζαν ειδωλολατρικές ιδέες. Στην περίπτωση της Ειδωλολατρίας, λατρεία στο είδωλο, που είναι φανταστικά δημιουργήματα, πρώτοι οι Αρχαίοι Έλληνες, όπως ο Ξενοφάνης το 580-485 π.χ. και ο Ηράκλειτος το 544-483 π.χ. καυτηρίασαν το φαινόμενο της λατρείας των ειδώλων. Μετέπειτα οι Προφήτες του Ισραήλ, συχνά καταφέρονταν και μάλιστα με ιερό μένος κατά των ομοιωμάτων, των ψευδών Θεών, καθόσον είχαν την αντίληψη της μονοθεϊας, αφού ήδη είχαν δρομολογήσει και την δήθεν έλευση του ενός Θεού, όμως του ιδικού τους Θεού, της φυλής του Ισραήλ. Ιδού και η παρέμβαση του Ιησού του Εβραίου στους πειρασμούς του σατανά, όπου έλεγε: " Κύριον τον Θεό σου προσκυνήσεις και αυτόν μόνον να λατρέψεις", με αποτέλεσμα, από τότε και μέχρι σήμερα να συνεχίζουμε να λατρεύουμε, να ασπαζόμαστε και να προσκυνούμε εικόνες, με τις μορφές κατασκευασμένων Θεών, όπως τον Ιησού τον Εβραίο, καίτοι κατά τις ιστορικές γραφές και όχι από τις Παραδόσεις των χώρων της Εκκλησίας, ήταν καθ' όλα Άνθρωπος και γύριζε και έκανε θαύματα, κατά τον Ιώσηπο, επίσης την κατασκευασμένη Παναγία, την γυναίκα του ξυλουργού Ιωσήφ, αφού και αυτή σαν απλή γυναίκα μητέρα, προσπάθησε επιτυχώς να φυγαδεύσει τον υιό της Ιησού, προκειμένου να μη σφαγιαστεί, όπως σφαγιάστηκαν 30.000 βρέφη, αρκεί κατά τους Προφήτες να προχωρούσε η μεθόδευσή των, περί της ελεύσεως του δήθεν Υιού του Θεού. Ακολουθούν στη συνέχεια οι εικόνες των Αποστόλων, κατασκευασμένων Αγίων, με αποτέλεσμα να φθάσουμε σήμερα να προσκυνούμε και να φιλούμε ταριχευμένα λείψανα κλ. Επανερχόμενος στο διωγμό του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού, συνεχίστηκε και από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ιουστινιανό, ο οποίος προχώρησε και αυτός, με τη σειρά του, στην κατάργηση της λειτουργίας της Φιλοσοφικής Σχολής των Αθηνών το 526 μ.χ. και στη συνέχεια άρχισε να προσηλυτίζει στον Χριστιανισμό, τόσον τους Βαρβάρους, όσον και τους Ειδωλολάτρες και μάλιστα, με εξαναγκασμό, οπότε άρχισε έκτοτε και η πλήρης αποδυνάμωση της Αρχαίας Ελεύθερης Ελληνικής Σκέψης και Διανόησης, παρά την επίμονη προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού (361-363) να επαναφέρει την Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, του παραβάτη κατά την Θρησκεία του Χριστιανισμού, γιατί έτσι συμπεριφέρονταν τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, σε όποιον δεν ήθελε να απαρνηθεί το Αληθινό, το Ωραίο και αυτό το Αθάνατο Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα, και αυτό δυστυχώς το ανεχόμαστε και σήμερα ακόμη. Το αποτέλεσμα όλων τούτων ήταν, οι Αυτοκράτορες να προωθήσουν και επιβάλλουν το Πνεύμα της Χριστιανικής Θρησκείας, αντί και αυτού ακόμη, του επικρατούντος την εποχή εκείνη, Ιουδαϊκού Πνεύματος και τούτο επειδή, η τότε Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με τον Ιουδαϊσμό βρίσκονταν πάντα σε σύγκρουση, ενώ με τον Χριστιανισμό ήταν σε ιδιαίτερη προσφιλή σχέση, καθότι ο Απόστολος Παύλος, με την συνεχή και αδιάκοπη προσπάθειά του, παρότρυνε όλους τους Λαούς να φοβούνται και να υποτάσσονται στο Θεό και την Εξουσία, οπότε αυτό ήταν και το ότι καλύτερο, για τις τότε Εξουσίες των Αυτοκρατόρων. Τότε ήταν που επικράτησε και το λεγόμενο, ότι ο Αυτοκράτορας κυβερνά το σώμα, η δε Εκκλησία την ψυχή και ακόμη ότι ο Αυτοκράτορας, καίτοι είναι εκπρόσωπος της θείας βούλησης στη Γη, δεν δύναται όμως να δράσει επωφελώς, χωρίς και την βοήθεια των Ιερατείων. Οπότε ο Χριστιανισμός έδραξε και αυτής της ευκαιρίας και αμέσως επιδόθηκε ελεύθερος πλέον, στο γκρέμισμα του κάθε τι ωραίου, αλλά και λατρευτικού στοιχείου του Ελληνισμού - Ολυμπισμού και πάνω στους Λατρευτικούς Χώρους και Αρχαίους Ναούς των, έκτιζε τους ιδικούς του Ναούς, με πρωτεργάτη και πάλι τον Απόστολο Παύλο, όπου οι Έλληνες Αθηναίοι, Δημοκράτες όντες, τον δέχθηκαν με πολύ Αγάπη, για να διδάξει την διδασκαλία του Χριστού, καίτοι και ο ίδιος δεν έχει γνωρίσει, σε αντίθεση των Κορινθίων, όπου την πρώτη φορά δεν τον δέχθηκαν, με αποτέλεσμα και αυτήν την κατάσταση να εκμεταλλευθεί και να συνεχίσει δριμύτερος το δόλιο έργο του, κατά του Αρχαίου Ελληνισμού, των Προγόνων μας. Παραύτα, εμείς οι Νεοέλληνες γιορτάζουμε και σήμερα ακόμη τα βήματά του και μάλιστα με χρήματα του Δημοσίου και παρουσία της Πολιτικής Ηγεσίας, γίνεται και αυτή η παράσταση της ομιλία του στη Πνύκα. Ιδού το οξύμωρο, αλλά και το ανόητο, το οποίο και μας φωτογραφίζει, σαν Νεοέλληνες, αφού ποτέ δεν ενδιαφερθήκαμε και να αναλογιστούμε, αλλά και να προβληματιστούμε, προκειμένου να μάθουμε την αλήθεια, παρά μόνον, όπως μας τα επέβαλαν οι άφρονες και αλαζονικοί Αυτοκράτορες του Βυζαντίου και οι μετέπειτα Βασιλείς της Ευρώπης, έτσι και τα αποδεχθήκαμε και το κακό είναι που τα αποδεχόμαστε ακόμη και σήμερα, καίτοι τα καθεστώτα αυτά, έπαυσαν να υπάρχουν.
Γεγονός πάντως είναι, ότι χωρίς την παρεμβολή της Ελένης, μητρός του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου και του ιδίου, σήμερα το 1/4 του Κόσμου δεν θα ήταν κάτω από το αναληθές, το εξωπραγματικό, το μυστηριακό, αλλά και το αδιαφανές καθεστώς των Ιερατείων του Χριστιανισμού και ο Αρχαίος Ελληνισμός-Ολυμπισμός δεν θα είχε διωχθεί τόσο πολύ βάναυσα και μάλιστα με δόλιες μεθοδεύσεις, αλλά και ο Νεοέλληνας, δεν θα είχε εξαναγκαστεί, με τις τόσες συνεχείς προβαλλόμενες φοβίες, που προερχόταν από την Βυζαντινή Αυτοκρατορική και Θεϊκή Εξουσία, να ξεχάσει στα 2000 μ.χ χρόνια τους Προγόνους του. Είναι γεγονός ότι, χωρίς την παρεμβολή των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και του Χριστιανισμού, δεν θα υπήρχαν Νεοέλληνες και Αρχαίοι Έλληνες, παρά μόνον Έλληνες και προπάντων ο Κόσμος γενικότερα, δεν θα ήταν στο σημερινό χαμηλό Πνευματικό επίπεδο. Επίσης γνωστό είναι ότι, οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, χωρίς τις παραπλανητικές, τις μυστηριακές, τις δόλιες και σκοταδιστικές, αλλά και αδιαφανείς μεθοδεύσεις των και προπάντων του εξαναγκασμού των Ανθρώπων και των Λαών, με την συμπαράσταση της Μητέρας του Μέγα, κατά την Εκκλησία και άφρονα, Μονοκράτορα, Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου και του ιδίου, δεν θα είχαν ιδρύσει την Χριστιανική Θρησκεία, καθόσον η όλη περιοδεία των, αλλά και η όλη διδασκαλία των Αποστόλων αυτών, θύμιζε τα παλαιά εκείνα πρώτα χρόνια της παρουσίας του Ανθρώπου στον Πλανήτη Γη, όπου τα τότε Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών, εκμεταλλευόταν στο έπακρον τους Ανθρώπους, με διάφορους τρόπους, υποστηρίζοντας, ότι αυτοί και μόνον είναι απεσταλμένοι, από τον Θεό, για να μεσολαβούν μεταξύ του Θεού και των Ανθρώπων και στη συνέχεια να προβάλλουν διάφορες φοβίες, όπως η σωτηρία τους θα προέλθει, από το Θεό και μόνο, όπως και για τον θάνατο, τον σατανά, την κόλαση, τον παράδεισο, με αποτέλεσμα να γίνει το επάγγελμά τους, σκληρή εκμετάλλευση των Ανθρώπων. Δέον να σημειωθεί ακόμη ότι, έξω από τους χώρους συγκεντρωνόταν, όπως και παλαιότερα, Άνθρωποι πτωχοί, ανήμποροι, ανίκανοι και αγράμματοι, αλλά και με πολλές αδυναμίες στις προβαλλόμενες φοβίες προς τον Θεό, για τη σωτηρία των. Οι χώροι αυτοί, σιγά-σιγά, ονομάστηκαν Ναοί, και στη συνέχεια γεμίσαμε, από Μοναστήρια και Εκκλησίες, χώροι συγκέντρωσης, για την προβολή των Θεϊκών των Δοξασιών και Θεωριών και χώροι, για προσκύνημα των Ανθρώπων και Λαών, αλλά και χώροι, για να θησαυρίζουν τα Ιερατεία, αφού προέτρεπαν τους προσκυνητές να προσφέρουν Τάματα, προς τους Θεούς, τον Χριστό, την Παναγία, ή τους Αγίους κ.λ. πιστεύοντας ότι έτσι θα εισακούονταν η παράκλησή τους και θα γίνονταν καλά, ή θα πραγματοποιούταν η επιθυμία των, με αποτέλεσμα πολλοί συγγραφείς να τους ονομάζουν αγύρτες και εκμεταλλευτές του φόβου, του πόνου και των αδυναμιών των Ανθρώπων, προς την πίστη τους. Ιδού και ο ψαλμός στην Εκκλησία: " Μετά φόβου Θεού προσέρχεστε". κλ. Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν και άλλες Μονοθεϊστικες Θρησκείες της Ανατολής, οπότε η κάθε ομάδα, από αυτά τα Ιερατεία, με τις επί μέρους Θρησκείες των και Θεούς των, προσπαθούσαν πάντα να προβάλλουν τον ιδικό τους Ναό, αλλά και Θεό, χωρίς να τους ενδιαφέρει, για τον Ναό και Θεό του διπλανού ή του άλλου Κράτους, με αποτέλεσμα να αρχίζουν και πάλι οι έριδες, οι πόλεμοι, οι καταστροφές και οι σφαγές, καθόσον δεν ήθελαν να ενωθούν, ώστε να αποφεύγονται τα δεινά, στους Ανθρώπους, αλλά και τα δεινά όλων των Λαών του Κόσμου. Μήπως και στις ημέρες μας δεν συνεχίζεται το ίδιο, με το ποιά Θρησκεία και Θεός θα έχει το Παγκόσμιο προβάδισμα; Ήδη με την πρόσφατη τοποθέτησή του ο Πάπας της Ρώμης, ελέω του Θεού του, και ελέω της Εξουσίας του, αφού το Βατικανό έχει και Κρατική οντότητα, θεωρεί ότι, η Καθολική Εκκλησία είναι και Εκκλησία του Κόσμου όλου.

Οπότε διαπιστώνουμε, ότι και πάλι, το δίπτυχο της Εξουσίας του Θεού και του Αυτοκράτορα, ή Βασιλέως, μορφή του Ναού και του Ανακτόρου, όπως τα παλαιά χρόνια και σήμερα καλά κρατεί. Τούτο συνεχίζεται σήμερα, από τις Πολιτικές Ηγεσίες των Πολιτικών Οικογενειακών Δυναστειών, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα, από τη μια μεριά να μην έχουμε Πολιτικούς Ηγέτες άξιους, τους Άριστους, κατά τον Μέγα Αρχαίο Έλληνα Φιλόσοφο Πλάτωνα και από την άλλη να μην έχουμε δημιουργήσει ακόμη, μια Δημοκρατία, αντάξια εκείνης του Χρυσού Αιώνα του Αρχαίου Έλληνα Πολιτικού, του Περικλέους. Αν κάνουμε μια διαδρομή στα παλαιά χρόνια και ιδιαίτερα στην Ανατολή, θα δούμε ότι οι πρώτοι Θεοί και Βασιλείς, όπως ήταν οι Φαραώ, συγκέντρωναν όλες τις Εξουσίες και Δυνάμεις επάνω τους. Όμως και αυτοί οι Θεοί, μετά από 2.000 χρόνια έσβησαν και εξαφανίστηκαν, από προσώπου Γης. Ακόμη και αυτή η προσπάθεια του Αιγύπτιου Ακανατών, ο οποίος κατήργησε όλες τις παλαιές Θρησκείες και Θεούς, προκειμένου να ιδρύσει μία Θρησκεία ονομασθείσα Ατών και έναν Θεό τον Ατον, που παρίστανε την σφαίρα του Ηλίου, έσβησε και αυτός. Η αποκλειστική λατρεία του Θεού αυτού ήταν η ωραιότερη εκδήλωση Μονοθεϊσμού, αλλά και της Αγάπης όλης της Ανθρωπότητας. Οι χώροι λατρείας ήταν σε ανοιχτούς χώρους και όχι όπως οι σημερινοί Ναοί κλειστοί χώροι και αυτό, για να έρχονται οι Άνθρωποι σε άμεση επαφή με τον δημιουργό Θεό της Παγκοσμιότητας. Τώρα το πως, όλοι αυτοί οι Θεοί ερχόταν και εξαφανιζόταν και στην θέση τους εμφανίζονταν άλλοι Θεοί και μάλιστα με τις δομές και πλαισίωση των ιδίων Ιερατείων, είναι θέμα που μπορεί να δώσει λύση και ο πλέον ανόητος και αγράμματος Άνθρωπος σήμερα, εκτός βεβαίως εκείνων που ακόμη τηρούν το: "Πίστευε και μη ερεύνα", με αποτέλεσμα, επιλεκτικά να μη θέλουν να κατανοήσουν, ότι όλα αυτά, περί των Θρησκειών και Θεών, είναι επινοήσεις και κατασκευάσματα, αυτών των ιδίων Αυτοκρατόρων και Βασιλειάδων, μετά των συνεργαζομένων Ιερατείων. Εκεί επάνω πόνταραν τα Ιερατεία και προχωρούσαν ακάθεκτα στην έτι περαιτέρω εκμετάλλευση των Λαών, αφού είχαν πάντα την συμπαράσταση και υποστήριξη των Αυτοκρατορικών Εξουσιών. Για τον λόγο αυτόν, έρχονται στη συνέχεια και τα Ιερατεία, αλλά και οι Προφήτες του Ιουδαϊσμού να κλέψουν την όλη παράσταση και μάλιστα την στιγμή που ο Λαός τους συνεχώς καταδιώκεται και βρίσκεται κάτω από την συνεχόμενη καταπίεση πολλών Θεών και Θρησκειών, αλλά και Αυτοκρατοριών της εποχής των και μετέπειτα της κατακτητικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με την οποία ήταν και σε συνεχείς διενέξεις, οπότε προκειμένου να κρατήσουν τον Λαό τους ενωμένο και να ακολουθούν τον Ηγέτη τους, προσπαθούν να συγκεντρώσουν και να παρουσιάσουν τις διάφορες σκόρπιες συλλογές των Αρχαίων μαρτυριών και παραδόσεων, που προέρχονταν, από την Εβραϊκή Φυλή τους, όπως είναι η ονομαζόμενη από αυτούς Παλαιά Διαθήκη. Ο σκοπός των είναι προφανής. Να παρουσιάσουν στον Κόσμο ένα ιδικόν τους Θεό. Οπότε, διαπιστώνουν ότι εκεί στην Παλαιά Διαθήκη, καίτοι όλα αναφέρονται σαν μύθοι, τόσο τα περί γενέσεως του Ανθρώπου, όσον και για την ύπαρξη του ενός και μόνου Θεού, τα Ιερατεία όμως των Ιουδαίων, δράττουν της ευκαιρίας και τα παρουσιάζουν όλα σαν πραγματικότητα και έτσι αρχίζει ο μεγάλος αγώνας των. Για να δώσουν μεγαλύτερη αληθοφάνεια, σε όλα αυτά, αλλά και μεγαλύτερο ενδιαφέρον και πιστικότητα στον Λαό τους, περιγράφουν και τους πολέμους μεταξύ Αιγυπτίων και Ασσυρίων, πόλεμοι όμως, για το ποιός Λαός θα κυριαρχήσει τον Κόσμο, αλλά και ποιός Θεός θα επικρατήσει έναντι του άλλου. Ακόμη εκεί περιγράφονται και αυτοί ακόμη οι πόλεμοι μεταξύ των Εβραίων και των Φιλισταίων, όπου οι Εβραίοι, προκειμένου να εμψυχώσουν τους Στρατιώτες, τους παρουσίαζαν σαν Ιερό σύμβολο την Κιβωτό, την δήθεν Διαθήκη του Θεού των και μάλιστα με την ακολουθία των Ιερατείων των και τότε με συνεχείς αλαλαγμούς, όλοι οι Στρατιώτες την αποδεχόντουσαν, σαν προστάτη και φύλακά των, αφού προηγουμένως είχαν σκοτωθεί χιλιάδες από αυτούς στη μάχη. Ιδού το οξύμωρο, για σχετικό σχολιασμό, από κάθε έναν μας. Μήπως και σήμερα σε ορκωμοσίες και σε άλλες τελετές δεν γίνεται το ίδιο; Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, την αφήγηση της Κιβωτού, της Παλαιάς Διαθήκης , την αποδέχθηκαν στη συνέχεια και οι Χριστιανοί, αλλά και οι Μουσουλμάνοι, όπως στη συνέχεια, αποδέχθηκαν και τον Βασιλέα Σολομώντα, ως τον πλέον σοφότερο της εποχής του Μονάρχη. Με τον ίδιο τρόπο, αποδέχθηκαν και την έννοια των Προφητών, που προφήτευαν, ότι ένας είναι ο Θεός και ότι αυτός θα παρουσιαστεί μόνο στο Λαό των Εβραίων, όπως και άλλοι Προφήτες, προφήτευαν περί της ελεύσεως του υιού του Θεού, με αποτέλεσμα να δρομολογηθεί και η όλη πορεία της ζωής του Ιησού και στη συνέχεια να αναγκαστεί και ο ίδιος να αναλάβει και το βάρος της αποστολής των Προφητειών και να υποστεί φρικτούς βασανισμούς και στο τέλος να θυσιαστεί, δια του σκληρού μαρτυρίου της Σταύρωσης. Στη συνέχεια, όλοι οι μαθητές και μετέπειτα ο Απόστολος Παύλος, ο Απόστολος των Εθνών, όπως τον ονόμασαν στη πορεία του, αλλά και με άλλους και κυρίως με τον Απόστολο Πέτρο, προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την όλη δημιουργηθείσα τότε κατάσταση, και επιτυχώς να προσπεράσουν τους Εβραίους, με αποτέλεσμα να κτίσουν την ιδική τους Θρησκεία, την Χριστιανική Εκκλησία, με πολλά κοινά σημεία και στοιχεία της πρώτης Εκκλησίας του Μίθρα. Εδώ όμως θα ήθελα να αναφερθώ εκτενέστερα, τόσο για τον Απόστολο Παύλο, όσο και για αυτόν τον Ιησού Εβραίο. Όσον αφορά τον πρώτο, τον Απόστολο Παύλο Ιουδαϊκής καταγωγής και αυτός, στην αρχή ήταν διώκτης των Χριστιανών, όμως όταν μετέβηκε στη Δαμασκό, γίνεται ένθερμος οπαδός της νέας Θρησκείας και μάλιστα χωρίς να έχει γνωρίσει τον Ιησού. Ίσως εδώ κρύβεται κάποια ιδιοτέλεια, αφού, με το έργο του και τις δόλιες μεθοδεύσεις του, ο Παύλος, βοήθησε για την απελευθέρωση της Χριστιανικής Θρησκείας, από τον Ιουδαϊκό Νόμο, με αποτέλεσμα, να φαίνεται αυτός και μόνον, ως πρωτεργάτης και Ιδρυτής της Χριστιανικής Θρησκείας, αντί του Ιουδαίου Ιησού. Όμως δεν κατόρθωσε, να φέρει σε αίσιο πέρας την όλη αυτή μεθόδευσή του, καίτοι όταν ήταν φυλακισμένος δημιουργούσε διάφορα επεισόδια στους φύλακες, προκειμένου, με τον θάνατό του, που θα ήταν και μαρτυρικός, θα μπορούσε αυτός πλέον, να χρηστεί και ο ιδρυτής της Νέας Θρησκείας, ως μαρτυρήσας. Πέραν αυτού και από τα Ιερατεία, έγινε η εκμετάλλευση της παρουσίας του Παύλου, προκειμένου να ενισχύσουν την ύπαρξη της Νέας αυτής Θρησκείας, όπως είναι η δήθεν Επιστολή του, η οποία χρονολογείται περί το 63 μ.χ. και απευθυνόταν στους Χριστιανούς Ιουδαίους. Όμως ήταν ιδιότυπος και αμφισβητούμενη, όσον αφορά τον Παύλιο χαρακτήρα της και αναφερόταν στην προβολή και υπεροχή της του Χριστού αποκάλυψης, έναντι της Παλαιάς Διαθήκης, στην Αρχιεροσύνη και θυσία του Ιησού Χριστού, που ήταν τέλεια και υπερείχε του Ιουδαϊσμού, παρέχει παραινέσεις, για την στερέωση της πίστης προς τον Χριστό και παρέχει πληροφορίες, για την πνευματική σχέση συγγραφέως και αναγνώστου και μάλιστα ασπασμούς. Είναι και αυτό ένα μυστηριακό και αμφισβητήσιμο τέχνασμα των Ιερατείων, όπως και τόσα άλλα.
Όσον αφορά τον Ιουδαίο Ιησού, στα πρώτα βήματά του, τον ακολούθησαν οι Μαθητές του, οι οποίοι αποτελούσαν ένα κίνημα από αγράμματους ψαράδες και Ανθρώπους του Λαού, καθόσον και ο ίδιος ο Χριστός, ακολουθούσε μια μοναχική ζωή και τρόπο σκέψης μιας Κοινωνικής ομάδας Εβραίων Ασκητών, των Εσσαίων της εποχής εκείνης, για αυτό δεν ήταν και απαραίτητο στην εποχή του να τον αναφέρει κάποιος Ιστορικός, εκτός από τον Πλίνιο και μερικούς άλλους, ο οποίος αν και Εβραίος στη καταγωγή του, έγραφε πάντα Ελληνικά, αλλά και διότι υπήρχαν περιορισμένες γνώσεις, από τις Γραφές, καθόσον οι πολλές γνώσεις προερχόταν, από την παράδοση και ιδιαίτερα, από τους χώρους και τις εμπειρίες, της Εκκλησίας. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, έχει γίνει και ζημιά στη Θρησκεία, γιατί τις απαντήσεις τις έχουμε κάνει δόγματα, όπως: " Εγώ ειμί η αλήθεια και η ζωή", έλεγε πάντα, κατά τον Ιωάννη ο Ιησούς, τον οποίο Ιωάννη, δεν γνωρίζουμε, αν και αυτός ήταν και μαθητής του Ιησού ή κάποιος άλλος, καθόσον αναφέρεται, σαν ένας Ιωάννης πρεσβύτερος, αλλά η τότε παράδοση και η Εκκλησία, λέει ότι ήταν μαθητής του Χριστού. Επίσης, υπάρχουν αναφορές, όπως του Ιώσηπου, που αναφέρει σχετικά για τον Ιησού, ότι αυτός γύριζε πολλές πόλεις και έκανε θαύματα, όπως έλεγαν τις πράξεις αυτές την εποχή εκείνη, γιατί εάν γινόντουσαν σήμερα αυτά τα θαύματα, θα γελούσαμε πολύ. Βεβαίως η ιστορική ύπαρξη του Ιησού Εβραίου, όντος υπάρχει, έστω και κατά το ελάχιστο, όχι όμως ότι υπάρχει και ιστορική αλήθεια ότι ήταν τέλειος Άνθρωπος και Θεός, δημιουργός της Ιστορίας και των Αιώνων. Και οι τρείς ανωτέρω χαρακτηρισμοί προέρχονται μόνον από την παράδοση και την Εκκλησία, όπως και όλα τα άλλα και πολλά κατασκευάσματα, όπως είναι και αυτή η Ανάσταση του Ιησού Εβραίου, που θεωρείται μεν θεμελιώδης διδασκαλεία του Χριστιανισμού, όμως είναι εντελώς ανακριβής, αφού και εδώ πάλι αποδείξεις δεν έχουμε, πέραν της θεωρίας των; "Πίστευε και μη ερεύνα". Πάντως ένα είναι γεγονός, ότι η διαφορά των Ιουδαίων, με τους Χριστιανούς, ήταν η βάπτιση, καθόσον οι Ιουδαίοι είχαν την περιτομή. Επίσης αξιοπερίεργο είναι, το πως όλα αυτά περί του κλέους του Ιησού του Εβραίου παρουσιάστηκαν, μετά από 300 χρόνια, σε γραφές και στα Ευαγγέλια, αφού μέχρι τότε, όλα ήσαν ξεχασμένα και κανείς δεν ασχολείτο και όμως υπάρχει η απάντηση: Κατασκευασμένες επινοήσεις και μυστηριακές, αλλά και σκοταδιστικές μεθοδεύσεις των Ιερατείων και ιδιαίτερα των Αποστόλων Παύλου και Πέτρου, αλλά και της μετέπειτα άφρωνούσης και δόλιας παρακίνησης την ισχύ της Εξουσίας του Αυτοκράτορα, αλλά και με την Θεϊκή ισχύ της Εκκλησίας, τους Λαούς της Νέας Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, καθόσον ο Απόστολος Παύλος απευθυνόμενος προς τους Λαούς, τους παρότρυνε να υποτάσσονται στον Θεό και την Εξουσία. Πάντως ένα είναι γεγονός, ότι ο Ιησούς, καίτοι Εβραίος, παρακολουθούσε τις Φιλοσοφικές αναζητήσεις της λεγόμενης Ελληνορωμαϊκής Ελίτ, καθόσον την εποχή εκείνη, η Ελληνική Γλώσσα, αλλά και η Παιδεία, ήταν πολύ διαδεδομένη, λόγο του ότι ήτανε πολλές οι Ελληνικές παροικίες στην Παλαιστίνη. Για τον λόγο αυτόν έγινε και η εκμετάλλευση, από τα Ιερατεία της Ελληνικής Γλώσσας, γράφοντας τα Ευαγγέλια, μετά από 300 χρόνια σε αυτήν, προκειμένου να διαδοθούν σε όλον τον τότε γνωστό Κόσμο και έτσι να προχωρήσουν στη συνέχεια στις δόλιες μεθοδεύσεις των, για τον αφανισμό του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος. Γενικά ο Ιησούς, παρουσιάζεται σαν ένας απλός Λαϊκός επαναστάτης, βοηθώντας τους πτωχούς και τους αδύναμους και περισσότερο από όλα βοηθούσε αυτούς που έπασχαν από ψυχικές και σωματικές ασθένειες και αυτές τις δυνατότητες και τις συμπτώσεις, τότε τις λέγανε θαύματα, οπότε οι γνώμες την εποχή εκείνη διχάζονταν όλο και περισσότερο, αφού άλλοι μιλούσαν για θαύματα και άλλοι για αγυρτείες Όμως ένα είναι γεγονός, ότι αυτές οι πράξεις του είχαν ενέργεια, για την εποχή εκείνη και το γεγονός αυτό, τον βοήθησε να εκμεταλλευτή και να ακολουθήσει τις Προφητείες, περί ελεύσεως του Σωτήρα των Λαών, του Υιού του Θεού των Ιουδαίων, όπως τουλάχιστον η παράδοση αναφέρει. Πάρ' όλα αυτά και πάλι κανείς Ιστορικός δεν έδωσε σημασία, καθόσον την σημασία του απέκτησε, ύστερα από 200-300 χρόνια, όταν γράφηκαν τα Ευαγγέλια, με αποτέλεσμα και αυτά να παραπλανήσουν και περιπλανήσουν τους Ανθρώπους και τους Λαούς, σε όλα αυτά τα 2000μχ. χρόνια, αφού ακόμη αμφισβητούνται, καθόσον όλα αυτά προέρχονται από την Παράδοση και την Εκκλησία και όχι από τις ιστορικές γραφές, οπότε έχουμε και συνολική και ατελή γνώση. Επίσης ο ορισμός, ότι ο Χριστιανισμός είναι η υπό του Ιησού Χριστού και των μαθητών αυτού κηρυχθείσα Θρησκεία, είναι παντελώς αναληθής, αφού τα Ευαγγέλια εγράφησαν μετά, από 200-300 χρόνια και η ανακήρυξή της έγινε από τους Αυτοκράτορες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των τότε Ιερατείων. Επίσης και η θεωρία της απολύτρωσης των Ανθρώπων, από την αμαρτία, ή ακόμη ονομάζεται αποκαλυπτική ή εξ αποκαλύψεως, διότι εδόθη, από αυτόν τον Θεό, με άμεσο ενέργεια αυτού, είναι λανθασμένη. Γενικότερα αν θελήσουμε να δούμε τι είναι ο Χριστός, θα μας το πει και πάλι η Παράδοση και η Εκκλησία. Στη προσπάθειά του ο Άνθρωπος να μάθει: Τι είναι Θεός και που είναι ο Θεός, καθόσον θέλει να ερευνά, όπως κάνει και για τον έρωτα, για την τέχνη και το κάλλος, δυστυχώς και εδώ, μόνο από την Εκκλησία έχουμε απάντηση και μάλιστα δογματική απάντηση. Επίσης την εποχή εκείνη, έχει απασχολήσει και πολλούς διανοούμενους, όπως τον Γάλλο Ζαν Ντανιέλ, ο οποίος στέκεται στο ποιό συγκινητικό σημείο του Ευαγγελίου, εκεί, όπου ο Χριστός, πάνω στο σταυρό του μαρτυρίου αναφωνεί: " Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλειπες". Εδώ παρατηρούμε, έναν Εβραίο Θεό, ο οποίος, αφού δημιούργησε, με τους πιστούς του, μια σχέση σκληρή, με το Λαό του, στη συνέχεια θέλησε να μοιραστεί μαζί τους αυτή τη σκληρότητα, στέλνοντας τον γιό του, σαν αμνό για σφαγή. Έτσι ομοιάζει να είναι και η απάντηση στις τύψεις του Εβραίου Θεού, όπου θυσιάζει τον ίδιο τον Υιό του, για να απαλύνει τον πόνο, που προξένησε. Επίσης ας θυμηθούμε και αυτήν την δρομολόγηση της έλευσης του υιού του Θεού, όπου ο ίδιος ο Εβραίος Θεός, προκειμένου να υλοποιηθούν οι Προφητείες, δέχεται την σφαγή των 30.000 βρεφών, ενώ για τον υιόν του διασφαλίζει την διαφυγή, για την σωτηρία του, προκειμένου να γίνει ο αυριανός και σημερινός μας Θεός. Αλήθεια όλα αυτά στέκουν στη σημερινή Ανθρώπινη λογική και ιδιαίτερα, με την τόσο μεγάλη αναπτυγμένη Επιστημονική Έρευνα, την Τεχνολογία και Τεχνογνωσία, ώστε αβασάνιστα να αποδεχόμαστε ακόμη, όλα αυτά τα παραμυθιάσματα; Η απάντηση είναι μία: Ασφαλώς όχι, όμως οι Πολιτικές Ηγεσίες, γαλουχημένες καθώς είναι από τα νάματα και παραμυθιάσματα του αναληθούς Κόσμου των 2000 μ.χ. χρόνων, αφήνουν ακόμη και σήμερα τα Ιερατεία να αλωνίζουν και να επεμβαίνουν, σε όλα τα επίπεδα της Κρατικής Δομής και μάλιστα καθεστωτικά στην Εκπαίδευση της Νέας Γενιάς.
Στη συνέχεια και ο άλλος Προφήτης και Θεός ο Μωάμεθ, για να ιδρύσει και αυτός την Θρησκεία του, οπότε όλοι οι ανωτέρω Θεοί των Μονοθεϊστικων Ανατολίτικων Θρησκειών και τόσες άλλες Θρησκείες του Κόσμου, είναι μεν υπέρ της ένωσης όλης της Ανθρωπότητας, όμως η κάθε μία Θρησκεία, μετά του Θεού της και των Ιερατείων της, επιδιώκει να επικρατήσει ο ιδικός της Θεός και όχι ο Θεός της άλλης Θρησκείας, με αποτέλεσμα να αρχίζουν και πάλι μεταξύ των οι έριδες, με άλλα λόγια, όπως και πάντα, η ενεργοποίηση της αρχής του διαίρει και βασίλευε, Ανθρώπων και Λαών, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί καθ' ομοίωση και ο Κόσμος των 2000 μ.χ. χρόνων. Όσον αφορά τον Μωάμεθ, σαν απελευθερωτής των Μουσουλμάνων, καλώς τον έχουν για Θεό τους, εμείς όμως, οι Απόγονοι του θαύμαστότερου Αρχαίου Λαού του Κόσμου, με το Αρχαίο Αθάνατο Πνεύμα τους, γιατί τους απαρνηθήκαμε και αλλαξοπιστήσαμε δεχόμενοι σαν Θεό τον Εβραίο Ιησού και μάλιστα τον αμφισβητήσιμο, από πολλούς Ιστορικούς, λόγω ελλείψεως γραπτών στοιχείων, πέρα των εκ της Εκκλησίας παραδόσεων; Σύμφωνοι, μας τον επέβαλαν οι Αυτοκράτορες του Βυζαντίου και οι μετέπειτα Βασιλείς της Ευρώπης, για ιδικούς τους λόγους, όπως ανωτέρω αναφέρθηκα, αλλά και σήμερα ακόμη μας τον επιβάλλουν, όταν οι Αυτοκρατορίες και Βασιλείες αντικαταστάθηκαν, από τις Δημοκρατίες, όρος και αυτός των Αρχαίων Προγόνων μας; Αλήθεια δεν μπορούμε σήμερα να αναθεωρήσουμε την όλη αυτή σκοτεινή μεθόδευση της επιβαλλόμενης Χριστιανικής Θρησκείας, από ένα διχασμένο Βυζάντιο, που είχε άφρονες και αλαζόνες Μονοκράτορες Αυτοκράτορες και μάλιστα όταν γνωρίζουμε τις αμφισβητούμενες μεθοδεύσεις, για την επικράτησή της, την βάρβαρη συμπεριφορά της προς το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, αλλά και τις αναληθείς, αφανείς, μυστηριώδεις, δόλιες και παραπλανητικές μεθοδεύσεις, με τις οποίες προσπαθεί και σήμερα ακόμη να κρατεί σε απόλυτο σκοταδισμό τους πιστούς της, προβάλλοντας συνεχώς τις φοβίες στους Ανθρώπους, όσον αφορά την πίστη τους προς τον Θεό, τον Χριστό, την Παναγία, τους Αποστόλους, τους Αγίους, τα λείψανα, τις εικόνες, τα Ιερατεία, την προβαλλόμενη κόλαση, τον παράδεισο και τον θάνατο ακόμη. Αλήθεια, ποιός είναι ο σημερινός ρόλος της κάθε Αρχής Πολιτικής Εξουσίας, όταν βλέπουμε και σήμερα ακόμη, να αφήνουν ελεύθερα τα Ιερατεία να αλωνίζουν και να παρεμβαίνουν, σε όλα τα επίπεδα της Πολιτείας μας και ιδιαίτερα στην εκπαίδευση της Παιδεία μας; Δεν βλέπουν τους Ιεράρχες, τον πλούτο της Πολιτείας να τον σκορπούν σκίζοντας και ανακαινίζοντας χιλιάδες Μοναστήρια και Εκκλησίες, χωρίς όμως να τους ενδιαφέρει η ύπαρξη σχολείων και γενικότερα χώρων και εγκαταστάσεων, προκειμένου να τους διαθέτουν, για την Εκπαίδευση και την Καλλιέργεια της Νέας Γενιάς; Μήπως δεν γνωρίζουν ότι όλα αυτά, περί Θεών και Θρησκειών, αλλά και των μυστηριακών χώρων των, όπως είναι τα Μοναστήρια και οι Εκκλησίες, είναι χώροι της οικτράς διαιώνισης της πλάνης των Λαών, χώροι του πίστευε και μη ερεύνα και χώροι που επέχουν θέσει Θησαυροφυλακίων, δια των διαφόρων τεχνασμάτων των, όπως είναι το προσκύνημα λειψάνων και των κατασκευασμένων Αγίων, αλλά και των πολλών δακρυζόντων, χαμένων και δήθεν αναβρισκόμενων εικόνων και ιδιαίτερα των χιλιάδων ονομασιών της Παναγίας, αλλά και αυτών των προτροπών των Ιερατείων, προς τους Ανθρώπους, για κατάθεση Τάματος, προκειμένου να γίνουν καλά κ.λ. ενώ ο μοναδικός σκοπός των, είναι ο ιδικός των εμπλουτισμός. Αλήθεια, εσείς Αρχιεπίσκοπε, Αρχηγέ της Ελληνικής Εκκλησίας Χριστόδουλε, γιατί δεν πάτε γονυπετής, να αιματώσουν και σε σας τα γόνατά σας, όπως των άλλων πιστών, στους αναφορικούς δρόμους της Τήνου, καθόσον αυτή είναι η προτροπή σας προς αυτούς, προκειμένου ο Θεός σου, ή η Παναγία σου, ή ο Άγιός σου, να σε κάνουν και σένα καλά; Ασφαλώς και εσείς θα πιστεύετε ότι τα Τάματα και τα Θαύματα γίνονται μόνον, για τους πτωχούς, τους αδύναμους, τους ακαλλιέργητους Ανθρώπους, στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, καθόσον αυτός είναι και ο σκοπός σας, να αφήνετε και να διαιωνίζεται, προς τους Ανθρώπους το "πίστευε και μη ερεύνα", όπως και το "έχει ο Θεός", γι' αυτούς, ενώ για εσάς είναι ανοιχτός ο δρόμος, για το Εξωτερικό και μάλιστα, με χρήματα του Δημοσίου, τουτέστι του Λαού, προκειμένου να γίνετε καλά, καθόσον εμπιστεύεστε την Επιστήμη, τους Γιατρούς, που χθες τους απειλούσατε, εάν ανοίξουν την κοιλιά του Ανθρώπου θα χαθούν αυτοί και στην κοιλιά του ασθενούς θα μπει ο σατανάς και δεν εμπιστεύεστε την διά της προσευχή σας, προς τον Θεό σας και την Παναγιά, ή και κάποιον Άγιό σας να γίνετε καλά, αφού πάντα λέτε, πρώτα ο Θεός και μετά οι γιατροί. Αλήθεια, όλα αυτά είναι σοβαρά;

Τι άλλο φαεινότερο πρέπει να έχουν οι Άνθρωποι, όταν πέραν των ανωτέρω φαινομένων, διαπιστώνουν ότι στο διάβα των Αιώνων, ουδέποτε κάποιος από αυτούς τους κατασκευασμένους Θεούς και τους Αγίους, να έχει παρέμβει, για να δώσει λύσεις στα ανακύπτοντα προβλήματα των Λαών, όπως είναι, το σταμάτημα των Πολέμων, των αιμοσταγών Εικονομαχιών και Σταυροφοριών, των Βανδαλισμών, της καταστροφής είκοσι φορές και αυτής της Πόλης του δήθεν Θεού των Ιεροσολύμων, της ύπαρξης του βάρβαρου Μεσαίωνα, της άλωσης της Κωνσταντινουπόλεως, των Α’ και Β’ Παγκοσμίων Πολέμων, τον αδελφοκτόνο πόλεμο των Ελλήνων και τις σημερινές αιμοσταγείς παρεμβάσεις, με εξαναγκασμούς, αλλά και Πολέμους των μεγάλων Δυνάμεων, κατά μικρών Χωρών και Λαών. Άρα περίτρανα διαπιστώνεται, ότι όλες οι Μονοθεϊστικες Ανατολίτικες Θρησκείες και τόσες άλλες του Κόσμου Θρησκείες, με τους Θεούς των και τα Ιερατεία των, δεν κατόρθωσαν στα 2.000 μ.χ. χρόνια, να θέσουν ορθές βάσεις, αλλά και να βάλλουν Αρχές και Δομές, με τις οποίες να καλλιεργούνται οι Πολιτικοί Ηγέτες των Λαών και των Κρατών και κυρίως τα Θρησκευτικά Ιερατεία, για να μπορέσουν έτσι όλοι μαζί να συμβάλλουν, για την καλυτέρευση του Κόσμου και προπάντων να τολμήσουν να πουν την Αλήθεια, τη μεγάλη Αλήθεια, στους Ανθρώπους ότι: "Δεν υπάρχει Θεός και τους Θεούς που εμείς επικαλούμεθα, από των αρχαιοτάτων χρόνων είναι επινοήσεις και κατασκευάσματά μας", προκειμένου έτσι και μόνον να λυτρωθούν, από το Ανθρώπινο Γένος. Όμως ποτέ δεν πρόκειται να προβούν στο μεγάλο αυτό βήμα, γιατί γνωρίζουν ότι, όταν ο Άνθρωπος Καλλιεργείται μόνον από τα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, τότε γίνεται και η μοναδική Κυρίαρχη Δύναμη, πάνω στον Πλανήτη ΓΗ και για τον λόγο αυτόν οι άφρονες Μονοκράτορες και Αυτοκράτορες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μετά των συνεργαζόμενων και συμπορευόμενων Ιερατείων της Χριστιανικής Θρησκείας, καταδίωξαν και κατήργησαν την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων και στη συνέχεια αφάνισαν και αυτή την λέξη ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, από όλα τα Ελληνικά Λεξικά και Εγκυκλοπαίδειες, προκειμένου να κρατούν τους Λαούς πάντα στον σκοταδισμό. Τούτο εξάλλου, αποδεικνύεται και από το διάβα των Αιώνων, όπου πάντα βλέπουμε να γίνεται παρέμβαση στα παγκόσμια δρώμενα, από τους Ανθρώπους τους Καλλιεργημένους στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, τους Ανθρώπους που έχουν ελεύθερη τη Σκέψη και την Διανόηση, οπότε έχουν και το απόλυτο, αλλά και το κυρίαρχο δικαίωμα, πάνω στον Πλανήτη Γη, να μπορούν να παρεμβαίνουν, αλλά και να προσπαθούν πάντοτε να συμβάλλουν, για την Καλλιέργεια και φροντίδα της Νέας Γενιάς, της Παιδείας γενικότερα, αλλά και για το Καλό, το Αγαθό και τη γενικότερη καλυτέρευση του Κόσμου. Οπότε περίτρανα θα αποδειχθεί, ότι ο Κόσμος των 2000 μ.χ. χρόνων ήταν ένας αναληθής Κόσμος, κατασκευασμένος, από την θεωρία της Εξουσίας του Θεού και του Αυτοκράτορα ή Βασιλέως, ένας Κόσμος του πίστευε και μη ερεύνα, με άλλα λόγια ένας Κόσμος του σκοταδισμού, ενώ ο Κόσμος που θα τον διαδεχθεί, ο Κόσμος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα είναι ο Αληθινός Κόσμος, αυτόν που δρομολόγησαν οι Αρχαίοι Πρόγονοί μας, για όλον τον Πλανήτη ΓΗ και ο οποίος σήμερα επανέρχεται και πάλι, μετά από 2000 χρόνια και ήδη διανύει τον Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Εξάλλου, διά μέσου των Αιώνων, αποδείχθηκε, ότι μόνον ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, με πλήρη την εννιά του, του Όλου και της Δύναμης, μπορεί να διαμορφώνει και να Καλλιεργεί τον Άνθρωπο στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, και να τον καθιστά και το μόνο ανώτατο Κυρίαρχο ΟΝ, πάνω στον Πλανήτη ΓΗ. Εκεί επάνω στηριζόταν και η Φιλοσοφία των Αρχαίων Προγόνων μας, όπου ο ΠΛΑΤΩΝ, προς τον Τίμαιο έλεγε: Έχει μέσα του την εντολή να γίνει Θεός, όπως και ο Ηράκλειτος, που έζησε στην 69η Ολυμπιάδα, έλεγε " Οι Άνθρωποι είναι Θεοί θνητοί και οι θεοί Άνθρωποι αθάνατοι", άρα αθάνατοι -θνητοί και θνητοί-αθάνατοι. Επίσης ο ίδιος έδιδε συμβουλές στους Ανθρώπους, να είναι καλοί, ωραίοι, δυνατοί, αληθινοί του ηθικού και του ορθού. Επίσης ο Νίτσε Φρ. έλεγε: " Μόνο με τη δυναμική και ηρωϊκή προσπάθεια και με τη θέληση και τη φαντασία, ο Άνθρωπος θα φύγει από την αθλιότητα και θα δημιουργηθεί ένα ανώτερο ΟΝ, ο υπεράνθρωπος, πάνω στον Πλανήτη ΓΗ και συνέχιζε, ότι η ζωτική ενέργεια αποτελεί την αρχή πάσης ηθικής, ενώ οι Χριστιανικές ιδέες του ελέους, της ισότητας και της εγκαρτέρησης, είναι ψευδείς αξίες, καθόσον η θέληση της δύναμης και η ισχύς, εκφράζουν την αληθινή αξία". Και έρχεται στη συνέχεια, ο Σικελιανός και συμπληρώνει: " Ο Άνθρωπος είναι κεκελευσμένος Θεός". Σήμερα ευτυχώς η επιστήμη είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας και έναντι αυτών των Παραδόσεων, απ' όπου και αν προέρχονται, καθόσον ο Άνθρωπος, έχει πάντα μαζί του η Τύχη του, "Το Πεπρωμένο φυγή αδύνατον" έλεγαν οι Αρχαίοι Προγονοί μας και παράλληλα τις συμπτώσεις και τις επιδράσεις των γεγονότων και των φυσικών φαινομένων, την ψυχολογική επίδραση και επιστημονική παρεμβολή, άρα έχει έναν υπεραισθητό χώρο, που κρύβει την φύση μιας υπέρτατης δύναμης, που ονομάζαμε, μέχρι σήμερα Θεό, ενώ από τον Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίον και διανύουμε σήμερα, αλλά και την εκπληκτική Ολυμπιακή θεώρηση του Ανθρώπου, μέσα από την Καλλιέργεια των Ιδεωδών, Αρχών, Ιδεών και Δομών του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, η ονομασία της Υπέρτατης αυτής Δύναμης του Κόσμου, θα είναι ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ. Οπότε ο Άνθρωπος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, δεν θα έχει πλέον και την ανάγκη να επικαλείται οποιαδήποτε άλλη βοήθεια, μέσα από τα κατασκευασμένα θαύματα των Ιερατείων, που δήθεν προέρχεται από το προσκύνημα και το τάξιμο κάποιου Τάματος προς την Παναγία, ή κάποιον Άγιο κ.λ. και όλως ανοήτως στις δύσκολες στιγμές μας τους επικαλούμεθα, όπως και τόσα άλλα εξωφρενικά, εξωπραγματικά και μυστηριακά, που μας έχουν επιβάλλει τα Ιερατεία. Στην προκειμένη περίπτωση τι έχει να απολογηθεί ο σημερινός ασθενής Αρχηγός της Εκκλησίας της Ελλάδας Χριστόδουλος; Μήπως τα θαύματα, κατά την Χριστιανική Θρησκεία, γίνονται μόνον, για τους αγράμματους, τους πτωχούς, τους αδύναμους στις προβαλλόμενες, από τα Ιερατεία φοβίες και όχι σε αυτόν; Εξάλλου αυτές οι συμπτώσεις, τα θαύματα όπως τα ονομάζει η Χριστιανική Θρησκεία, γίνονταν, αλλά και θα γίνονται και με άλλες Θρησκείες, των Λαών, όπως οι πιστοί του Ινδουϊσμού και Βουδισμού και κάθε άλλης Θρησκείας, καίτοι προσεύχονται στις κορυφές των ψηλών βουνών, όπως Έβερεστ κ.λ. Ο Ντοστογιέφσκι στο βιβλίο του "Οι Δαιμονισμένοι" κατά τον διάλογο του Σταυρόγκιν στον ασκητή Τύχωνα λέει: "Πιστεύετε στον Θεό" και εκείνος απαντά: " Η πίστη μου δεν είναι ολόκληρη" Και τότε ο Σταυρόγκιν αντιλέγει: " Εγώ για αυτό είμαι άθεος. Άρα ή ολόκληρη πίστη ή καθόλου, αρκεί η σύμπτωση αυτή, το θαύμα να μην είναι κατασκευασμένο, όπως γίνεται στις περισσότερες φορές. Αυτό που ακόμη και σήμερα διατείνεται η Θρησκεία μας ότι, από ένα σημείο και πέρα, μόνον ο Θεός υπάρχει, είναι παραπλανητικό, αναληθές και κατασκευασμένο, από τα Ιερατεία, για ίδιο όφελός των και μόνο, καθότι ο Άνθρωπος, με την Επιστήμη, την έρευνα και των αποδείξεων, πάντα προσπαθεί, για αυτό και για τις ασθένειες, που χθες δεν θεραπεύονταν, σήμερα θεραπεύονται και αυτό, με την συνεχή προσπάθεια και Επιστημονική Έρευνα, " Συν Αθηνά και χείρα κίνει" έλεγαν οι Αρχαίοι Πρόγονοί μας. Το παράδειγμα του Μεσαίωνα, όπου τα Ιερατεία δεν αφήνανε στους γιατρούς να ανοίγουν Ανθρώπινη κοιλιά, λέγοντας ότι θα εισέλθει ο Διάβολος και ο Γιατρός θα εξαφανιστεί, αποδεικνύει την παράλογη λογική των Ιερατείων, όπως και σήμερα, μερικές από τις Χριστιανικές Αιρέσεις, που δεν δέχονται την μετάγγιση αίματος, ή και τις μεταμοσχεύσεις, πιστεύοντας, ότι μόνο ο Θεός θα μας σώσει και έτσι να παραμείνει η Ανθρωπότητα στη στασιμότητα, του πίστευε και μη ερεύνα, με το επαναλαμβανόμενο Αιώνες τώρα, σε μια δύσκολη στιγμή: Τι μας απομένει τώρα; Μόνο η σωτηρία μας, από τον Θεό και μόνο, με αποτέλεσμα να επέρχεται το τέλμα στην περαιτέρω έρευνα και να σταματά, κάθε άλλη προσπάθεια, που θα μπορούσε ο Ανθρώπινος Νους να εφεύρει, όπως έλεγε και ο Γίγαντας του Πνεύματος ΠΛΑΤΩΝ ότι: "Με την θέλησή του ο κάθε Άνθρωπος μπορεί να αναδιοργανώσει τις συνθήκες μιας Ανθρώπινης ζωής, γενόμενος κύριος της ζωής του και συνέχιζε: Μπορείτε να κάνετε όλα τα πράγματα, όπως θέλετε." Προ όλων των ανωτέρω, και προ όλης της σημερινής κατάστασης του Πλανήτη μας, θα πρέπει άμεσα να αφυπνιστούμε και άμεσα να συμβάλλουμε όλοι μαζί, αφού προηγουμένως κατανοήσουμε, αλλά και παραδεχθούμε την μέχρι σήμερα πλάνη μας, ώστε να παύσουν να υπάρχουν οι αναληθείς, οι δόλιες και μυστηριώδεις Θρησκευτικές Δοξασίες, αλλά και τα κλειστά και όλο σκοταδισμό Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των, που θέτουν τους Λαούς σε αναγκαστικά καθεστωτικά καλούπια, του πίστευε και μη ερεύνα, επικαλούμενα και σήμερα ακόμη, ότι αυτοί είναι απεσταλμένοι από τον Θεό τους, ώστε να μεσολαβούν μεταξύ Θεού και Ανθρώπων, επιβάλλοντας έτσι και τις αυθαίρετες θελήσεις των. Ιδού γιατί θα πρέπει να είναι πλέον γεγονός η Αλλαγή του Κόσμου των 2000 μ.χ. χρόνων, με τη μετάβασή του, ειρηνικά, ομαλά και μεθοδικά στον Αληθινό Κόσμο, τον Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.

Για όλα τα επικρατήσαντα απαράδεκτα, αλλά και αναληθή, στα 2000 μ.χ. χρόνια, την ευθύνη δεν την φέρουν σήμερα μόνον τα Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών, γιατί αυτή είναι η δουλειά τους, να συνεχίζουν να παραπλανούν τους Λαούς, με τις συνεχόμενες αναληθείς και κατασκευασμένες μεθοδεύσεις των, προκειμένου καθεστωτικά να επιβάλλονται στους Ανθρώπους και τους Λαούς. Οι Καλλιεργημένοι Άνθρωποι, που δομούν τους Επιστημονικούς και Εκπαιδευτικούς Φορείς και ιδιαίτερα οι σημερινές Δημοκρατικές Πολιτικές Ηγεσίες, τι κάνουν; Γιατί αφήνουν ακόμη τα Ιερατεία να παραπλανούν και να ταλαιπωρούν τους Ανθρώπους; Δεν γνωρίζουν ότι οι Άνθρωποι και οι Λαοί, μέσα από την πάλη της ζωής των και την οικογενειακή των φροντίδα, δεν έχουν και το χρόνο, αλλά και τα εφόδια, αφού δεν τους τα έχουν δώσει στα 2000 μ.χ. χρόνια, για να μαθαίνουν και να δρουν ορθολογιστικά και τούτο, προκειμένου να γίνονται και εύκολη λεία αυτών των αγυρτών, όπως έγινε και με αυτό το νερό του Καματερού, που ήταν ασβέστης, χαλαζίας και άνθρακας και τον οποίον Καματερό, άλλοι τον πίστευαν σαν Θεό και άλλοι τον χλεύαζαν, όπως και το πρόσφατο γεγονός του Μοναχού του Βεσαρίωνα, όπου τα Ιερατεία, έθεσαν το λείψανό του σε προσκύνημα, με αποτέλεσμα Άνθρωποι αγράμματοι και αδύναμοι να αντισταθούν, στις προβαλλόμενες φοβίες και την πίστη, να προστρέχουν ανοήτως, για να το προσκυνήσουν και να ζητήσουν βοήθεια, αφού οι Ιεράρχες το παρουσίαζαν σαν θαύμα; Επίσης ένας άλλος άνθρωπος, από την Κεφαλονιά, βγαίνει και λέγει, ότι είδε δήθεν τον Άγιο Γεράσιμο της Κεφαλονιάς στον ουρανό και να διώχνει τις Ιταλικές μπόμπες μακριά, από την Πόλη, άλλη γυναίκα, να λέει ότι, καίτοι άρρωστη, έγινε καλά, από τον Άγιο Νεκτάριο που επισκέπτεται, όμως συνεχίζει να παίρνει τα φάρμακα, άλλη γυναίκα, να λέει στη Παναγιά: Σε ευχαριστώ, που μου έσωσες το ένα παιδί μου, από τα τρία παιδιά μου, στην ανατροπή του ΙΧ οχήματός μου, άλλοι να προσκυνούν και φιλούν εικόνες, να προσκυνούν και ασπάζονται Αγίους και λείψανα και να επικαλούνται την βοήθειά των, για να γίνει καλά το πόδι των, ή η μέση των, ή τα μάτια των, ή η ασθένειά των κλπ, και τόσα άλλα ευτράπελα και οξύμωρα, με αποτέλεσμα να γεμίζουν οι Εκκλησιές και τα Μοναστήρια, από πατερίτσες, από ζώνες και κυρίως, από φιλοδωρήματα, χρήματα και ολόκληρες περιουσίες ακόμη, χωρίς να ερευνούν, για να μάθουν, αν όλα αυτά είναι κατασκευάσματα και δόλιες μεθοδεύσεις των Ιερατείων, όπως γίνεται και με τις δήθεν αναβρισκόμενες θαμένες εικόνες, ενώ από την προηγούμενη η παλαιότερα έχει τοποθετηθεί στο συγκεκριμένο σημείο, που δήθεν είδε στο όνειρό του ο, επιτήδειος του Ιερατείου. Αλήθεια εσείς Μακαριότατε, στη δύσκολη αυτή στιγμή της ζωής Σας, τι γνώμη έχετε, για το θαύμα, γιατί δεν το επικαλείστε, για παραδειγματισμό στο ποίμνιό Σας και αντί αυτού την κοπανάτε για το εξωτερικό και μάλιστα δέχεστε τα έξοδά σας να τα καλύψει ο Κρατικός Προϋπολογισμός, τουτέστιν ο κάθε ανήμπορος Άνθρωπος; Αλήθεια Μακαριότατε, γιατί τα θαύματα γίνονται σε πτωχούς, αγράμματους και ανήμπορους Ανθρώπους, όπως τα προβάλλουν ακόμη και σήμερα τα Ιερατεία, όπως την δήθεν κατάρα σε ολόκληρο χωριό, της Αγίας Αικατερίνης και τούτο διότι δεν κτίστηκε ακόμη η Εκκλησία της, ενώ η Εκκλησία του τάδε Αγίου ανακαινίστηκε και τόσα άλλα, είναι επινοήσεις των Ιερατείων, των καθ' όλα αγυρτών και εκμεταλλευτών του πόνου και της πίστης των Ανθρώπων, αλλά και της προβαλλόμενης φοβίας προς τον Θεό, τους Αγίους και Ιεράρχες; Δεν μπορώ να μην αναφερθώ και σε αυτό το βάρβαρο παράδειγμα της βάπτισης ενός μωρού, όπου από τα πρώτα βήματα, ως ανθρώπου στη ζωή, του εμφυτεύεται ο φόβος από την παρουσία και μορφή του Ιερέα και από τον φόβο του πνιγμού, κατά το βούτημά του στη κολυμβήθρα, αφήνοντας έτσι ψυχολογικά σημάδια φόβου σε όλη του τη μετέπειτα ζωή, σε αντίθεση της απλής εκείνης βάπτισης του Χριστού και Θεού σας, στον Ιορδάνη Ποταμό.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω αναφερόμενων, αποδεικνύεται, ότι όλες οι Θρησκείες και Θεοί του Κόσμου, είναι επινοήσεις και κατασκευάσματα των Ιερατείων των, όπως και οι υπάρχουσες εισέτι Κοσμοθεωρίες και τα Πολιτικά Συστήματα, όπου και αυτά είναι διαμορφωμένα, μέσα από τις νοοτροπίες, τα πάθη, τις δομές και τις Αρχές της επικρατούσης, από τα παλαιά κυρίαρχης μορφής, Θεού και Ανακτόρου, αλλά και αυτού του Αναληθούς Κόσμου των 2000 μ.χ. χρόνων, καθόσον όλα μαζί, σαν σκοπό και στόχο είχαν και συνεχίζουν να έχουν και σήμερα ακόμη, να διαιρούν, να παραπλανούν, να φοβίζουν, να φανατίζουν, να εξαναγκάζουν και να ταλαιπωρούν τους Λαούς, τουτέστιν να συντελούν στην περαιτέρω επικράτηση του μίσους και του ψεύδους, των πολέμων και του Αναρχισμού, αλλά και αυτού του σκοταδισμού, προκειμένου, καθεστωτικά πλέον να ελέγχουν και να καταπιέζουν και πάλι τον σημερινό Κόσμο. Με την αναβίωση όμως του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού και την επικράτηση της "ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και για μέσου αυτής, της εγκαθίδρυσης μιας ΟΠΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αλλά και την επικράτηση στον Κόσμο ολόκληρο μιας ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ο σημερινός Αναρχισμός και οι πόλεμοι, αλλά και κάθε Θρησκεία, Θεός και Ιερατείο, δεν θα έχουν θέση πλέον, αλλά και δεν θα φοβίζουν τον κόσμο καθόσον; α. Οι Εορτές των Ολυμπιακών Αγώνων θα πραγματοποιούνται μόνιμα στα Ιστορικά των Εδάφη, που τους γέννησαν, αλλά και θα πραγματοποιούνται ακριβώς, όπως στην Αρχαιότητα, προκειμένου να Καλλιεργείται η Νέα Γενιά στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, με ελεύθερη την Σκέψη και την Διανόηση, στις συνεχείς και διαρκείς αναζητήσεις, ώστε να μη παρουσιάζεται το φαινόμενο του Κόσμου των 2000 μ.χ. χρόνων, όπου ο Νέος, ο Άνθρωπος γενικότερα μπορεί να μορφωνόταν επάνω σε μια Επιστήμη, όμως δεν ήταν Καλλιεργημένος, σε όλα τα επίπεδα των Κοινωνικών, Περιβαλλοντικών και Πολιτιστικών συμπεριφορών του, αλλά και των Δημοκρατικών συμπεριφορών, έναντι των συνανθρώπων του. Οπότε Καλλιεργούμενοι και εκπολιτιζόμενοι οι Άνθρωποι και οι Λαοί, μέσα από τα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, της μόνης Υπέρτατης σημερινής Δύναμης του Κόσμου, θα δημιουργηθούν και πάλι οι προϋποθέσεις εκείνες, όπου οι εστίες του Αναρχισμού, των Πολέμων και των Θρησκευτικών διχασμών και παθών, θα παύσουν να υπάρχουν, τόσον από τις νέες δομές και μεθόδους της πρόληψης, όσον και για του Θεσμού των Εκεχειριών. Ιδού και η αποστολή των σημερινών, αλλά και αυριανών Δημοκρατικών Πολιτικών Ηγεσιών, των Πνευματικών, Αθλητικών και Πολιτιστικών Φορέων του Ιστορικού αυτού Τόπου και του Κόσμου ολοκλήρου, να βάλλουν βαθειά στη καρδιά τους τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ και να κρατούν στα χέρια των την μία και Αληθινή Φλόγα, την Δάδα του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, που ανάβει, με το Αληθινό Φώς των Αχτίνων του Ηλίου, το εκπορευόμενο Φως, από την ΟΛΥΜΠΙΑ, όπου καλεί, ενωμένους όλους τους Ανθρώπους και τους Λαούς, του Πλανήτη ΓΗ, να αποβάλλουμε τον μέχρι τώρα αναληθή μανδύα, που μας έχουν επιβάλλει τα καθεστωτικά Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των και άμεσα να αναβαπτισθούμε στη Κολυμβήθρα του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, και ενωμένοι να προχωρήσουμε στη διαμόρφωση του αυριανού Αληθινού Κόσμου, του Κόσμου ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Ιδού γιατί σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε μία Ομόσπονδη Παγκόσμια Δημοκρατία του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα πρέπει άμεσα να εγκαθιδρυθεί, με παράλληλη εξαφάνιση των Υπερδυνάμεων, και απομόνωση των Θρησκειών του Κόσμου, στους τόπους των Ιερατείων και λατρείας των, αφήνοντας έτσι ελεύθερο την Ανθρώπινη Διανόηση και Σκέψη, προκειμένου ο Άνθρωπος, με τα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, να καταστεί και πάλι, το ανώτατο Πνευματικό Ον και η μοναδική Δύναμη, όλου του Πλανήτη ΓΗ, οπότε δεν θα έχει και την ανάγκη των κατασκευασμένων Θρησκειών και Θεών, από τους επιτηδείους των Ιερατείων, αλλά και δεν θα έχει και την ανάγκη της εξάρτησής του, από τους Θεούς, τις Θρησκείες και τα Ιερατεία των. Και ιδού γιατί εμείς οι Έλληνες θα πρέπει να πρωτοστατήσουμε στις παρούσες Κοσμογονικές ανακατατάξεις του κόσμου, χρησιμοποιώντας κατάλληλα ολόκληρο το Πνευματικό μας Οπλοστάσιο..

Και ιδού γιατί εμείς σταθερά πιστεύουμε ότι, με την αυγή του Α' Αιώνα του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του Αιώνα της Εγκαθίδρυσης της Κοσμοθεωρίας του Ολυμπισμού, της εγκαθίδρυσης μιας Ομόσπονδης Παγκόσμιας Δημοκρατίας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και μιας Ολύμπιας Παγκόσμιας Θρησκείας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα δικαιωθούν οι ελπίδες όλων των Λαών, από την ισοπέδωση των μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενων Κοσμοθεωριών, όπως του Καπιταλισμού του Κομμουνισμού του Φασισμού του Σοσιαλισμού και ιδιαίτερα της πρόσφατης παρουσίας του Αναρχισμού, αλλά και της εισέτι παρουσίας των Θρησκειών, των Θεών και των Ιερατείων των, όπου όλα μαζί σαν σκοπό και στόχο, όπως προαναφέρθηκα, είχαν και συνεχίζουν να έχουν να χωρίζουν έτι περαιτέρω τον Κόσμο, αφού δεν κατόρθωσαν μέχρι σήμερα να τον οργανώσουν πάνω σε ορθολογικές βάσεις, με αποτέλεσμα να παραμένει η ίδια πρωτόγονη κατάσταση. Άλλαξε το δυναμικό της ισχύος και της βίας, δεν άλλαξε όμως ακόμη η φύση τους. Τον Πέλεκυ του Τρωγλοδύτη αντικατέστησε ο Κεραυνός του Δία, όμως τον Κεραυνό του Δία δεν τον κρατεί ξανά ο Δίας, τον κρατούν οι Κυβερνήσεις και αυτές τις συνθέτουν οι άνθρωποι, που δεν είναι πάντα οι καλύτεροι οι Άριστοι κατά Πλάτωνα. Ιδού γιατί την υστάτη αυτή στιγμή απαιτείται η ανάπτυξη μίας Διεθνούς Κοινής Γνώμης, έτσι ώστε να φθάσει στο σημείο που να ελέγχει τη βία και να θέτει τα θεμέλια μιας Ιδεώδους Οικουμενικής Κυβέρνησης, της Ομόσπονδης Παγκόσμιας Δημοκρατίας του Ολυμπισμού, καθόσον σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε το σκοτάδι είναι πυκνό και αδιαπέραστο στο Διεθνές Πολιτικό Πεδίο και η σύγχυση των Ιδεών και Αντιλήψεων είναι δεδομένη σε όλον τον Κόσμο, όπως και το χάος, το δέος, η αναρχία, οι Πόλεμοι και η διαφθορά βλέπουμε να συνεχίζονται. Αλλά και ιδού γιατί σήμερα βλέπουμε στο έπακρον, την όλη γύμνια των Θεών, των Θρησκειών και των Ιερατείων των, που δεν είναι τίποτε άλλο, από επινοήσεις και αναληθή κατασκευάσματα, αυτών των κλειστών Κοινωνιών, προς ίδιο όφελός των, καθόσον πάντοτε πρόβαλλαν και συνεχίζουν να προβάλλουν το πρόσχημα, ότι αυτοί είναι σταλμένοι από τον Θεό τους, για να μεσολαβούν μεταξύ των Ανθρώπων και Θεού και πάντοτε με ανταλλάγματα, χρημάτων, κοσμημάτων, κειμηλίων, προσκυνημάτων, αλλά και με υφαρπαγή ολόκληρων περιουσιών, με άλλα λόγια, αναγκαστική και απροκάλυπτη εκμετάλλευση του Ανθρώπινου πόνου και φόβου. Οπότε δεν έχει να φοβηθεί ο κάθε πιστός Χριστιανός και κάθε άλλος πιστός, άλλης Θρησκείας και μάλιστα Έλληνας Χριστιανός, αφού στο σώμα του ρέει ακόμη το αίμα των Αρχαίων Ελλήνων Προγόνων του, αυτών που δημιούργησαν το Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα. Με βάσει τα ανωτέρω, δεν θα πρέπει να συνεχίσουμε, αλλά και να ανεχόμαστε και άλλο την προδοσία εκείνων που συνετέλεσαν στη στέρηση αυτών των Ιδεωδών, από την Ανθρωπότητα, αλλά και όσων ακόμη και σήμερα θέλουν να σταθούν εμπόδιο στην Αναβίωση των Ιδεωδών αυτών, προκειμένου να προέλθει η Αλλαγή του Κόσμου των 2000 μ.χ. χρόνων, με αυτόν τον σημερινό διαμορφούμενο Κόσμο, τον Αληθινό Κόσμο, τον Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Για να υπάρχει όμως ολοκληρωμένη, αλλά και αρμονική συνύπαρξη, όλων των Λαών και Κρατών, θα πρέπει άμεσα, οι Ναοί του Αρχαίου Ελληνισμού και του Χριστιανισμού και κάθε άλλης Θρησκείας, να υπαχθούν στους Δήμους και Δημότες, καθότι και αυτή η ονομασία Εκκλησία, κατά την Αρχαία Ελλάδα, είναι του Δήμου Εκκλησία, οπότε θα πρέπει να ονομάζονται πλέον Πολιτιστικά Κέντρα των Δήμων και Δημοτών. Όσον αφορά τους μεγάλους Ναούς και Μοναστήρια, προτείνεται να παραχωρηθούν από τους Δήμους πλέον, σε Επιχειρηματίες του Πολιτισμού, για Λυρική Σκηνή, για Θεατρικές παραστάσεις, Καλλιτεχνικές, Μουσικές και γενικότερα εκδηλώσεις της Καλλιέργειας του Πνεύματος των Ανθρώπων του ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Με βάσει τα ανωτέρω, θα πρέπει να καταργηθούν οι εικόνες των Αγίων και Αποστόλων και Ευαγγελιστών και Αρχιερέων κ.λ., εκτός του Αρχηγού εκάστης Θρησκείας και τούτο προκειμένου να μη συνεχιστεί άλλο η εκμετάλλευση του Ανθρώπου, για των δήθεν θαυμάτων, των δήθεν προερχομένων, από Θαυματουργικές εικόνες, αλλά και των άλλων Αγίων, μυστηρίων, λιτανειών και λειψάνων, όπου και αυτά ακόμη τεμαχίζονται και μοιράζονται στους πιστούς τους, με αντίτιμο. Επίσης εικόνες, που δήθεν δακρύζουν και αιμορραγούν, που χάνονται, που ανευρίσκονται, ακόμη του κατακερματισμού του Τιμίου Ξύλου και όλα αυτά και επί 20 αιώνες, είναι καθαρή εκμετάλλευση των Ιερατείων, προς τις αδυναμίες των ανθρώπων, στη Πίστη των. Επίσης η χρηματική εκμετάλλευση κάθε πιστού, από της γέννησης, μέχρι και του θανάτου, με διάφορους τρόπους, όπως των κεριών, των λαμπάδων, των δεήσεων, των περιφερόμενων εντός του Ναού δίσκων, εικόνων, όπως και αυτές οι αναχρονιστικές μυστικοπάθειες, μυσταγωγίες, λειτουργίες, ψαλμούς, αγιασμούς, εξομολογήσεις, βαπτίσεις, γάμους και θανάτους και προπάντων του θεσμού των Ταμάτων, με την ανοχή πάντοτε των Πολιτικών Εξουσιών, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι των Αρχιερέων, όχι μόνον να είναι καταχραστές, αλλά και ανάξιοι, για παραδειγματισμό, βάσει των μέχρι τούδε Δημοσιογραφικών ερευνών και αποδείξεων, αλλά και Δικαστικών αποφάσεων, οπότε πρέπει άμεσα όλα αυτά να σταματήσουν. Πέραν όλων των ανωτέρω έχουμε και τη μυστική και μυστηριώδη και αδιαφανή αφή του Αναστάσιμου δήθεν φωτός και μάλιστα με συμμετοχή στη μεταφορά, της εκάστοτε Πολιτικής Ηγεσίας, αλλά και αυτή την αλόγιστη ηχορύπανση που προκαλείται από τις καμπάνες και των άμορφων φωνών των Παπάδων κ.λ. και μάλιστα, με πολλά μεγάφωνα έξω από τις Εκκλησιές. Επίσης οι Χριστιανικοί Ναοί, με τους τρούλους, οι απόκρυφοι και μυστηριώδεις χώροι, οι περίεργες και οι ακατανόητες κινήσεις και δεήσεις των Ιερέων και Δεσποτάδων εντός των Ναών. Όλα τα ανωτέρω, είναι ντροπή για την υπόσταση της Ανθρώπινης διανόησης, της σημερινής Επιστήμης, της Τεχνολογίας της Τεχνογνωσίας και της έρευνας, αλλά και ιδιαίτερα της Παιδείας μας, καθότι καθήλωναν την Ανθρώπινη Σκέψη, αλλά και το Πνεύμα, σε όλα αυτά τα 2000 μ.χ. χρόνια, σε αντίθεση, με τους Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς, που είναι εμφανείς, ελεύθεροι και μεγαλοπρεπείς, για θαυμασμό, όπως και τα ελεύθερα Αρχαία Θέατρα, που επιμορφώνουν τους Ανθρώπους, οι ελεύθερες, αλλά και μεγαλοπρεπείς Τελετές, με νόημα και σημασία. Επίσης η Αληθινή και εμφανή αφή της Δάδας του Ολυμπισμού, από την Ακτίνα του Ηλίου, του Αληθινού εκπορευόμενου Φωτός από την Ολυμπία, δια του οποίου το Ανθρώπινο Πνεύμα, παραμένει ελεύθερο, προκειμένου να διαλέγεται και ερευνά ελεύθερα και πάντοτε να φιλοσοφεί και να καθοδηγεί, αλλά και να Καλλιεργεί τη Παιδεία μας, στο Πνεύμα, στο Σώμα και τη Ψυχή, σε έναν Αληθινό Κόσμο, το Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.

Οπότε, με βάσει τα ανωτέρω, ο Άνθρωπος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, έχει να επιλέξει την συνέχιση της παλαιάς Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, όπου μυστηριακά και εξαναγκαστικά συντηρείται εδώ και 2000 χρόνια, ή την ορθολογιστική και Αληθινή, αλλά και ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων. Ήδη η σημερινή Επιστημονική Σκέψη του Κόσμου, του Κόσμου του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, μας δίνει όλο και πιο νέο χρωματισμό στην Ελεύθερη Σκέψη και το Πνεύμα αλλά και σε αυτήν την νέαν κατεύθυνση των Ανθρωπίνων πραγμάτων, ώστε να έχουμε αύριο έναν Παγκόσμιο Πολιτισμό και μια Παγκόσμια Επιστήμη, μια Παγκόσμια Οικολογική συμπεριφορά και μια Παγκόσμια Δικαιοσύνη, αλλά και μια ενιαία και Παγκόσμια Πολιτική, που θα προέλθει, μέσα από την εγκαθίδρυση και επικράτηση της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ της ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Με την επικράτηση του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ γενικότερα, δεν σημαίνει ότι οι Φυλές όλου του Κόσμου θα φυλακιστούν σε μια άκαμπτο τάση Θεσμών και στέρηση αγαθών. Όχι, όλα θα υπάρχουν, βουνά, θάλασσες, δάση, ιστορία, ήθη, έθιμα και Θρησκείες που θα λειτουργούν όμως σαν Λατρευτικοί Πολιτιστικοί Χώροι και Φορείς. Μόνο έτσι οι άνθρωποι δεν θα μισούνται τόσο, δε θα φοβούνται τόσο και θα διατηρούν το Πνεύμα, το Σώμα και την Ψυχή καθαρότερα. Ακόμη η ενοποίηση του Ανθρώπινου Γένους, σε μια Παγκόσμια Κοινότητα δεν συνεπάγεται τη δημιουργία μιας ομοιογενούς Κοινότητας, αλλά την αποδοχή και κατάλληλη χρήση κάθε ξεχωριστής ιδιότητας, μέσα σε μια ατμόσφαιρα κατανόησης. Επίσης θα καθιερώσει ικανά και Ιδεώδη μέτρα παροχής Δικαιοσύνης, ισότητας, Υγείας, ίσων ευκαιριών και μίας ενιαίας Πίστης στη μια και μοναδική Υπέρτατη Δύναμη του Κόσμου, τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ. Οπότε, είναι βέβαιον ότι θα ανοίξει μια νέα φάση στην Ανθρώπινη Ιστορία, με το να σταματήσει η τεράστια σπατάλη που προκαλείται από τα αμοιβαία πλήγματα των ανταγωνισμών των Μεγάλων Δυνάμεων και η μεγαλύτερη ακόμη σπατάλη, η οποία οφείλεται στην υποπαραγογηκότητα των μεγάλων ανθρωπίνων μαζών, είτε λόγω της πτώχειας των, είτε λόγω του πλούτου των, που δεν έχουν κάποιο κίνητρο. Εμείς οι Έλληνες, με τις παρακαταθήκες των Προγόνων μας, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Κόσμος είναι κάτι το αναπόδραστο, οπότε καλούμαστε πρώτοι να συμβάλλουμε και επιδράσουμε καθολικά στην Οικουμένη, για να αλλάξουμε τη ροή της Ιστορίας, κάνοντας καλύτερη χρήση της γνώσης, ώστε να επιτύχουμε καλύτερη αρμονία και ισορροπία της ζωής, όπως ακριβώς έγινε προ 2.500 χρόνια. Έτσι η Ελλάδα θα συνεχίσει να χύνει και πάλι το ελιξίριο της Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης και Σκέψης, στο αίμα του κάθε ανθρώπου, του Κόσμου ολοκλήρου, οπότε η Ελλάδα θα πρέπει θα γίνει και πάλι η ασφαλής φωλιά του Πνεύματος και της Τέχνης, αλλά και της Νέας Γενιάς, όπου θα Καλλιεργείται στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, στο αντίστοιχο τρίγωνο: Πνύκα, Δελφοί, Ολυμπία. H μεγαλύτερη απειλή για τον κάθε Άνθρωπο σήμερα, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι αυτός, μήπως παρασυρόμενοι από την επιπέδωση και την καθεστωτική εισέτι παρουσία των Ιερατείων, δεχθούμε αυτή την ταπείνωση να γίνουμε άμορφη μάζα. Τον κίνδυνο αυτόν είναι δυνατόν να τον αποφύγουμε μόνο με το Πνεύμα και την ανάπτυξη της Τεχνολογίας και Τεχνογνωσίας προς όφελος του Κόσμου και του Σύμπαντος. Εξάλλου το Πνεύμα και η Πολιτική ελευθερία στο Τόπο αυτόν έχουν βαθύτατες τις ρίζες και δύνανται να αποτελέσουν την αφετηρία για να χαράξει ο Ελληνισμός, δια του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και πάλι μια γραμμή μεγάλης Πνευματικής, Πολιτιστικής, Αθλητικής, Περιβαλλοντικής και Πολιτικής έξαρσης, για να συνδέσει το παρόν με το παρελθόν, κατά τη σκληρή απαίτηση των σημερινών καιρών. Τα Πολιτικά Συστήματα και οι εξωπραγματικές και κατασκευασμένες Θρησκείες, θα συνεχίζουν να χωρίζουν, αλλά και να φανατίζουν τους ανθρώπους, τις Χώρες και τους Λαούς. Αντίθετα η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και ο Ολυμπισμός, με τα Ιδεώδη των και τη Καλλιέργεια των ανθρώπων με την ολοκληρωμένη πλέον, διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή, είναι τα μόνα όπλα που θα ενώσουν τους Λαούς, τον Κόσμο ολόκληρο, καθόσον μέχρι σήμερα ο Άνθρωπος δεν είχε κατανόησε πλήρως τη σημασία την οποία έχουν τα μεγάλα αυτά Πνευματικά όπλα, για τη επιβίωσή του, την ορθή και αληθινή παρουσία του στο Κόσμο αυτόν. Ζει ακόμη σε ένα ψεύτικο Κόσμο, κάτω από τις εξωπραγματικές θεωρήσεις περί των Πολιτικών θέσεων, των Θρησκευτικών δοξασιών και των Εννοιών περί του Κόσμου και του Σύμπαντος. Απόδειξη όλων τούτων είναι η σημερινή Αναρχική Παγκόσμια κατάσταση, όπου κινδυνεύει όλο το Οικολογικό σύστημα, αλλά και ολόκληρος ο Πλανήτης ΓΗ.

Ιδού γιατί ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, είναι και πάλι εδώ, δικαιώνοντας έτσι το σύνολο του Κόσμου που θαύμαζε και συνεχίζει να θαυμάζει τον Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα και μάλιστα ανελλιπώς από τους πρώτους Χριστιανικούς χρόνους, μέχρι και σήμερα, οπότε μας δίδεται η ελπίδα, αλλά και το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι έστω και αργά, μετά από τα 2.000 μ.χ. χρόνια, μπορεί να διαφοροποιηθεί ο κόσμος ολόκληρος, καθόσον στα χρόνια αυτά ο Άνθρωπος ζούσε και συνεχίζει να ζει ανελεύθερα, καταπιεσμένος και υποταγμένος, κάτω από την καθεστωτική παρουσία των Ιερατείων. Με βάση την ήδη υπάρχουσα σημερινή κατάσταση του Κόσμου, τις διαπιστώσεις και τα αποτελέσματα που επέφεραν στα 2.000 μ.χ. αυτά χρόνια, οι υπάρχουσες και σήμερα ακόμη Κοσμοθεωρίες, τα Πολιτικά Συστήματα και οι Πολιτικές Εξουσίες, μετά των συνεργαζόμενων μετ' αυτών Θρησκευτικών Ιερατείων, θα πρέπει σήμερα, με ήρεμη και ειρηνική προσπάθεια να μεταβούμε στον αληθινό Κόσμο του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ώστε όλα να συνυπάρξουν και όλα να συνλειτουργήσουν ομαλά και μέσα, από τους Πολιτειακούς Θεσμούς και Διεθνείς Νόμους, που θα δημιουργηθούν από την Ομόσπονδη Παγκόσμια Δημοκρατία του Ολυμπισμού. Όσον αφορά τη Πίστη στη Παράδοση και την Εκκλησία, Αρχαία και Νέα, θα πρέπει να είναι και να παραμείνει ενιαία, καθόσον η Εκκλησία και η Παράδοση των Ελλήνων προϋπήρχε του Χριστιανισμού, οπότε τα Πιστεύω και οι Παραδόσεις των Λαών θα πρέπει να μην τίθενται σε χρονικές περιόδους και σε νεώτερες και παλαιότερες Θρησκευτικές Δοξασίες, αφού μία είναι η Υπέρτατη Δύναμη του Κόσμου ολοκλήρου, αυτή της Εξελικτικής και των φυσικών φαινομένων και η οποία σύντομα θα αποδειχθεί. Αυτή τη δύναμη ο Αρχαίος Έλληνας την παρουσίαζε στην Ανθρώπινη μορφή του Δία, καθόσον πίστευε ότι ο κάθε Άνθρωπος μέσα του έχει μια δύναμη την οποία ονόμαζε Θεό και τις συμπεριφορές του, τις επιθυμίες του, τις εκδηλώσεις του τις αντιπροσώπευε με έναν Θεό, του οποίου έδιδε και το όνομα, ανάλογα το τι αντιπροσώπευε, όπως η Θεά Αθηνά αντιπροσώπευε τη Σοφία, ο Απόλλωνας τον Ήλιο, ο Ποσειδώνας τη Θάλασσα, η Δήμητρα τη Γεωργία κ.λ, οπότε και οι δώδεκα Αρχαίοι Έλληνες Θεοί αντιπροσώπευαν το σύνολο των εκδηλώσεων και συναισθημάτων του Ανθρώπου, χωρίς όμως να παρεμβάλλονται και συμπράττουν με τις Πολιτικές Εξουσίες, με αποτέλεσμα να γεννηθεί και επικρατήσει η Δημοκρατία του Χρυσού Αιώνα του Περικλέους, σε αντίθεση την μετά Χριστό Εποχή, των 2.000 χρόνων ανορθόδοξης και αναληθούς εποχής, όπου τα Θρησκευτικά Ιερατεία συνεργάζονταν και ταυτίζονταν, με τους Αυτοκράτορες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και μετέπειτα τους Ευρωπαίους Βασιλείς, προκειμένου να συντηρούν και επιβάλουν δια του εξαναγκασμού και του φόβου τα ανορθόδοξα Πολιτικά Συστήματα και τις Κοσμοθεωρίες των, αλλά και τις αλλοπρόσαλλες προς την Ανθρώπινη διανόηση Ανατολίτικες θρησκευτικές Δοξασίες των, αρκεί να κρατούσαν την Εξουσία, με υποταγμένους τους Λαούς των, κάτω από τις φοβίες και τις μυστικοπαθείς και μυστηριώδεις δοξασίες των Θρησκειών τους, με αποτέλεσμα να καταστούν οι Θρησκείες αυτές καθεστωτικές στους Λαούς και στη συνέχεια να δημιουργήσουν τις δόλιες και αιμοσταγείς Σταυροφορίες, τις μεταξύ των Χριστιανών σφαγές, τον διαχωρισμό Ανατολικής και δυτικής Εκκλησίας, τις σφαγές μεταξύ Καθολικών και διαμαρτυρομένων Χριστιανών κ.λ και επί πλέον να επιφέρουν το διαίρει και βασίλευε των Λαών και αυτόν τον Μεσαίωνα. Από όλα αυτά διαπιστώνομαι ότι η συνέχιση των Ιδεωδών του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού, είναι διακαής πόθος και επιθυμία όλων των Λαών του Κόσμου, αφού παρέμεινε ανεξίτηλος στις μνήμες και τις καρδιές των Ανθρώπων και ο θαυμασμός των, βρίσκεται και πάλι στο έπακρο, παρά το πέρασμα των 2.000 μ.χ. χρόνων.
Με οδηγό τα προαναφερόμενα, άμεσα όλοι οι Άνθρωποι και οι Λαοί, αλλά και προπάντων οι Πολιτικές Ηγεσίες, θα πρέπει εδώ και τώρα, να προχωρήσουν στον διαχωρισμό της κάθε Κρατικής Εξουσίας και ιδιαίτερα της Παιδείας, από την κάθε Θρησκευτική Δοξασία, προκειμένου να εξαλειφθεί και το μόνιμο φαινόμενο της καθεστωτικής παρέμβασης των Ιερατείων. Οπότε θα παύσουν να σηκώνουν οι Αρχιερείς Μπαϊράκια και Λάβαρα, εικόνες και Σταυρούς, καθόσον με αυτές τις μεθοδεύσεις παροτρύνουν τους Λαούς σε φανατικές συγκρούσεις και πολέμους, όπως το: " Εν τούτο νίκα", των Βυζαντινών χρόνων, αλλά και το πρόσφατο παράδειγμα του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στην Πλατεία Συντάγματος. Ας παύσουν κάποτε να ακολουθούν ακόμη τις νοοτροπίες εκείνες των Εβραίων, που αλάλαζαν, με την παρουσία της δήθεν Διαθήκης του Θεού, που μόνο προς αυτούς έστελνε ο Θεός, όπως ακόμη και για την επίδοση των10 Εντολών, από τον Θεό τους δήθεν, μέσω του Μωυσή και ότι η σωτηρία όλων μας θα προέλθει μόνον δια της υποταγή μας στην υπηρεσία του ενός και μόνο Θεού, που θα Κυβερνήσει Ουρανό και Γη. Ποτέ δεν έλαβαν υπόψη τους την αληθινή παρουσία του Ανθρώπου στη ΓΗ, που είναι και το Κυρίαρχο Ον του Πλανήτη Γη και σε κάθε προσπάθειά του να καταστρέψει τον Πλανήτη Γη, αφού με τη σημερινή Τεχνολογία και Τεχνογνωσία του, μπορεί να το κάνει, κανείς από τους αντιπροσώπους όλων των Θεών, ή και αυτός ο δήθεν ένας Θεός των Ιουδαίων, ή των Χριστιανών, δεν μας είπαν, αν μπορούν να σταματήσουν τον Άνθρωπο, από αυτή την καταστροφική αλαζονεία του, οπότε τα παραμύθια ας παύσουν, από αυτές όλες τις αναχρονιστικές και κλειστές Θρησκευτικές Κοινωνίες των Ιερατείων. Ιδού γιατί αυτές οι κλειστές Θρησκευτικές και Θεϊκές Κοινωνίες, όλου του Κόσμου, με τις Δοξασίες των, τους Αρχιερείς και τα ιδικά των Ιερατεία, θα πρέπει να απομονωθούν και έτσι να παραμείνουν στις κλειστές μεταξύ των Κοινωνίες και σαν τέτοιος ειδικός χώρος, ανταποκρίνεται το Άγιο Όρος, για την Ελλάδα. Όσον αφορά δε, για την όλη Ιστορική τους Κληρονομιά και τα Κειμήλιά των, τα λείψανά των και τις Θαυματουργικές δήθεν Εικόνες, τα Λάβαρά, τα Μπαϊράκια κλ, και επειδή όλα αυτά είναι επινοήσεις και κατασκευάσματά των και τελείως άσχετα του σημερινού Αληθινού Ανθρώπου του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και προπάντων, επιβαλλόμενα αναγκαστικά στους Λαούς, από τους περισσότερους Ηγεμόνες Αυτοκράτορες και Βασιλείς, αλλά και τα καθεστωτικά, επί των Λαών Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των, ας τα πάρουν εκεί που θα περάσουν το υπόλοιπο της μυστηριώδους ζωής των. Κατόπιν όλων τούτων, άμεσα και οριστικά θα πρέπει να διαχωριστούν, οι Θρησκείες και τα Ιερατεία των, τόσο από τις Πολιτικές Ηγεσίες των Λαών, όσο και από την εκπαίδευση των Νέων μας και κυρίως, να μη χρησιμοποιούνται Θρησκευτικά Σύμβολα στα Εθνικά Σύμβολα των Κρατών και Λαών και ιδιαίτερα στην Εκπαίδευση. Οπότε αντί του Σταυρού και άλλων διαφορετικών σημείων, άλλων Λαών, θα πρέπει να αντικατασταθούν με την πύρινη Φλόγα, την Δάδα του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του εκπορευόμενου, από την Ολυμπία Αληθινού Φωτός, που αγκαλιάζει ολόκληρο τον Κόσμο. Όσον αφορά τους Ιερείς και τους αντίστοιχους των άλλων Θρησκειών του Κόσμου, όπως αναλυτικά αναφέρθηκα ανωτέρω, οι Ναοί και οι Ιερείς θα πρέπει να υπαχθούν στους Δήμους και τους Δημότες, και ασφαλώς σε περιορισμένο και αναγκαίο αριθμό, αντί του υψηλού σημερινού αριθμού και μάλιστα αναλογικά, για όλες τις Θρησκείες των Ανθρώπων και τούτο, μέχρις ότου παρέλθει και η παλαιά γενιά και επικρατήσει η Νέα Γενιά, η ΓΕΝΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω αναφερομένων, διαπιστώνεται ότι και εκ των πραγμάτων πλέον, τίποτε το καλό και ορθόν μπορούν πλέον να δώσουν οι μέχρι τώρα Θρησκείες, Θεοί και τα Ιερατείων των. Το μόνο που κατόρθωσαν να κάνουν στα 2000 μ.χ. χρόνια, ήταν να ανακόψουν τη όλη Ορθή και Αληθινή πορεία του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού και να παραμείνει η Ανθρωπότητα στη στασιμότητα, του πίστευε και μη ερεύνα και με το επαναλαμβανόμενο Αιώνες τώρα, από τα Ιερατεία, σε κάθε δύσκολη στιγμή του Ανθρώπου: Τι μας απομένει τώρα; Η σωτηρία μας, από τον Θεό και μόνον, με αποτέλεσμα να επέρχεται και πάλι το τέλμα στην περαιτέρω έρευνα και να σταματά, κάθε άλλη προσπάθεια, που θα μπορούσε ο Ανθρώπινος Νους να ανακαλύψει. Ιδού γιατί ο Γίγαντας του Πνεύματος ΠΛΑΤΩΝ, έλεγε ότι: "Δια της θέλησής του ο κάθε Άνθρωπος μπορεί να αναδιοργανώσει τις συνθήκες μιας Ανθρώπινης ζωής, γενόμενος κύριος της ζωής του" και συνέχιζε: " Μπορείτε να κάνετε όλα τα πράγματα, όπως εσείς θέλετε." Οπότε διαπιστώνουμε ότι, όλα αυτά τα εξωπραγματικά και επικρατήσαντα πιστεύω, από τα Ιερατεία, είναι ανελεύθερα, μυστηριώδη και αναληθή, σε όλη αυτή τη διαδρομή των 2000μ.χ. χρόνων, όπως και η διαμορφωθείσα σημερινή ανώμαλη κατάσταση του Πλανήτη μας, που δημιουργήθηκε και διαμορφώθηκε και αυτή, μέσα από τις αλαζονικές συμπεριφορές και μεθοδεύσεις Αυτοκρατόρων και Βασιλειάδων, ενός άλλου Κόσμου, του Κόσμου εκείνου που διαμορφώθηκε, από τα ίδια νάματα του ίδιου ανωτέρω χρονικού διαστήματος, των 2000 μ.χ. χρόνων. Ιδού γιατί, εδώ και τώρα, θα πρέπει όλοι μας να αφυπνιστούμε, αλλά και άμεσα να ενεργοποιηθούμε και προπάντων, να συμβάλλουμε, όλοι μαζί, οι Πολιτικές Ηγεσίες και Άνθρωποι του Πνεύματος, στη καλυτέρευση του Κόσμου, αφού προηγουμένως κατανοήσουμε την μέχρι σήμερα πλάνη όλων μας, αλλά και να ομονοήσουμε, ώστε να προέλθει το μεγαλείο της Αλήθειας και αυτής της Αγάπης, με την συνεχή Καλλιέργεια του Πνεύματος, της Ψυχής και του Σώματος της Παιδείας μας, καθότι ο Άνθρωπος, Καλλιεργούμενος με τα ανωτέρω Ιδεώδη, καθίσταται και το ανώτατο Ον του Πλανήτη μας, σε αντίθεση των Ανθρώπων εκείνων των τελευταίων 2000 μ.χ. χρόνων, όπου διαμορφώθηκαν, μέσα από τις μυστηριώδεις Θρησκευτικές Δοξασίες, τα κλειστά, αναληθή, και σκοτεινά Ιερατεία των Θρησκειών και των Θεών. Ιδού γιατί θα πρέπει να είναι πλέον γεγονός η Αλλαγή του Κόσμου των 2000 μ.χ. χρόνων, με τη μετάβασή του, ειρηνικά και ομαλά, αλλά και μεθοδικά στον Αληθινό Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Εμείς οι Έλληνες, αλλά και ο Κόσμος ολόκληρος και ιδιαίτερα η Νέα Γενιά, θα πρέπει να αισιοδοξούμε, για την πλήρη επιτυχία του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αφού έχουμε ενώπιον μας το Μεγάλο Οπλοστάσιο της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, για οδηγό, αλλά και αυτό το μεγαλείο και μεγαλειώδες γεγονός, της Αναβίωσης των Εορτών των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως ακριβώς γινόντουσαν στην Αρχαία Ελλάδα, Καλλιεργώντας τους Νέους μας, στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, από τον Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του οποίου σήμερα ήδη διανύουμε το 07 έτος του. Οπότε, θα είμαστε και βέβαιοι ότι, ο νους των ανθρώπων θα ανοίξει και πάλι μια νοητή διάσταση εντελώς νέα, αλλά και μια διάσταση με Πνευματική προοπτική του ανθρώπου εντός της οποίας θα κινηθεί και το σημερινό Πνεύμα της Οικουμένης, παρά τις μέχρι τώρα μεταμορφώσεις, από την παρεμβολή των 2000 μ.χ. χρόνων. Θα είναι βέβαιο ακόμη ότι, θα δημιουργηθούν και πάλι, οι γενικές εκείνες μορφές του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος, δια των οποίων, θα συντάσσεται και πάλι η αληθινή ζωή και ο αληθινός Κόσμος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, καθόσον θα ξεπηδήσουν και πάλι, οι μεγάλες Τομές, οι οποίες θα προέλθουν και αυτές μέσα από την παρουσία μεγάλων προσώπων. Τα μεγάλα αυτά πρόσωπα παρουσιάζονται πάντοτε σαν εξαιρέσεις, οι οποίες απειλούν να διασπάσουν το γενικό κανόνα, δίχως όμως ποτέ να τον διασπούν, αλλά ανοίγουν μια νέα προοπτική και δημιουργώντας νέα προβλήματα, με τα οποία επιτυγχάνεται ένα ύψος πρωτοφανές στη σημερινή Ανθρώπινη διανόηση. Με τον τρόπο αυτόν, θα προέλθει και η μόνιμη ανησυχία του Κόσμου, αλλά και η συνεχής νεότητα του Πνεύματος, οπότε ο άνθρωπος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα προφυλάσσεται από του να περιπέσει στη στασιμότητα του γήρατος και στην κατάπτωση του Πνεύματος, που είχε περιπέσει στα 2000 μ.χ. αυτά χρόνια και τούτο, λόγω της σύμπραξης, αλλά και συνύπαρξης των Αυτοκρατορικών και Βασιλικών Εξουσιών, μετά των Θρησκευτικών Ιερατείων. Με όλα τα ανωτέρω αναφερόμενα, εμείς σαν Έλληνες που γνωρίζουμε ότι ο Κόσμος είναι κάτι το αναπόδραστο, καλούμαστε, να συμβάλλουμε και επιδράσουμε καθολικά στην Οικουμένη, για να αλλάξουμε τη ροή της Ιστορίας, κάνοντας καλύτερη χρήση της γνώσης, ώστε να επιτύχουμε στη συνέχεια, καλύτερη αρμονία και ισορροπία της ζωής, όπως ακριβώς έγινε προ 2.500 χρόνια. Οπότε και πάλι ο Ελληνισμός, που συνεχίζει να έχει βαθύτατες τις ρίζες στην Πολιτική Ελευθερία, δύναται να χαράξει, δια μέσου των Ιδεωδών του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, μια μεγάλη Πολιτική, ώστε να συνδέσει το παρόν με το παρελθόν, καθόσον γνωρίζει ότι τα Πολιτικά Συστήματα και οι Θρησκείες του Κόσμου χωρίζουν τους Ανθρώπους και τους Λαούς, ενώ η Ελληνική Φιλοσοφία είναι η μόνη, η οποία μας ενώνει. Όμως ο σημερινός Κόσμος δεν κατανόησε ακόμη πλήρως την σημασία την οποία έχει το μεγάλο αυτό Πνευματικό Όπλο, για την περαιτέρω επιβίωση. Έχουμε λοιπόν εδώ, μια Γλώσσα Οικουμενική, μια Γλώσσα Εννοιών σταθερών, η οποία αποτελεί και την βάση της Πνευματικής και Ψυχικής Επικοινωνίας, μεταξύ των Ανθρώπων. Ας σημειωθεί εδώ, ότι και ο ίδιος ο Έγελος ομολογεί ότι αντλεί τις έννοιές του, από το Οπλοστάσιο της Ελληνικής Φιλοσοφίας. Έτσι η Ελλάδα θα συνεχίσει να χύνει και πάλι το ελιξίριο της Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης και Σκέψης στο αίμα του κάθε ανθρώπου. Οπότε, Νέα Σοφία θα αρχίσει να διαχέεται και πάλι, σε ολόκληρο το Κόσμο, από αυτόν εδώ τον Τόπο, όπως ακριβώς έγινε προ είκοσι πέντε αιώνων, όπου το Πνεύμα είχε ανέλθει στα ύψη στα οποία ουδέποτε άλλοτε έχει φθάσει μέχρι και σήμερα και τούτο λόγω της κατάρρευσης του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος, αλλά και αυτών των Ιδεωδών του Ολυμπισμού, από τις μετέπειτα επικρατήσαντες ανορθόδοξες και αναληθείς έννοιες και αντιλήψεις, με αποκορύφωση τη καθήλωση της ελεύθερης σκέψης και διανόησης του ανθρώπου, από τις επιβαλλόμενες Θρησκευτικές δοξασίες και αντιλήψεις στα 2000μ.χ. χρόνια.

Ιδού το μεγάλο τόλμημα της εποχής μας και το ξεκίνημα, με βάσει την Αρχαία Ελληνική Αρχιτεκτονική Δομή, για την Αναβίωση του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και την άμεση επικράτηση των Ιδεωδών του, προκειμένου ο Νέος Κόσμος, ο Κόσμος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, να κινηθεί και πάλι ελεύθερος στους βράχους του, στις πεδιάδες του, στα ποτάμια και στις θάλασσές του, ζώντας σε έναν αληθινό Κόσμο, ώστε τα περαιτέρω βήματά του, να προσδιορίζονται από μεγάλα Ηθικά, αλλά και Πνευματικά χρέη, τα οποία θα καλείται να εκπληρώσει. Δεν πρόκειται απλώς πως θα κρατήσει το βράχο του, ή τη θάλασσά του και πως θα επιζήσει ο κάθε άνθρωπος στη Γη αυτή, αλλά και πως θα δημιουργήσει Τέχνη, Επιστήμη, ενιαία Παγκόσμια Περιβαλλοντική συνείδηση και Φιλοσοφία, αλλά και μια Παγκόσμια Πολιτική, στη παρούσα αδυσώπητη εποχή, από την οποία οι Άνθρωποι, έχουν γίνει άβουλα όντα, από την συνεχιζόμενη καθεστωτική παρουσία εδώ και 2000 χρόνια, των Θρησκειών, Θεών και Ιερατείων.

Και ιδού γιατί, σήμερα, με την Ολυμπιακή προετοιμασία, για μια Ιδεώδη Εκπαίδευση της Παιδείας μας, θα προέλθει και η απαλλαγή των Νέων, μας, από την εισέτι καθεστωτική παρέμβαση της Εκκλησίας και του κάθε Ιερατείου στην εκπαίδευση της Νέας Γενιάς μας. Αλήθεια, είναι δυνατόν σήμερα να διαμορφώσουμε τους Νέους μας, με Δομές, Αρχές, αλλά και Ιδεώδη, αντάξια του ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ - ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, όταν με το ξεκίνημα της ημέρας, της μάθησής των, τους σερβίρουμε Προσευχές που είναι αναληθείς και εξωπραγματικές, από την Ανθρώπινη διανόηση και μάλιστα όταν οι Νέοι μας, δεν τις κατανοούν και δεν τις παρακολουθούν, παρά μόνον μηχανικά, αδιάφοροι και εξαναγκαστικά, κάνουν το σταυρό τους και όλως σιωπηρά τις αντιπαρέρχονται, όπως αντιπαρέρχονται και την ηχορύπανση που προκαλείται από τις πάμπολλες καμπάνες και τα μεγάφωνα έξω από τις Εκκλησιές, τους ακατανόητους Ψαλμούς, αλλά και αυτές τις άμορφες φωνές των Παπάδων, όπου όλα μαζί αυτά, υποτιμούν τον ίδιο τον Άνθρωπο και προπάντων καθηλώνουν το Ανθρώπινο Πνεύμα; Αλήθεια ποιος είναι υπεύθυνος, για όλα αυτά, αλλά και για την μαζική προσέλευση του Λαού μας σε τοιούτου είδους εξωπραγματικούς εορτασμούς, με μοναδικό σκοπό την παρακολούθηση, ακολουθιών, προσκυνημάτων, προσευχών, δήθεν θαυματουργικών εικόνων λειψάνων κ.λ; Ασφαλώς οι εκάστοτε Πολιτικές Εξουσίες, και αυτό το κατεστημένο, που συμπράττει, με τα Ιερατεία, καίτοι οι ίδιοι γνωρίζουν ότι υποκρίνονται και στη συνέχεια εκμεταλλεύονται τον κάθε Ανθρώπινο πόνο και την ανάγκη του, προκειμένου οι ίδιοι πάντα να αποφεύγουν την ανάμιξή των στην θεραπεία αυτών των αναγκών και του πόνου του Ανθρώπου και συνολικά των Λαών. Το πρόσφατο παράδειγμα της παρέμβασης της Ακαδημίας Αθηνών και άλλων Πολιτειακών παραγόντων, όσον αφορά το Βιβλίο της Ιστορίας της 6ης Δημοτικού, δικαιολογεί, τόσο τις ανωτέρω ανησυχίες μας, αλλά όσο και τους προβληματισμούς των Νέων μας, για το αύριο, καθόσον οι ανωτέρω παράγοντες, δεν βλέπουν το δέντρο, βλέπουν το δάσος, με άλλα λόγια επιθυμούν να συνεχίζεται εισέτι, η καθήλωση του Πνεύματος στη Παιδεία, και αυτής της ελεύθερης διανόησης, από την καθεστωτική παρουσία των Θρησκειών και Θεών, αλλά και των Ιερατείων των. Προ του ανωτέρω γεγονότος, άμεσα οφείλουν οι Πνευματικοί παράγοντες κυρίως, αλλά και οι Πολιτικές Ηγεσίες, να αφυπνιστούν και να αντιμετωπίσουν, άμεσα το σημερινό πρόβλημα, ώστε να έχουμε αύριο μια ελεύθερη Παιδεία, που θα Καλλιεργείται στο Πνεύμα, στο Σώμα, αλλά και την Ψυχή, με παράλληλη την σημερινή παρακολούθηση της ανάπτυξης της Επιστήμης, της Τεχνολογίας, αλλά και της Τεχνογνωσίας, που γίνεται, προς όφελος ολόκληρου του Κόσμου. Εξάλλου το Πνεύμα και η ελεύθερη Σκέψη, γεννήθηκαν στο Τόπο αυτόν και έχουν βαθύτατες τις ρίζες, οπότε δύνανται να αποτελέσουν την αφετηρία, για να χαράξει και πάλι ο Ελληνισμός, δια του Ολυμπισμού, μια γραμμή μεγάλης Πνευματικής, Πολιτιστικής, Αθλητικής, περιβαλλοντικής και Πολιτικής έξαρσης, για να συνδέσει το παρόν με το παρελθόν, κατά τη σκληρή απαίτηση των σημερινών καιρών. Οι υπάρχουσες ακόμη Κοσμοθεωρίες με τα Πολιτικά Συστήματα, αλλά και τις κατασκευασμένες Θρησκείες, με τους Θεούς των και τα Ιερατεία των, χωρίζουν και φανατίζουν τους ανθρώπους και τους Λαούς. Η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και ο Ολυμπισμός με τα Ιδεώδη των και την συνεχή Καλλιέργεια των Νέων μας, με την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή, είναι τα μόνα όπλα που θα ενώσουν τους Λαούς, το Κόσμο γενικότερα, καθόσον μέχρι σήμερα ο Άνθρωπος δεν κατανόησε πλήρως τη σημασία που έχουν τα μεγάλα αυτά Πνευματικά όπλα, για τη επιβίωσή του, την ορθή και αληθινή παρουσία του στο Κόσμο. Ζει ακόμη στον ψεύτικο Κόσμο των 2000 μ.χ. χρόνων και κάτω από τις εξωπραγματικές και αναληθείς δοξασίες, θεωρήσεις και θέσεις των Θρησκειών.

Προ όλων των ανωτέρω, και προ όλης της σημερινής κατάστασης του Πλανήτη μας, θα πρέπει άμεσα να αφυπνιστούμε και άμεσα να συμβάλλουμε όλοι μαζί, αφού προηγουμένως κατανοήσουμε, αλλά και παραδεχθούμε την μέχρι σήμερα πλάνη μας, ώστε να παύσουν να υπάρχουν οι αναληθείς, οι δόλιες και μυστηριώδεις Θρησκευτικές Δοξασίες, αλλά και τα κλειστά και όλο σκοταδισμό Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των, που θέτουν τους Λαούς σε αναγκαστικά καθεστωτικά καλούπια, όπως της εποχής των 2000 χρόνων του Χριστιανισμού, που αφήνει ένα Κόσμο κατακερματισμένο, γεμάτο από μίση, διχασμούς άγριους Πολέμους, τυραννίες Σταυροφορίες και δεσποτείες, αλλά και με πολλές μισητές μεταξύ των Θρησκείες, Θεούς και Αγίους και προπάντων μια εποχή ανιστόρητη, καθόσον συντάσσεται μυστικά από τους γραφείς, τα Ιερατεία και τους Μοναχούς, προς αποκλειστική χρήση της Δεσποτικής ή Θεοκρατικής των γραφειοκρατίας και προπάντων στο διάβα των 20 μ.χ. Αιώνων, ουδείς από τους Θεούς και τους Αγίους των, έχει παρέμβει, για να δώσει λύσεις στα ανακύπτοντα προβλήματα των Λαών, όπως είναι, το σταμάτημα των Πολέμων, την πρόληψη των αιμοσταγών Εικονομαχιών και Σταυροφοριών, τους Βανδαλισμούς και μάλιστα τη καταστροφή είκοσι φορές της Πόλης του Θεού των, τα Ιεροσόλυμα, αλλά και την ύπαρξη του βάρβαρου Μεσαίωνα, της άλωσης και αυτής της Πόλης Κωνσταντινουπόλεως, των Α’ και Β’ Παγκοσμίων Πολέμων, τους αδελφοκτόνους πολέμους των Λαών, τις σημερινές αιμοσταγείς παρεμβάσεις, με εξαναγκασμούς των μεγάλων Δυνάμεων, κατά μικρών Χωρών και Λαών, αλλά και των Οικονομικών και Περιβαλλοντικών καταστροφών, σεισμών, καταποντισμών κ.λ.π. και μάλιστα χωρίς κάποια προειδοποίηση από οιανδήποτε Θεό, οιασδήποτε Θρησκείας . Άρα περίτρανα διαπιστώνεται, ότι όλες οι Μονοθεϊστικες Ανατολίτικες Θρησκείες και τόσες άλλες του Κόσμου Θρησκείες, με τους Θεούς των και τα Ιερατεία των, με σύμπραξη πάντοτε των Πολιτικών Εξουσιών, που ήταν και είναι δέσμιες, σαν γαλουχημένες, αλλά και εξαρτημένες, από τις Θρησκείες των, δεν κατόρθωσαν στα 2.000 μ.χ. χρόνια, να θέσουν ορθές βάσεις, Νέες Ιδέες, Αρχές και Δομές, που θα μπορούσαν να οικοδομήσουν έναν νέο και Αληθινό Κόσμο, διαμορφώνοντας και καλλιεργώντας τους Ανθρώπους.

Ιδού γιατί ο Αρχαίος Ελληνικός Βίος, σε αντίθεση του βίου των 2.000 μ.χ χρόνων, είχε καταστεί Παγκόσμιος Βίος και το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα είχε φθάσει στο ανώτατο ύψος του, ιδιαίτερα την εποχή, του Πλάτωνα και του Πραξιτέλη και του γίγαντα της Σοφίας όλων των εποχών, αλλά και του Κόσμου ολοκλήρου, Σωκράτους, που έλεγε: «Δεν είμαι Πολίτης μόνον των Αθηνών και της Ελλάδος, είμαι Πολίτης όλου του Κόσμου». Ιδού γιατί ο αυριανός βίος των Ανθρώπων του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα πρέπει να γίνει Βίος όλου του Κόσμου, προκειμένου να προέλθει και η αποκατάσταση του μεγάλου Φιλοσόφου όλων των εποχών Σωκράτους, από τον Κόσμο του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ως τον εκφραστή της Παγκοσμιότητας, που προτρέπει, με το φιλοσοφικό του έργο, να αναβαπτιστεί το Ανθρώπινο γένος, σε μία ενιαία Κολυμβήθρα, την κολυμβήθρα του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ώστε ομαλά και ειρηνικά να επικρατήσει, στον Πλανήτη ΓΗ, η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και μάλιστα, από τις αρχές του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του οποίου ήδη σήμερα διανύουμε.

Και ιδού γιατί η Νέα Γενιά, μέσα από τον Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα πρέπει να δρομολογήσει και τις μεθοδεύσεις εκείνες που θα μπορούν να βάλλουν τις βάσεις, για την ανεύρεση της Αλήθειας, όσον αφορά την Γένεση του Κόσμου, έτσι ώστε όλοι μαζί και συγκροτημένοι, καλλιεργημένοι και ενωμένοι πλέον, οι άνθρωποι του A' ΑΙΩΝΑ, του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, να συμβάλλουν για την προσπάθεια αυτή, του Αληθινού Κόσμου και τολμώ να πω την επανίδρυση του Κόσμου, με εξαφάνιση των ήδη υπαρχόντων εισέτι Κοσμοθεωριών, Εθνικισμών και Υπερδυνάμεων, αλλά και των υπαρχόντων Θρησκειών και Θεών, καθότι είναι κατασκευάσματα των Ιερατείων των.
Εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, πιστεύουμε ότι μία είναι η Υπέρτατη Δύναμη του Κόσμου ολοκλήρου, αυτή του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, μετά από τα Φυσικά φαινόμενα και τούτο θα αποκαλυφθεί σύντομα εντός της πρώτης 25ετίας του Α΄ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Για να εγκαθιδρυθεί η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, παράλληλα με την ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, αλλά και άμεσα να επικρατήσει ομαλά και ειρηνικά, απαιτείται και η αλλαγή του σημερινού Κόσμου των 2.000 μ.χ. χρόνων, αλλά και η κάθε Ανθρώπινη δυνατή προσπάθεια και ιδιαίτερα η προσαρμογή της παλαιάς γενιάς, προκειμένου ενωμένοι και ειρηνικά, να μεταπηδήσουμε, από τον Αναληθή Κόσμο των 2.000 ετών, στον Αληθινό Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με άλλα λόγια, στο Κόσμο της Ελεύθερης Σκέψης και Διανόησης, αλλά και στον Κόσμο, με καθαρό και απελευθερωμένο το Ανθρώπινο Πνεύμα, από τις μυστηριώδεις, αναληθείς, μυστικοπαθείς, αλλά και τις σκοταδιστικές παρεμβάσεις και μάλιστα, με καθεστωτική νοοτροπία, επί των Ανθρώπων και προπάντων της Παιδείας, των Ιερατείων των κατασκευασμένων Θρησκειών και Θεών των. Οπότε θα είμαστε βέβαιοι πλέον, ότι το Ανθρώπινο Πνεύμα αύριο και θα απελευθερωθεί, αλλά και θα φθάσει και πάλι στα ύψη της εποχής εκείνης των Αρχαίων Ελλήνων Προγόνων μας, στα οποία, ουδέποτε μέχρι σήμερα έχει φθάσει. Ιδού γιατί σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, όλοι οι Λαοί της Γής θαύμαζαν και συνεχίζουν να θαυμάζουν, αλλά και να νοσταλγούν την εποχή εκείνη, κατά την οποία, τόσον ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, ως έκφραση του Όλου και της Δύναμης, αλλά και της Ιδεώδους και καθολικής Ολυμπιακής Εκπαίδευσης των Νέων, όσο και ο Αρχαίος Ελληνισμός, με την ελεύθερη Σκέψη και Διανόησή του, κατόρθωσαν να δημιουργήσουν το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, με αποτέλεσμα στη συνέχεια, να προέλθει το μεγαλείο και το εντελώς μεγαλειώδες, που είχε προέλθει ποτέ στο κόσμο και που έχει να επιδείξει το Ανθρώπινο Γένος, ανά τους αιώνες των αιώνων. Ιστορικό γεγονός είναι πάντως ότι, μετά των Θεοκρατικών Αυτοκρατοριών επικράτησαν οι Δημοκρατίες και σιγά-σιγά διείσδυσαν σε ολόκληρο τον Κόσμο και πάλι τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού, παρά τις επίμονες αντιρρήσεις των Ιερατείων. Σε αυτή την προσπάθεια της απελευθέρωσης του Πνεύματος, συνετέλεσε και η Αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, από τον Γάλλο Βαρόνο Piere de Couberten το έτος 1896, έστω και αν η Αναβίωση έγινε μόνο κατά την Καλλιέργεια του Σώματος, όμως ήταν αρκετό σαν αρχή, αφού η ανά τον Κόσμο διαδρομή της Δάδας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, το Αληθινό Φως, το εκπορευόμενο, από την ΟΛΥΜΠΙΑ, ενσάρκωνε στο έπακρον την Ιδέα της ενότητας της Ανθρωπότητας. Οπότε και με την αυριανή ολοκλήρωση της Οργάνωσης των Εορτών των Ολυμπιακών Αγώνων, έτσι ώστε να πραγματοποιούνται, όπως ακριβώς και κατά την Αρχαία Ελλάδα, η Νέα Γενιά θα Καλλιεργείται πλέον, σε όλα τα στάδια, μιας ολοκληρωμένης Ολυμπιακής Εκπαίδευσης στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, με αποτέλεσμα να προέλθει και η κορύφωση της εκπαίδευσης των Νέων μας. Κατόπιν όλων των ανωτέρω, θα αναμένεται και η πλήρης επικράτηση του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ως της Υπέρτατης Παγκόσμιας Δύναμης του αυριανού Αληθινού Κόσμου, του Κόσμου του ΟΛΜΠΙΣΜΟΥ, μετά από αυτή των Φυσικών Φαινομένων, καθόσον ο Άνθρωπος μόνον, μέσα από τα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ διαμορφώνεται και ολοκληρώνεται, ως Ανθρώπινη οντότητα και καθίσταται έτσι και το Υπέρτατο Κυρίαρχο ΟΝ πάνω στον Πλανήτη ΓΗ. Ιδού γιατί, από τις αρχές του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, η προσπάθεια του κάθε Ανθρώπου, όσον αφορά την Καλλιέργειά του, στο Πνεύμα, την Άρτια Σωματική του διάπλαση, την Απόλυτη Ψυχική του Αρμονία, αλλά και την πλήρη Επιστημονική του κατάρτιση στο σύνολο του Φάσματος των Επιστημών και των Εργασιακών του Δυνατοτήτων, θα πρέπει να είναι συνεχείς και ανελλιπής, όπως και η Υγιεινή Φροντίδα του και η Ολυμπιακή του προσαρμογή και συμπεριφορά, που θα προέλθει, από τις Αρχές, Ιδέες και Δομές της μιας και ενιαίας "ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ" , της εγκαθίδρυσης μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στη θέση του σημερινού αδύναμου και αποτυχημένου Ο.Η.Ε. και της επικράτησης μιας Θρησκείας της, ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.

Με βάσει τα ανωτέρω, είναι γεγονός ότι, η Επανάσταση του Ελληνισμού του1821, και οι αντίστοιχες Επαναστάσεις άλλων Λαών του Πλανήτη Γη, δεν έχουν ακόμη ολοκληρώσει το έργο τους, όσον αφορά στην επικράτηση μιας νέας Τάξης πραγμάτων, ώστε να προέλθει μια Δημοκρατική Πολιτική και μια ορθολογική Πολιτική, αλλά και μια Ολυμπιακή συμπεριφορά των Πολιτικών Ανδρών, καθόσον σαν πρότυπα συνεχίζουν να έχουν τις ίδιες συμπεριφορές των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, (Αρχιερέα και Αυτοκράτορα) όπως και των μετέπειτα αυτών Βασιλειάδων της Ευρώπης, οι οποίοι ήσαν, αλλά και συνεχίζουν να είναι περιτριγυρισμένοι από αγύρτες, αυλοκόλακες, εμπαθείς στο πλουτισμό και την κατάχρηση του Δημοσίου πλούτου, αλλά και συνεχιστές στις λατρευτικές των συνήθειες, σε Θρησκείες, Δόγματα και Θεούς. Το αποτέλεσμα ήταν να καθιερωθεί και να συνεχίζεται, μέχρι και σήμερα το προσκύνημα των Λαών προς τους Εξουσιαστές και της Δεσποτοκρατίας, όπως είναι το παπαδοχειροφίλημα, το εικονοφίλημα, αλλά και τα λειψανοπροσκυνήματα κ.λ, όπως και αυτής της περιφερόμενης, δήθεν Αγίας ζώνης της Παναγίας από τον Καλόγερο Εφραίμ, αλλά και στη συνέχιση της άφρονας σύμπραξης της Εκκλησίας, με τη Κρατική Εξουσία και κυρίως η Παιδεία γενικότερα να έχει υποστεί διαχρονικά, μια αναληθή αλλοπρόσαλλη και εξωπραγματική Καλογερίστικη μεθόδευση, όπως είναι το ξεκίνημα της ημέρας, με μια εξωπραγματική Προσευχή του Πάτερ Ημών, εν τοις Ουρανοίς. Το αποτέλεσμα όλων τούτων ήταν να δημιουργηθεί ο Αναληθής Κόσμος των 2000 χρόνων του Χριστιανισμού και το Ανθρώπινο Γένος να έχει ταπεινωθεί στο έπακρον, αλλά και το Πνεύμα να έχει κατασταλεί και να μην έχει φθάσει έκτοτε στα ύψη εκείνα του Αρχαίου ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ - ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.

Πέραν όλων των ανωτέρω και ιδιαίτερα στη Πολιτική ζωή της Ελλάδας αύριο, θα συνεχίζονται να παρουσιάζονται οι ίδιες παρεμβάσεις, αλλά και άλλοι εκβιασμοί Πρωθυπουργών, από την Εκκλησία, όπως αυτής του Μακαριστού Σεραφείμ προς τον τότε Ανδρέα Παπανδρέου, λέγοντάς του: «Πρόσεχε, γιατί εγώ έχω μεγαλύτερο Μαγαζί και μάλιστα το Μαγαζί μου είναι Γωνιακό», με αποτέλεσμα να εξαναγκαστεί να υποκύψει, αλλά και να εκδιώξει τον τότε Οραματιστή Υπουργό του, Αντώνη Τρίτση, όπως και την προ ολίγων ετών άφρονα σύναξη, με τα μπαϊράκια του Μακαριστού Χριστόδουλου και των άλλων πέριξ αυτού Ιεραρχών, προκειμένου να επιβάλουν, ελέω Θεού των, την αναγραφή του Θρησκεύματος στις ταυτότητες, χωρίς να τους ενδιέφερε ο πιθανός διχασμός που θα προέκυπτε στον Ελληνικό Λαό και μάλιστα να συμπράττει σε αυτό και Αρχηγός Κόμματος, ο σημερινός Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής. Κατά τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, έπονται τα αυριανά δυσκολότερα, με τον διαχωρισμό που θα προέλθει, Κράτους και Εκκλησίας, οπότε στην δύσκολη αυτή στιγμή που θα βρεθεί ο Ελληνισμός θα υπενθυμίσω στον κάθε Έλληνα Πολίτη, αυτό που έλεγε ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου: «" Η κρισιμότης στην οποία έχουν περιέλθει τα πράγματα και οι μεγάλοι κίνδυνοι προς τους οποίους φερόμεθα επιβάλουν, περισσότερο από ποτέ γυμνή, οσοδήποτε ωμή και εάν είναι, την αλήθεια, και την αλήθεια αυτή, όπως την βλέπουμε και την πιστεύουμε θεωρούμε καθήκον μας να την διακηρύξουμε».
Με βάση και μόνη την Αρχή αυτή, εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ερχόμαστε να δηλώσουμε ότι, ήλθε το τέλος των 2.000 χρόνων Χριστιανισμού, με το τέλος του 20ου Αιώνα, για να αρχίσουμε έναν Νέο και Ιδεώδη Αληθινό Κόσμο, το Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ο οποίος θα Φωτίζεται από το Αληθινό Φως, το Ιδεώδες Φως της Δάδας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, από την ΟΛΥΜΠΙΑ και όχι από το αναληθές φως, από τον Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, οπότε ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ θα καταστεί και η μόνη Αληθινή και Ανώτατη Παγκόσμια Δύναμη, μετά από αυτή των Φυσικών Φαινομένων και με την παράλληλη και συνεχή παρακολούθηση της εξέλιξης της Επιστήμης, της Τεχνολογίας και της Τεχνογνωσίας, θα δύναται να Καλλιεργεί και πάλι την Νέα Γενιά, τον Άνθρωπο γενικότερα, ΠΝΕΥΜΑ - ΣΩΜΑ και ΨΥΧΗ, έτσι ώστε το Πνεύμα να αρθεί και πάλι στα ύψη εκείνα του Αρχαίου ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ - ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.

Ιδού γιατί, με την ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ του Λονδίνου το 12ο έτος του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, προτείνουμε να πραγματοποιηθούν δύο Κοσμοϊστορικά γεγονότα ήτοι: α. Της Αναβίωσης του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και κατά τη Καλλιέργεια του Πνεύματος, έτσι ώστε ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ να εορτάζεται έκτοτε και κατά την Καλλιέργεια του Πνεύματος και της Ψυχής, πέρα από την σημερινή μονομερή Καλλιέργεια του Σώματος και μάλιστα, επί 15νθήμερο και ακριβώς 15 ημέρες προ των Αγώνων της Καλλιέργειας του Σώματος, έτσι ώστε η Δάδα να μεταλαμπαδεύεται, από τα χέρια των ανθρώπων του Πνεύματος και της πείρας, στα χέρια των Νέων, προκειμένου να υπάρχει απόλυτη αρμονία στο Πνεύμα, τη Ψυχή και το Σώμα. Προτείνουμε ακόμη, όπως σε κάθε αλλαγή Αιώνα, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, με τη Καλλιέργεια του Πνεύματος, Σώματος και της Ψυχής πλέον, να πραγματοποιούνται στη Γενέτειρά των την Ελλάδα και χωρίς τη διαδικασία της ψηφοφορίας και τούτο μέχρις ότου υπάρξουν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις, για την μόνιμη διεξαγωγή των, στη Γενέτειρά των, την Ελλάδα και β. Την εγκαθίδρυση μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στη θέση του ολονέν φθίνοντος και αδύναμου σημερινού Ο.Η.Ε. όπως αναφέρομαι στο όλο Έργο μου, γιατί η διαμόρφωση της Διεθνούς Κοινότητας, του Κόσμου γενικότερα, στα 2.000 χρόνια Χριστιανισμού, δεν πραγματοποιήθηκε πάνω σε ορθολογιστική βάση, παραμένει στην ίδια πρωτόγονη κατάσταση, άλλαξε το δυναμικό της ισχύος και της βίας, δεν άλλαξε όμως η φύση τους και προπάντων η αναδιοργάνωση των Κρατών και Λαών, του Κόσμου γενικότερα του Πλανήτη Γη.

Και ιδού γιατί όλοι οι Λαοί στον Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, απαιτούν εδώ και τώρα, μια ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ και έναν νέο Ολύμπιο Ομόσπονδο Παγκόσμιο Οργανισμό, ισχυρό και ικανό να ανταποκρίνεται στις σημερινές και μελλοντικές ανάγκες και απαιτήσεις των Λαών και των καιρών, τουτέστιν στην ανάπτυξη μιας Διεθνούς κοινής γνώμης, ώστε να μπορεί να ελέγχει τη βία, να προλαμβάνει και να σταματά τους Πολέμους, δια των Εκεχειριών και μάλιστα να θέτει τα θεμέλια μιας ενιαίας ενωμένης, αλλά και Ισχυρής Οικουμενικής Κοινότητας, που θα μπορεί να ελέγχει σε μόνιμη βάση, τις Πολιτιστικές, Πολιτικές, Οικονομικές και κυρίως τις Περιβαλλοντικές, αλλά και τις Κλιματολογικές επιπτώσεις, καθόσον σύντομα αναμένονται να προκύψουν πόλεμοι νερού, μετακινήσεις Λαών και πληθυσμών, λόγω ανύψωσης της στάθμης των θαλασσών, αλλά και αυτής της μετοίκησης των πληθυσμών σε άλλους Πλανήτες. Προς τον σκοπό αυτόν, απαιτείται μια άμεση προετοιμασία, έτσι ώστε κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο το 12ο έτος του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, να αποφασιστεί: α. Ότι οι μετέπειτα ΟΛΥΜΠΙΑΔΕΣ να πραγματοποιούνται ΠΝΕΥΜΑ - ΣΩΜΑ και ΨΥΧΗ και β. Στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου, να παραβρίσκονται υποχρεωτικά και όλοι οι Αρχηγοί των Κρατών του Κόσμου και δοκιμαστικά Αρχηγός του Κόσμου όλης της χρονικής αυτής περιόδου, να είναι ο Πρόεδρος της ΔΟΕ, οπότε και η Εκεχειρία θα είναι πραγματική και απόλυτη, αλλά και η δοκιμή για την εγκαθίδρυση μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ θα είναι αληθινή και δεδομένη. Η ολοκλήρωσή της θα πρέπει να γίνει μέχρι την ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ του 24ου έτους του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, η οποία θα πρέπει να πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, την Γενέτειρα του Αρχαίου και Νέου ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Αλλά και ιδού γιατί ενωμένοι όλοι οι Άνθρωποι και οι Λαοί, του Πλανήτη ΓΗ, θα πρέπει να αποβάλλουν τον αναληθή μανδύα, που μας έχουν επιβάλλει τα καθεστωτικά Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των και άμεσα όλοι μας, να αναβαπτισθούμε στη Κολυμβήθρα του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, και ενωμένοι να προχωρήσουμε στη διαμόρφωση του αυριανού Αληθινού και Ιδεώδους Κόσμου, του Κόσμου του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αναβαπτισμένοι στη Νέα προτεινόμενη Θρησκεία, την ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.

Μόνο έτσι στο Κόσμο ολόκληρο, θα έχουμε την επανάκαμψη και πάλι της Ελεύθερης Θείας Σκέψης, της Θείας Έμπνευσης και του Θείου Λόγου και Νου, αλλά και Νέους Θείους ΟΛΥΜΠΙΟΥΣ Παγκόσμιους Νόμους και όταν λέμε Θείο δεν έπεται ότι ταυτίζεται με κάποιον Θεό, παρά είναι μια χάρη που είναι και συνδυασμός της Αλήθειας, αλλά και της βούλησης της Ανθρώπινης λελογισμένης προσπάθειας, μέσα από τον Ελεύθερο Λόγο, των Φυσικών Φαινομένων και του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, οπότε θα αναμένεται να προκύψει και ένας υπεραισθητός χώρος, από τον οποίον θα αναδύεται και μια υπέρτατη δύναμη, και αυτή η Δύναμης θα είναι, για τον κάθε Ανθρώπινο Νου ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, καθόσον μόνο με τον Καλλιεργημένο Ανθρώπινο Λόγο και Νου θα προέλθει και η εκπληκτική Ολυμπιακή θεώρηση του Ανθρώπου, δια της πλήρους Ολυμπιακής Καλλιέργειας, στο Πνεύμα, στο Σώμα και τη Ψυχή, οπότε σε μια δύσκολη στιγμή του, δεν θα επικαλείται άλλοτε κάποιον Θεό, ή κάποιον Άγιο κ.λ. μένοντας έτσι αδρανής και αφελής, αλλά θα ενεργεί άμεσα προς αντιμετώπιση του κάθε παρουσιαζόμενου προβλήματός του και προπάντων θα εκλείψουν και οι από αρχαιοτάτων χρόνων επιτήδειοι της εκμετάλλευσης του Ανθρώπινου πόνου και αδυναμίας, στηριζόμενοι στη θεωρία περί υπάρξεως Θεού, καθόσον Θεός δεν υπάρχει, αφού πάμπολλοι Θεοί του χθες έχουν εξαφανιστεί, όχι όμως και οι επιτήδειοι που τους προέβαλαν, γιατί γέννησαν άλλους Θεούς, για να συνεχίσουν την ίδια εκμετάλλευση των αγραμμάτων, αδυνάτων και πτωχών Ανθρώπων.
Επειδή η όλη δομή του Έργου μου, στηρίζεται σε Αληθινά και πραγματικά, αλλά και Ιστορικά γεγονότα, παρακαλώ τον κάθε έναν αναγνώστη του Έργου μου, σε οποιαδήποτε Θρησκεία και Εθνότητα και εάν ανήκει, να κρατήσει την ψυχραιμία του, καθόσον ο σκοπός μου δεν είναι να διχάσω τον σημερινό διαμορφούμενο Αληθινό Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με τον χθεσινό Αναληθή Κόσμο των 2000 χρόνων, παρά μόνο θέλω να προβληματίσω τον κάθε έναν χωριστά, ώστε να κάνει μια νέα αρχή, για μια νέα επανεξέταση και αναθεώρηση των απόψεων, που είχε μέχρι σήμερα, με βάσει πάντοτε την αρχή που λέει: «Ερευνάται τας γραφάς» και όχι της αρχής του: « Πίστευε και μη ερεύνα», ή και αυτού μου λέμε: « Έτσι τα βρήκαμε». Οπότε ήρεμος ο καθένας από εμάς θα μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, αλλά και ήρεμος να ακολουθήσει την εποχή, που ο ίδιος θα επιλέξει, έως ότου βέβαια η ΚΟΣΜΟΣΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ επικρατήσει στο Κόσμο ολόκληρο και γίνει η ενιαία και κραταιά Κοσμοθεωρία της Ανθρωπότητας, με παράλληλη την εγκαθίδρυση μιας ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ και μιας ενιαίας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, καθόσον θα μας παρέχουν τη διαβεβαίωση μιας Νέας Οικουμενικής ικανότητας όλων των Ανθρώπινων όντων, ώστε κάποτε το Ανθρώπινο Γένος να φθάσει στην Αλήθεια, όποια και αν είναι αυτή και χωρίς περιορισμό. Ιδού και η διαφοροποίηση της νέας ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, από όλες τις μέχρι και σήμερα υπάρχουσες Κοσμοθεωρίες, που σαν σκοπό και στόχο είχαν, αλλά και συνεχίζουν να έχουν, να διαιωνίζουν το διαίρει και βασίλευε όλων των Ανθρώπων, Χωρών και Λαών και κατά προέκταση να ακολουθούν τα ίδια βήματα και οι εξαρτώμενες από αυτές Θρησκείες και Πολιτικά Συστήματα του Κόσμου και τούτο περίτρανα αποδεικνύεται, από τις συνεχείς συγκρούσεις, τους διχασμούς, τους άγριους φανατισμούς και πολέμους των Λαών, από όλες τις Κοσμοθεωρίες και Θρησκείες του χθεσινού Κόσμου, καθόσον από το τέλος του 20ου Αιώνα του Χριστιανισμού, αρχίζει ο Α΄ ΑΙΩΝΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, που δημιουργούμε τον Αληθινό Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίο ήδη διανύουμε, δεχόμαστε τον κάθε Άνθρωπο να πιστεύει την ιδική του Θρησκεία και τον ιδικόν του Θεό, να δέχεται όμως και αυτήν την πιθανότητα ότι και ο Θεός τους μπορεί να έδωσε την έμπνευση στον Άνθρωπο να δημιουργήσει τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ως την ανώτατη Πνευματική, Ψυχική και Σωματική Υπέρτατη δύναμη του Κόσμου, Καλλιεργώντας τον Άνθρωπο ποικιλοτρόπως και στο σημείο εκείνο που θα μπορεί ο ίδιος να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά κάθε παρουσιαζόμενο δύσκολο πρόβλημα στη ζωή του, ώστε να μην επαφίεται στην ευχή και να γίνεται έρμαιο του κάθε επιβουλευόμενου, από οιανδήποτε Θεό και εάν αυτός προέρχεται. Αγαπητέ αναγνώστη, είναι γεγονός πλέον ότι, όλες του Κόσμου οι Θρησκείες είναι επινοήσεις αλλά και κατασκευάσματα επιτήδειων ανθρώπων και ομάδων, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται, αλλά και να καθοδηγούνται από τα Ιερατεία που δημιουργούνται από τους ιδίους και μάλιστα, με τρομερή εκμετάλλευση, τόσον του Ανθρώπινου πόνου, ανάγκης και αδυναμίας, όσον και της αγραμματοσύνης, για αυτό γέμισαν τον κόσμο με εκκλησίες και όχι με Σχολεία. Σήμερα ο Έλληνας Χριστιανός, θεωρώ ότι, περισσότερο από κάθε άλλο Χριστιανικό Λαό, συνεχίζει να ζει ποιο επιθετικά τον αναληθή κόσμο των 2.000 μ.χ. χρόνων, αφού όλα αυτά τα χρόνια, δεν του δόθηκε η ευκαιρία να σκεφτεί και να αναζητήσει το ορθό και το αληθινό, για να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, καθόσον πέρα από τον φόβο προς τον Θεό, τους Αγίους και την Εξουσία, που του επέβαλαν, αλλά και τους συνεχόμενους διχασμούς, πολέμους και κατακτήσεις, δυστυχώς συνεχίζει όλα αυτά τα 2000 χρόνια ακόμη να ΆγιοΚαλογηροκρατείται, να Εικονοπροσκυνείται, να Εκκλησιαζοληστοποιείται, να Αγιολατρέβεται , να Παπαδοψαλμοχαυνωλογείται, με λιβάνια, να Αγιολειψανολατρεύεται, να ΘαυματοΑγιολαγνίζεται και κυρίως, να Μοναστηριοκρατείται, να ΨευδοΑναστοΦωτίζεται και να Δεσποτοκαθοδηγείται ακόμη, με τις αναληθείς, μυστικοπαθείς και προπάντων με τις, αυταρχικές και αναχρονιστικές αντιλήψεις και μεθοδεύσεις .

Ως Δημιουργός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, Ιδρυτής και Πρόεδρος της Πολιτιστικής - Ειρηνιστικής και Πολιτικής Κίνησης «ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ», τις Πανεπιστημιακές μου Σπουδές και την 33χρονη ζωή μου στις Ένοπλες Δυνάμεις, δηλώνω ότι το όλο Έργο μου είναι δομημένο από φιλειρηνικά και ενωτικά μηνύματα, αλλά και με έναν σκοπό και στόχο, να Αλλάξω τον Κόσμο και ιδιαίτερα για την Ειρήνη αναφέρω στο έργο μου: «Η Ειρήνη στον Κόσμο θα προέλθει μόνο, όταν των Οπλιτών οι Στρατώνες καταστούν των Ολυμπιονικών Ξενώνες». Ιδού γιατί η διαμόρφωση του Έργου μου, οφείλω να ομολογήσω ότι έχει σχέση και με την καταγωγή μου, καθόσον εκεί στα ψηλά βουνά, τις ραχούλες, τις ρεματιές, τα άγρια δάση, τα κακοτράχαλα δρομάκια και τα ρυάκια των χωριών του Σουλίου Ηπείρου, έζησα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου, διαπλάθοντας τα όνειρά μου και την περαιτέρω σταδιοδρομία μου, λέγοντας ότι θέλω να γίνω Αξιωματικός, να γίνω Επιστήμονας, να γίνω Πολιτικός και όπως είναι γνωστό για τους γνωρίζοντάς με, το έπραξα και στη συνέχεια, με την Καλλιέργειά μου, από τα Ιδεώδη του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού και την συνεχή παρακολούθηση των επιτευγμάτων της Επιστήμης, της Τεχνολογίας και της Τεχνογνωσίας, αλλά και αυτής της αναγκαστικής επικράτησης, δια της επερχόμενης νέας Επικοινωνιακής Τεχνογνωσίας μιας Παγκόσμιας Γλώσσας, που δεν θα είναι άλλη από αυτή των Προγόνων μας, καθόσον το κάθε Θείο και η κάθε Θεία έμπνευση, αλλά και ο κάθε θείος Λόγος, προέρχεται από τον Αρχαίο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ-ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, οπότε θεώρησα αναγκαίο να προβάλλω το Έργο μου, την χρονική αυτή στιγμή, ώστε να προέλθει η Αλλαγή του Αναληθούς Κόσμου που επικράτησε εδώ και 2000 χρόνια και την θέση του να πάρει, ο Αληθινός Κόσμος του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, για να προέλθει και η αναβάπτιση όλου του Κόσμου στα Ιδεώδη της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, προτείνω την επικράτηση της κατωτέρω Προσευχής στη Παιδεία:

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Ίδωμεν το Φως το Αληθινό, το εκπορευόμενο από την ακτίνα του Ηλίου στη Πηγή του Ολυμπισμού, το Βωμό της Ολυμπίας. Ίδωμεν το Ιδεώδες Φως του Ολυμπισμού, που αυτό πάντα θα μας καθοδηγεί, για μία Καλλιεργημένη Παιδεία, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή.

Ίδωμεν την Αληθινή Πηγή του Φωτός του Ολυμπισμού και την ανά τον Κόσμο περιφερόμενη Πύρινη Δάδα του Ολυμπισμού, για να αναβαπτίσει το Κόσμο ολόκληρο, στα Ιδεώδη του Ολυμπισμού και η Νέα Γενιά μας να γίνει Ολυμπιονίκης στη Ζωή.

Ίδωμεν όλοι, τη Θεία Πεφωτισμένη Δάδα του Ολυμπισμού, Ποτάμι να γίνετε, να τρέχει παντού, στην άκρη του Κόσμου, στο κέντρο του Νου, και στων Ανθρώπων να μπαίνει τη κάθε ψυχή, Ειρήνη να φέρει, Αγάπη και κάθε Καλό, στο Πλανήτη Γη.

Ιδού γιατί εμείς οι Έλληνες θα πρέπει να πρωτοστατήσουμε στις παρούσες Κοσμογονικές ανακατατάξεις του κόσμου, χρησιμοποιώντας κατάλληλα ολόκληρο το Πνευματικό μας Οπλοστάσιο, δίδοντας και την ορθή έννοια της λέξης Θεός, που δεν είναι τίποτε άλλο, από μια μυθοποιημένη, υπερφυής, μυστηριώδης και μυστική τάση, που επικράτησε σαν αντικείμενο μαρτυρίας, από την Πρωτόγονη Ανθρώπινη Κοινωνία και ασφαλώς των επιτήδειων τότε Ανθρώπων, επικαλούμενοι εκάστοτε στις δύσκολες στιγμές του Θεού κ.λ. και προπάντων να θέλουν να διαμένει ο Θεός τους, σε απρόσιτους χώρους, όπως στα ψηλά βουνά, στον ουρανό, ή στα έγκατα της Γης, ώστε ολίγοι Άνθρωποι να έχουν το προνόμιο να δουν τον Θεό, όπως είναι οι Άγιοι, τα Ιερατεία και με διάφορες μαρτυρίες, αλλά και προφητείες, να διδάσκουν περί της υπάρξεως του Θεού. Εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ λαμβάνοντας υπόψη και τα του Πλάτωνα, όπου παρότρυνε τους Ανθρώπους να γίνουν κύριοι της ζωής των, χωρίς τις φοβίες οποιουδήποτε Θεού, καθόσον όλα τα πράγματα, που μπορούν να αποτελούν την δυστυχία, μπορούν και να αποφευχθούν και να γίνουν όπως τα επιθυμούμαι, καθόσον η Ευδαιμονία έρχεται, από τη γνώση εκάστου Ανθρώπου και τη γνώση αυτή μας την προσφέρει κατ’ εμάς ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, όπου Καλλιεργεί τον Άνθρωπο ΠΝΕΥΜΑ,ΣΩΜΑ και ΨΥΧΗ, καθιστάμενος έτσι και η ανώτατη του Κόσμου Δύναμη. Εμείς δίδουμε την σημερινή αληθινή θεώρηση της έννοιας, με βάση την ορθή λογική, καθόσον ότι Θεός και Θείο παράγεται, από τον ορθό και Αληθή Λόγο, τη θέληση και την βούληση, την Ηθική και Σοφία του Νου των Ανθρώπων, προς το Θείο και όχι αναγκαστικά πρέπει και να λατρεύεται. Θεός υπάρχει και μάλιστα τέλειος, με την έκφραση Σοφίας και δίκαιης φωνής, όταν ο ίδιος ο Ανθρώπινος Νους το συλλαμβάνει έτσι, άρα από το Νου έπονται όλες οι Ιδέες και από αυτή την Αθάνατη Φύση και μάλιστα όταν οι Ιδέες είναι αιώνιες, αναλλοίωτες και αναγκαίες, δεν μπορεί και να προέρχονται από αλλού, παρά μόνον από τον Νου και την Αθάνατη Φύση. Το αίτιο και οι ποικίλες κινήσεις, κατά την εξέταση των φαινομένων και ιδιαίτερα σήμερα όπου η Επιστήμη, η Τεχνολογία και Τεχνογνωσία έχουν φθάσει στο έπακρον, μας παρέχουν Αλήθειες και με την αναμονή και του DNA της Γέννησης του Σύμπαντος, θα έχουμε και την πλήρη και Αληθινή αποκάλυψη της υπάρξεως του Σύμπαντος Κόσμου. Οπότε, με βάσει τα ανωτέρω, ο κάθε Άνθρωπος ελεύθερος πλέον θα μπορεί να επιλέξει την συνέχιση της παλαιάς Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, όπου μυστηριακά και εξαναγκαστικά συντηρείται εδώ και 2000 χρόνια, ή την ορθολογιστική και Αληθινή, αλλά και ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση της Νέας Κοσμοθεωρίας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Ήδη η σημερινή Επιστημονική Σκέψη του Κόσμου, του Κόσμου του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, μας δίνει όλο και πιο Αληθινό και νέο χρωματισμό στην Ελεύθερη Σκέψη και το Πνεύμα αλλά και σε αυτήν την νέα κατεύθυνση των Ανθρωπίνων πραγμάτων, ώστε να έχουμε αύριο έναν Παγκόσμιο Πολιτισμό και μια Παγκόσμια Επιστήμη, μια Παγκόσμια Οικολογική συμπεριφορά και μια Παγκόσμια Δικαιοσύνη, αλλά και μια ενιαία και Παγκόσμια Πολιτική, που θα προέλθει, μέσα από την αυριανή εγκαθίδρυση και επικράτηση μιας ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ και μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και αυτή Δομημένη μέσα από τις Αρχές, Ιδέες και Δομές της μιας και Ενιαίας ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.

Το Βιβλίο μου, με τα επτά Έργα του, θα μας δώσει το έναυσμα της αρχής, αλλά και τον ορθό και προπάντων ειρηνικό τρόπο, για την ομαλή μετάβαση στον Νέο και Αληθινό Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με αρχή τη συγκέντρωση όλων των Αρχηγών των Χωρών και Λαών του Κόσμου, στην ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ του Λονδίνου το 12ο έτος του 1ου ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, και αφού αναβαπτιστούν στην Κολυμβήθρα των Ιδεωδών της μιας και Ενιαίας ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και της μιας ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα απαλλαγούμε, από τις λατρείες των Θρησκειών και Θεών των και των ήδη συνυπαρχόντων εισέτι Κοσμοθεωριών και Πολιτικών Συστημάτων, Συστήματα που εξακολουθούν να διαιωνίζουν το διαίρει και βασίλευε Ανθρώπων, Χωρών και Λαών, αλλά και να συντηρούν τους Πολέμους, διχόνοιες και Διχασμούς, με αποτέλεσμα στα 2000 χρόνια Χριστιανισμού, να μην έχουν ακόμη κατορθώσει να Ενώσουν Ειρηνικά τον Κόσμο ολόκληρο του Πλανήτη ΓΗ:
e.mail:olympismos@gmail.com
Αναρτήθηκε από Γεώργιος στις 8:01 πμ
0 σχόλια:
Ανάρτηση Σχολίου
Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου
• ▼ 2009 (2)
o ▼ Νοέμβριος (1)
 ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
o ► Οκτώβριος (1)
 uropian: ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ

Για Μένα

Γεώργιος Ζώης
Γιατί θέλω να αλλάξω τον Κόσμο, με τα Έργα μου, που περιέχονται στο Βιβλίο μου «ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ»: 1. Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ στον Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ 2. Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στη ΘΕΣΗ του ΑΔΥΝΑΜΟΥ και ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΥ Ο.Η.Ε. 3. ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. 4. ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ - ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΠΡΟΣΕΥΧΗ. 5. Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ και κατά τη ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ του ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ώστε να ΔΙΕΞΑΓΟΝΤΑΙ, ΠΝΕΥΜΑ- ΣΩΜΑ και ΨΥΧΗ. ΣΤ. Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ της ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ώστε το ΠΝΕΥΜΑ να ΑΡΘΕΙ και πάλι στα ΥΨΗ του, μετά τις ΑΦΡΩΝΕΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΕΣ, ΒΑΣΙΛΙΚΕΣ και ΔΕΣΠΟΤΙΚΕΣ ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ των 2.000 μ.χ. χρόνων. Τα έργα μου στην αναζήτηση από το Google αναγράφοντας: blog/olympismos ή blogger/olympismos ή www.sync.gr/olympismos ή olympismos ή Γεώργιος Ζώης
Προβολή πλήρους προφίλ